Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Η γνώση για τη γνώση

EUROKINISSI/ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ

Η γνώση για τη γνώση

  • A-
  • A+

Γιατί άφησες να σε σπρώξει αυτή, με το ηγεμονικό της ύφος; με ρωτάει αυστηρά ο εαυτός μου -ποιος άλλος;- αμέσως μόλις βρέθηκα πίσω της χωρίς διαμαρτυρία. Μη σου πω ότι χαμογελούσα κιόλας, μη τυχόν καταλάβει πόσο βαθιά με πληγώνει η αδυναμία μου. «Αχ, παιδί μου, γεννήθηκες κορόιδο», θα κουνούσε το κεφάλι η μαμά μου, αλλά ευτυχώς δεν είναι σε θέση να παρακολουθεί τις μικρές καθημερινές μου ήττες.

Ενίοτε είμαι πιο αγωνιστική, αλλά κάποιες μέρες το ηθικό πέφτει. Δεν γίνεται συνέχεια να δίνεις μάχες για τη σειρά στο τρόλεϊ και το μετρό, πόσο θα είσαι κοντά στην πόρτα του βαγονιού, πόσο θα περιμένεις στο ταμείο, πώς θα ρωτήσεις, πώς θα ζητήσεις, πώς θα περάσεις απέναντι, πώς θα χωρέσεις στο πεζοδρόμιο, πώς θα πάρεις σειρά στο σούπερ μάρκετ, πώς θα προλάβεις θέση στο πάρκινγκ, πώς θα σε προσέξει ο δάσκαλος, κάθε στιγμή, κάθε ώρα της κάθε μέρας.

Είναι μέρες που τα χρόνια ή και ο αέρας απλώς που ανασαίνουμε αρχίζουν να βαραίνουν στο φρόνημα, αφήνεις όλους να προπορευτούν, τους αφήνεις να σε πατήσουν, να σου δώσουν αγκωνιά, να σου πάρουν τη σειρά, να σε σπρώξουν πίσω. Ισως φταίει ο Ιούλιος που μπήκε βαρύς, καιρός για αλλαγή κλίματος.

Να πάω σε μια πόλη που περιμένεις στη στάση του λεωφορείου με τη σειρά που φτάνεις και μπαίνεις με τον ίδιο τρόπο. Που δεν υπάρχει περίπτωση να σπρώξεις για να βρεθείς μπροστά, ή να ανέβεις πριν κατέβουν οι άλλοι από μέσα. Και τα λεωφορεία δεν είναι σαράβαλα όπου κινδυνεύει η ακεραιότητά σου, οι οδηγοί δεν διανοούνται να οδηγούν σαν τρελοί ή να μιλάνε στο κινητό.

Που σου δίνουν θέση να καθίσεις αν είσαι ηλικιωμένος, έγκυος, με παιδί στην αγκαλιά, με κάποιο πρόβλημα. Που στις διαβάσεις σταματούν για να περάσουν οι πεζοί. Να βεβαιωθώ ότι υπάρχει αυτός ο τόπος, δεν τον φαντάστηκα.

Θα μου πείτε γιατί, αφού θα ξαναγυρίσω εδώ, στην πόλη της καθημερινής ήττας; Θέλω να ξέρω τι μπορούν να κάνουν οι άνθρωποι, έστω κι αν έχω πάψει να ελπίζω ότι ακόμα κι αν όλοι οι κάτοικοι της δικής μου πόλης το μάθουν, τίποτε δεν θα αλλάξει. Θα μείνουμε με τη γνώση. Χαλάλι. Η γνώση για τη γνώση, τίποτε περισσότερο.

  

ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Μια πλατεία γεννιέται
Οσο πλατιά κι αν είναι, μια πλατεία δεν έχει νόημα αν δεν σε καλεί να πλατύνεις τον προσωπικό σου χώρο και χρόνο. Εάν δεν υπάρχει δυνατότητα να...
Μια πλατεία γεννιέται
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ηδονή της ταλαιπωρίας
«Μήπως μπορείτε να χαμηλώσετε λίγο τη μουσική;» Ο σερβιτόρος μάς κοιτάζει απλανώς, σαν να μη μας βλέπει, να είμαστε διαφανείς, να μην πιστεύουν τ'...
Ηδονή της ταλαιπωρίας
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Η αγία ρουτίνα
Εχει την αξία της η ρουτίνα, δεν είναι τόσο φοβερή όσο μας φαινόταν παλιότερα. Νομίζω μάλιστα ότι εξασφαλίζει μακροζωία και δημιουργικότητα, ότι χάρη...
Η αγία ρουτίνα
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Δεν θα στολίσω φέτος
Οι βιτρίνες παρέμεναν γεμάτες εορταστικές υποσχέσεις στο περιτύλιγμα ενός πλεκτού, ενός παιχνιδιού, ενός ρολογιού, ενός βιβλίου, μιας πορσελάνινης...
Δεν θα στολίσω φέτος
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Eνα μύθο θα σας πω
Πριν από αρκετά χρόνια σ’ ένα παραθαλάσσιο χωριό είχα γνωρίσει ένα όμορφο κορίτσι με εντυπωσιακή ευγένεια στους τρόπους και στην ομιλία, παιδί...
Eνα μύθο θα σας πω
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Τα πρότζεκτ της ημέρας
Πριν μεσημεριάσει ένα σωρό προτζεκτ έχουν ήδη ολοκληρωθεί, ενώ κάμποσα ακόμα θα γεννηθούν εξ ανάγκης και άλλα θα αποτύχουν εν τη γενέσει τους. Ωραία...
Τα πρότζεκτ της ημέρας