Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Το σημειωματάριο

Το σημειωματάριο

  • A-
  • A+

Ο συρμός από το αεροδρόμιο έφτασε στον σταθμό Κατεχάκη γεμάτος. Ταξιδιώτες, Ελληνες και ξένοι, επιβάτες που πήγαιναν στη δουλειά τους, μητέρες με μικρά παιδιά, ηλικιωμένοι και νέοι. Βαλίτσες και σακίδια στις μεταλλικές σχάρες, κουβέντες σε γλώσσες άλλες: αγγλικά, κάτι βορειοευρωπαϊκό, μπορεί σουηδικά, κινέζικα, ίσως και γαλλικά.

Προχώρησε με προσοχή προς τα μέσα, σε κάποιο σημείο που να μην εμποδίζει. Κατέβαινε Σύνταγμα. Πρωί Παρασκευής, με ψύχρα και ψιχάλες βροχής. Εκτός κλίματος, μέσα σε ένα πλήθος που φαινόταν πιο χαρούμενο, με την προσμονή των διακοπών και της περιήγησης σε μουσεία και αρχαιολογικούς χώρους.

Κάποιος την έσπρωξε και παραλίγο να πέσει πάνω σε έναν επιβάτη που καθόταν στο πλάι. Είπε ένα αμήχανο «συγγνώμη» και ο επιβάτης, ένας νέος άντρας, λιγότερο από 30 χρόνων, γύρισε και την κοίταξε. Χαμογέλασε: «Δεν πειράζει». Εσκυψε πάλι.

Τότε άρχισε να τον παρατηρεί: κοντοκουρεμένος, κάπως μοντέρνα, με αθλητική φόρμα και μοδάτα σπορ παπούτσια, ένα σκούρο μπουφάν με κουκούλα με γούνινη τρέσα. Θύμιζε ποπ τραγουδιστή.

Στα χέρια του κρατούσε στιλό και ένα σημειωματάριο με σκληρό εξώφυλλο. Κι έγραφε, έγραφε, έγραφε. Δεν τον επηρέαζαν τα τραντάγματα από την κίνηση του τρένου, δεν φαινόταν να ακούει αυτά που γίνονταν δίπλα και γύρω του, δεν κοίταζε ούτε δεξιά ούτε αριστερά: έγραφε.

Στην αρχή προσπάθησε να διαβάσει λαθραία λίγα από τα γραφόμενα –ήξερε ότι ήταν λάθος, αλλά δεν μπορούσε να συγκρατηθεί– αλλά δεν μπορούσε. Λίγο η απόσταση από το σημειωματάριο, λίγο ο αστιγματισμός της, λίγο ο στενός και σφικτός γραφικός χαρακτήρας, κανένα αποτέλεσμα.

Την έτρωγε όμως η περιέργεια. Τι να ήταν αυτό το παιδί που δεν μπορούσε παρά να γράφει μέσα σε ένα τρένο γεμάτο κόσμο, με τόση φασαρία, σε τόσο άβολες συνθήκες. Τι ήταν, επιτέλους, αυτό που έγραφε;

Προσπάθησε ακόμη μια-δυο φορές, αλλά δεν μπόρεσε να καταλάβει τίποτα πέρα από μερικά άρθρα: «τα», «τους», «οι». Τα υπόλοιπα, γρίφος. Ισως και να στενογραφούσε, ποιος ξέρει.

Ξαφνικά, αφήνοντας –ή έτσι της φάνηκε– μια φράση στη μέση, ο άντρας έκλεισε το σημειωματάριο με μια απότομη κίνηση. Σηκώθηκε. Εκείνη ταράχτηκε: «Θα μου πει καμιά κουβέντα, τώρα», σκέφτηκε.

Είχε κάνει λάθος. Εκείνος έκλεισε με το καπάκι το στιλό και άνοιξε το μπουφάν του. Τα έβαλε σε μια εσωτερική τσέπη, αριστερά, στο μέρος της καρδιάς. Ξανακουμπώθηκε και ζητώντας ένα σχεδόν άφωνο «συγγνώμη» προχώρησε ανάμεσα στον κόσμο προς τη σχάρα με τις αποσκευές.

Σήκωσε έναν βαρύ σάκο και στάθηκε κοντά στην έξοδο.

«Επόμενη στάση Σύνταγμα», ακούστηκε η αναγγελία στο μεγάφωνο. Ο αναβρασμός στο βαγόνι έγινε μεγαλύτερος. Κι άλλοι σηκώθηκαν, άλλοι πήραν τα καθίσματά τους, βαλίτσες και σακίδια βρήκαν ξανά τους ιδιοκτήτες τους. Μαζί με τους πολλούς κι εκείνη, που πήγαινε στη δουλειά με ένα μήλο και ένα τοστ στην τσάντα της. Αλλά και με το δικό της σημειωματάριο…

Οταν άνοιξαν οι πόρτες, άφησε το ρεύμα να την παρασύρει ώς την πλατφόρμα. Βάδιζε αργά, ώστε να φύγουν οι βιαστικοί και οι πολύ φορτωμένοι. Μέχρι να φτάσει στις κυλιόμενες σκάλες είχε ανοίξει τη βαριά τσάντα που τα είχε όλα μέσα (ομπρέλα, πορτοφόλι, τηλέφωνο, ένα mp3 για να ακούει μουσική, κλειδιά σπιτιού κι αυτοκινήτου, ένα κραγιόν, το κολατσιό της) και έβαλε μέσα το χέρι της. Επιασε το σημειωματάριό της και χάιδεψε το λείο εξώφυλλό του.

Πόσους μήνες το είχε; Τέσσερις; Πέντε; Πριν από την άνοιξη. Και τι δεν είχε μέσα: σημειώσεις για τη δουλειά, ό,τι σκεφτόταν ενώ έκανε ηλιοθεραπεία, λίστες για ψώνια, κάτι προσχέδια από διάφορα πράγματα που ετοίμαζε, καινούργια τηλέφωνα, ό,τι ήθελες.

Και τότε θυμήθηκε ότι κι εκείνη, ένα βράδυ στον ηλεκτρικό, ούτε που κατάλαβε πώς έφτασε στο τέρμα, ακούγοντας μουσική και γράφοντας σε όλη τη διαδρομή.

Δεν είχε αναρωτηθεί αν κάποιος την παρατηρούσε ή απορούσε γι’ αυτό που έκανε. Δεν την ένοιαζε τότε, δεν θυμόταν τίποτα άλλο. Μόνο ότι έγραφε και έγραφε και έγραφε.

ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ομπρέλα στο χρώμα της φωτιάς
Ένα δυνατό φως έπεσε ξαφνικά στον σκοτεινιασμένο δρόμο. Ηταν μια κόκκινη ομπρέλα στο χρώμα της φωτιάς. Την κρατούσε το κορίτσι που γελούσε και έκλαιγε και χόρευε, ακούγοντας μουσική. Το κορίτσι που πέρασε...
Ομπρέλα στο χρώμα της φωτιάς
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Μετά τη γιορτή
Εκείνο το πρωί, μία μέρα μετά τη μεγάλη γιορτή, βγήκε στους παγωμένους δρόμους σχεδόν μόνη της. Το προηγούμενο βράδυ, επιστρέφοντας σπίτι παρατηρούσε τα ζευγάρια που γιόρταζαν τον έρωτα. Κόκκινες καρδιές σε...
Μετά τη γιορτή
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ο κίνδυνος της εξημέρωσης
Θυμήθηκε τον Μικρό Πρίγκιπα, που δέχτηκε το δηλητήριο για να μπορέσει να επιστρέψει στο δικό του τριαντάφυλλο. Εκείνον που μια αλεπού του δίδαξε τι είναι ευτυχία και πως το να δημιουργείς δεσμούς σημαίνει ότι...
Ο κίνδυνος της εξημέρωσης
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Γάτα από μαύρο στένσιλ
Η μαύρη γάτα έδειχνε προς τα βιβλία, όχι προς τις πόλεις τις μακρινές. Ή ήθελε να δείξει ότι υπάρχει κι άλλος τρόπος να ταξιδέψεις, όταν τα πόδια δεν βοηθούν και μέχρι να μπορέσουν να το κάνουν. Λέξεις,...
Γάτα από μαύρο στένσιλ
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ο Σέρλοκ και ο πυρετός
Ο χρόνος τρέχει… Το μυστήριο αργεί να λυθεί και, ξάφνου, ένας άνθρωπος εξαϋλώνεται μπροστά σου. Το πρόβλημα υπάρχει, επιδεινώνεται. Νιώθεις αγωνία, κάτι πρέπει να γίνει σύντομα, και το χάος που επικρατεί γύρω...
Ο Σέρλοκ και ο πυρετός
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Εναστρος ουρανός
Εναστρα βράδια στην εξοχή, σε καφενεία ή σε αγρούς, με το φως των ουράνιων σωμάτων να δημιουργεί κυματισμούς του μπλε και του κίτρινου, και τη Σελήνη και τα αστέρια να θυμίζουν παιδικές ζωγραφιές: έντονα...
Εναστρος ουρανός

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας