Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Δυο πεντάρες

Δυο πεντάρες

  • A-
  • A+

Εφυγα από την παρουσίαση, που διοργάνωσαν η «Εφημερίδα των Συντακτών» και οι εκδόσεις «Οξύ», για το βιβλίο του Πίτερ Χούντις «Φραντς Φανόν, ο φιλόσοφος των οδοφραγμάτων», με προορισμό το «Μπαρ των ποιημάτων και των εγκλημάτων» των εκδόσεων Γαβριηλίδης. Για μια βραδιά αφιερωμένη στον σπουδαίο λογοτέχνη Δημήτρη Χατζή. Δυο-τρεις κουβέντες του Χούντις είχαν «σκαλώσει» στο μυαλό μου: «απανθρωποποίηση», «ματαιωμένες και ημιτελείς επαναστάσεις», «βιώσιμος ανθρώπινος κόσμος».

Πριν ο Αλέξης Ζήρας και η Νάσια Γιακωβάκη αναλάβουν να διεισδύσουν στο έργο και την προσωπικότητα του Χατζή, τα φώτα έσβησαν. Σε μια οθόνη έπαιξε μια παλιά ασπρόμαυρη εκπομπή του Φ. Γερμανού με καλεσμένο τον συγγραφέα. Θα μπορούσα να γράψω για το συνεχώς χαμηλωμένο βλέμμα του Χατζή, για τα χέρια του που «μίλαγαν», για την αμηχανία του όταν έπρεπε να εκθέσει τις ώρες της μοναξιάς του.

Ομως με τη φράση του Χούντις νωπή ακόμα «ματαιωμένες και ημιτελείς επαναστάσεις», η ιστορία «με τις δυο πεντάρες», που διηγήθηκε ο Δ. Χατζής, μ’ έκανε να σκεφτώ πως ακόμα κι αν κάποιος αγώνας μοιάζει άνισος το πιο σημαντικό είναι να κάνεις αυτό που η αξιοπρέπεια και η καρδιά σου ορίζει.

«Μεγαλώνοντας στα Γιάννενα», λέει, «ήμασταν δυο φίλοι, δεν υπήρχαν τότε τόσα βιβλία στον κόσμο, προσπαθούσαμε να καταλάβουμε τι μας γίνεται. Ξέραμε πως οι δρόμοι μας θα χωρίσουν, υποσχεθήκαμε πως αν κάποτε ξαναβρεθούμε θα ρωτήσουμε ο ένας τον άλλον, όχι τι κάναμε στη ζωή, αλλά αν μια πεντάρα που χρωστούσαμε στον εαυτό μας την έχουμε ξεπληρώσει. Εκείνος πέθανε, και εγώ δεν ξέρω ακόμα αν την πλήρωσα την πεντάρα. Θέλω να δώσω τον λόγο της τιμής μου πως θέλω να πληρώσω την πεντάρα μου…

Ολα τα άλλα, χρήματα, επιτυχία, δόξα, μου είναι αδιάφορα. Εφτιασα στη ζωή μου τέσσερις χαμάληδες: τον Συρεγκέλα στον “Ντέτεκτιβ”, τον Κώστα στο “Ενα τραγούδι θα σας πω”, τον Χαμάλαρο στη “Φυρονεριά”, τον Κώστα στο “Διπλό βιβλίο”. Θέλω να σας διαβεβαιώσω πως τίποτα άλλο δεν θέλω, παρά να έχω την τιμή το φέρετρό μου να το σηκώσουν οι τέσσερις χαμάληδες που έφτιαξα εγώ».

Αργότερα, καθώς διάβαζα τον Φανόν, η φράση «δεν έχουμε απλά “ριχτεί” μέσα στον κόσμο, κινούμαστε προς αυτόν και προς άλλους ανθρώπους, ν’ αγγίξουμε, να νιώσουμε τον άλλον», ήρθε μαζί με την εικόνα δυο μικρών παιδιών, αρχές του προηγούμενου αιώνα στα Γιάννενα, να ονειρεύονται έναν καλύτερο κόσμο και να θέλουν να τον αλλάξουν.

ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ο κίνδυνος της εξημέρωσης
Θυμήθηκε τον Μικρό Πρίγκιπα, που δέχτηκε το δηλητήριο για να μπορέσει να επιστρέψει στο δικό του τριαντάφυλλο. Εκείνον που μια αλεπού του δίδαξε τι είναι ευτυχία και πως το να δημιουργείς δεσμούς σημαίνει ότι...
Ο κίνδυνος της εξημέρωσης
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Αλογα καλοκαίρια
Σε ένα διήγημα με τίτλο «Εμμα Σουνς», ο Χόρχε Λουίς Μπόρχες χτίζει την ηρωίδα του με αυτό το όνομα, την εργάτρια Εμμα Σουνς, γύρω από ένα πρόσχημα που έχει να κάνει με τον θάνατο του πατέρα της. Η εργάτρια...
Αλογα καλοκαίρια
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ενα βιβλιοπωλείο στην παραλία...
Λογοτεχνικές κουβέντες -σταράτες: για τον Θωμά Κοροβίνη και τον Ηλία Πετρόπουλο, για τον Βιζυηνό και τον Παπαδιαμάντη, τον Καμί και τον Τσβάιχ, τους Αμερικανούς συγγραφείς (κυρίως Τζακ Λόντον, Κερουακ,...
Ενα βιβλιοπωλείο στην παραλία...
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Η λογοτεχνία και η μνήμη μας
Τι είναι η λογοτεχνία; Σε τι χρησιμεύει; Πόσες φορές άκουσα να μου απευθύνει αυτές τις ερωτήσεις, σε τόνο πότε επιτακτικό και πότε παρακλητικό, ένας νεαρός φίλος στις αρχές των αναγνωσμάτων του και ήδη γεμάτος...
Η λογοτεχνία και η μνήμη μας
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Τα ακριβά ψίχουλα της ελπίδας μας
Μέσα στον ορυμαγδό των ημερών και τον τριγμό των οδόντων, τα ακριβά ψίχουλα της ελπίδας μας: η αμετανόητη χαρά των Χριστουγέννων, μέσα στο δράμα της ευήθειας των σοφών που μας εθίζουν σε μια επαναλαμβανόμενη...
Τα ακριβά ψίχουλα της ελπίδας μας
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ο μικρός βιβλιοθηκάριος
Στο Χαλέπι, ένα αγόρι 12 ετών διάλεγε βιβλία για τους ανθρώπους που έβρισκαν καταφύγιο στη βιβλιοθήκη. Δυστυχώς, όμως, πριν από λίγο καιρό η βιβλιοθήκη γκρεμίστηκε από τους βομβαρδισμούς. Το καταφύγιό τους δεν...
Ο μικρός βιβλιοθηκάριος

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας