Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
«Αναψε τα πράσινα φανάρια…»

Ιστορίες κυρίως για το πώς το παραμύθι και το τραγούδι καταφέρνουν με έναν μαγικό τρόπο να απαλύνουν τις πληγές των ανθρώπων σε έναν κόσμο κυνικό και πολλές φορές ακατανόητα σκληρό

«Αναψε τα πράσινα φανάρια…»

  • A-
  • A+

Ο Χάρης και ο Αγγελος είναι στο λόμπι της «Φλόγας». Η «Φλόγα» είναι ο ξενώνας του συλλόγου γονέων του νοσοκομείου «Παίδων Αγλαΐας Κυριακού». Εκεί φιλοξενούνται παιδιά από την επαρχία που δεν έχουν τη δυνατότητα να πληρώσουν την διαμονή τους στην Αθήνα κατά τη διάρκεια των θεραπειών τους. Παιδιά με νεοπλασματικές ασθένειες. Ο Χάρης είναι εννιά χρονών, λίγο μεγαλύτερος από τον Αγγελο, και δεν βλέπει. Εχει πειραχτεί ένα οπτικό νεύρο και σταδιακά έχασε την όρασή του. Στον Αγγελο αρέσουν πολύ τα παιχνίδια και οι εφαρμογές που κατεβάζει από το κινητό.

Εκείνη τη μέρα περιμένουν με ανυπομονησία τα «Παραμύθια του Εθνικού Θεάτρου». Ο μουσικός-τραγουδιστής-παραμυθάς έχει φτάσει νωρίτερα και περιμένει μαζί τους στην υποδοχή. Γνωρίζονται, έχουν ξανασυναντηθεί εκεί. Τους αρέσουν πολύ αυτά τα παράξενα παραμύθια και οι μουσικές τους. Ο Αγγελος προσφέρεται να κατεβάσει στο κινητό του τραγουδιστή εφαρμογές που κάνουν θαύματα. «Εχω βρει μια εφαρμογή που μπορώ να κάνω τα φανάρια στον δρόμο πράσινα ή κόκκινα». «Ουάου! Γίνεται αυτό; Είναι παλιάς τεχνολογίας το κινητό μου, να κοίτα» του λέει εκείνος και του το δίνει. Ο Χάρης χαμογελάει. Ο Αγγελος παίρνει το κινητό, το περιεργάζεται, προσπαθεί να βρει κάτι που θα το κάνει περισσότερο εντυπωσιακό.

Τα παιδιά ανυπομονούν να έρθει ο παραμυθάς, ν’ αρχίσει επιτέλους η παράσταση. «Πότε θα έρθει; Γιατί αργεί;» «Είναι στον δρόμο, ίσως έχει κίνηση» τους λέει ο μουσικός. Σιγοτραγουδούν ένα από τα τραγούδια της παράστασης «δυο κουκιά και ένα ρεβίθι κάνουνε το παραμύθι, μια φορά κι έναν καιρό ήμουνα παιδί κι εγώ. Δράκοι, μάγισσες, στοιχειά, πρίγκιπες και ξωτικά πάνε, έρχονται, περνάνε και σε μια φακή χωράνε. Κόρες όμορφες νεράιδες, με φλογέρες και βιολιά, τραγουδάνε και γελάνε και μας πάν' στον βασιλιά. Μια φορά κι έναν καιρό ήμουνα εκεί κι εγώ...».

Ο Αγγελος ψάχνει στο κινητό του. Είναι σίγουρος πως κάτι θα βρει που θα εντυπωσιάσει τον μουσικό. «Ρε Αγγελε», του λέει ο Χάρης χαμογελώντας, «αφού βρήκες αυτή την εφαρμογή, κάνε κάτι…». «Τι; Από το κινητό γίνονται τα πάντα!» ρωτάει ο Αγγελος με ενδιαφέρον. «Αναψε πράσινα όλα τα φανάρια να έρθει πιο γρήγορα ο παραμυθάς, ν’ αρχίσουν τα τραγούδια, τα παραμύθια».

Αυτή την ιστορία και άλλες πολλές μού μετέφερε ο μουσικός-τραγουδιστής των παραμυθιών. Ιστορίες για μικρά και μεγάλα παιδιά που επισκέπτονται σε νοσοκομεία, ιδρύματα, σπίτια και στέγες. Ιστορίες κυρίως για το πώς το παραμύθι και το τραγούδι καταφέρνουν με έναν μαγικό τρόπο να απαλύνουν τις πληγές των ανθρώπων σε έναν κόσμο κυνικό και πολλές φορές ακατανόητα σκληρό.

  

ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Οι ευχές του Οκτωβρίου
Κάνεις ευχές; Ναι, αλλά όχι όπως παλιά. Τώρα είναι πιο βαθιές, πιο αφηρημένες, λιγότερο χειροπιαστές, έχουν τη χάρη μιας μουσικής στο σκοτάδι, της σιωπής που φέρνει το πρώτο χιόνι ή ενός νέου λογοτεχνικού...
Οι ευχές του Οκτωβρίου
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Καλωσόρισες
Και τώρα που έχασα τον τίτλο της εγγονής και της κόρης και πήρα αυτόν της μάνας, της γυναίκας, της αδερφής, κάθε που είναι να ανταμώσουμε, στρώνω λευκά τραπεζομάντιλα τις καρδιακές μου αναμνήσεις στο τραπέζι...
Καλωσόρισες
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Μελαψά κοριτσάκια της αλληλεγγύης
Η παιδική αλληλεγγύη, η γλυκιά διάθεση να βοηθήσουν έναν άνθρωπο που θεωρούν ότι έχει ανάγκη ζεσταίνει τα σκαλιά του σταθμού, μεταμορφώνει τα σκληρά πρόσωπα των πολλών, πολλαπλασιάζει τα σκιρτήματα όσων...
Μελαψά κοριτσάκια της αλληλεγγύης
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Το παιχνίδι της χαράς
Προσοχή, μην καταλάβουν το παιχνίδι της χαράς σας. Σκοτεινά να εμφανίζεστε, μακριά από το μάτι και τη ζήλια. Κυκλοφορείτε σκυθρωποί και πάντα να γκρινιάζετε. Ιδρύστε ένα παιχνίδι λύπης για τις κοινωνικές...
Το παιχνίδι της χαράς
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Σκυλίσια νύχτα
Πάμε μια ήσυχη βόλτα με το σκυλάκι μας στην Αθήνα τη νύχτα. Ενα μικρό άκακο σκυλάκι, που όμως σπέρνει τρόμο σε μερικά παιδάκια άμα τη εμφανίσει του. Είναι παιδάκια προσφύγων, κρατάνε τον μπαμπά τους σφιχτά από...
Σκυλίσια νύχτα
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Λόγια που πετούν, λόγια που μένουν
Από πάντα οι άνθρωποι ήθελαν να καταφεύγουν πότε πότε στο μικρό ασφαλές λιμάνι τους, να παίρνουν από κει τη δύναμη και την αυτοπεποίθηση για να φεύγουν να κατακτήσουν τον κόσμο. Από πάντα, ο κόσμος ήταν πιο...
Λόγια που πετούν, λόγια που μένουν

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας