Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Η εκταφή
AP Photo/Misha Japaridze

Η εκταφή

  • A-
  • A+

Κι ενώ συζητούσαν αναποφάσιστοι για την καύση των νεκρών 

Είχαν ήδη αποφασίσει την καύση των ζωντανών 

Κίμων Ρ. 

Δικαστήριο της Μαδρίτης αποφάσισε την εκταφή της σορού του Σαλβαντόρ Νταλί, θαμμένης στο Φιγκέρας, για να γίνουν οι αναγκαίες αναλύσεις DNA, ώστε να αποφασιστεί κατά πόσον ο ισχυρισμός της κ. Πιλάρ Αμπέλ ότι είναι κόρη του ευσταθεί.

Δεν γνωρίζω τίποτε για την κ. Αμπέλ και δεν με ενδιαφέρει να κρίνω τις προθέσεις της.

Στο κάτω κάτω συμβαίνει πράγματι να πληροφορούνται κάποιοι άνθρωποι καθοριστικά στοιχεία για την καταγωγή τους, ενώ έχουν ήδη διανύσει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους. 

Το ζήτημα δεν είναι καν ότι ο τάφος, ο κάθε τάφος, είναι απαραβίαστος ή ότι ειδικά ο τάφος μιας ιδιοφυΐας πρέπει υποχρεωτικά να χαίρει διαφορετικής μεταχείρισης από αυτήν που οι κοινωνίες επιφυλάσσουν στους υπόλοιπους ανθρώπους.

Ο πολιτισμός έκανε ένα τεράστιο βήμα, όταν εδώ και όχι τόσες πολλές χιλιάδες χρόνια οι άνθρωποι άρχισαν να θρηνούν και να θάβουν τους νεκρούς τους.

Τραγωδίες όπως οι «Πέρσες» και η «Αντιγόνη» μάς θυμίζουν ότι για κάποιους τουλάχιστον από τους ανθρώπινους πολιτισμούς η ταφή και τα μνήματα ήταν τόσο καθοριστικά, που οι άνθρωποι να διακινδυνεύουν γι' αυτά την ίδια τη ζωή τους. 

Ωστόσο το απαραβίαστο των τάφων είναι κάτι που από τα αρχαία ακόμα χρόνια και πολύ περισσότερο στη «βέβηλη», δηλαδή μη ιερή εποχή μας, αποτελεί κάθε άλλο παρά απόλυτη αρχή.

Με άλλα λόγια, η υπόθεση της εκταφής του Νταλί δεν είναι νομικό ή ακόμα και εν γένει κοινωνιολογικό, ανθρωπολογικό ή άλλο ζήτημα. Είναι απλώς μοναδικό, με την έννοια όμως ότι κάθε άνθρωπος, επώνυμος ή ανώνυμος, ιδιοφυής ή μη, είναι μοναδικός. 

Η μοναδικότητα του Νταλί για μένα ήταν ο ιδιαίτερος τρόπος που είχε δραματοποιήσει τον θάνατο μέσα από το ζωγραφικό έργο του.

Εχω και πάλι αναφερθεί -και σε δημοσιογραφικά κείμενα- στον πίνακά του «Η αρχαιολογική ανάμνηση του Εσπερινού του Μιλέ», σχόλιο στον Εσπερινό του Γάλλου ζωγράφου.

Με το έργο του ο Ισπανός ανατρέπει την ειδυλλιακή ανάγνωση του έργου του προδρόμου του.

Η κατάνυξη ακυρώνεται από την αποκάλυψη της παρουσίας του θανάτου. Ανάμεσα στις δύο μορφές του ζεύγους των αγροτών ο Ισπανός «ανασκάπτει» τη θαμμένη και κρυμμένη υποτίθεται από τον Μιλέ σορό του παιδιού τους.

Μοναδική ή τουλάχιστον ιδιαίτερη είναι η περίπτωση της εκταφής της σορού του Νταλί, όχι για το ταλέντο του, αλλά γιατί αυτός που παραβίαζε καλλιτεχνικά τα μυστικά των τάφων γνώρισε την παραβίαση του δικού του, για να ομολογήσει ένα δικό μυστικό. 

ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
«Αναφορά στην Γκουέρνικα»
Το τι είναι τέχνη δεν είναι ποτέ δεδομένο εκ των προτέρων. Αποκαλύπτεται κάθε φορά ξεκινώντας από το σημείο μηδέν. Στην έκθεση «Αναφορά στην Γκουέρνικα» του Κυριάκου Κατζουράκη στο ΜΙΕΤ η αποκάλυψη αυτή είναι...
«Αναφορά στην Γκουέρνικα»
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες
Ενας νέος, ο Κωνσταντίνος Κατσίφας, νεκρός υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες στην Αλβανία, ανήμερα του εορτασμού της 28ης Οκτωβρίου, κατά τη διάρκεια τελετής για τους πεσόντες εκεί Ελληνες. Θύμα πατριωτικού ή...
Υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Κίτρινο υποβρύχιο
- Δεν υπάρχει κίτρινο υποβρύχιο, θεία. Γι’ αυτό θα κάνω το δικό μου. - Κι όμως υπάρχει, απάντησε η θεία. Είναι ένα τραγούδι που γράφτηκε πολύ καιρό πριν. Προτού γεννηθώ εγώ, πριν γεννηθούν η μαμά κι ο μπαμπάς...
Κίτρινο υποβρύχιο
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Τα μολύβια
Τα χρώματα και τα μολύβια σε βάζουν στο καράβι της φαντασίας και σε ταξιδεύουν σε κόσμους που μόνο εσύ είδες και που δεν θα δει ποτέ κανείς άλλος, ούτε ο πιο παρατηρητικός θεατής της εικόνας. Κάθε ζωγραφιά,...
Τα μολύβια
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Μπορούμε;
Μπορεί να ξαναπούμε σήμερα ότι εκεί που χτίζεται ένα σχολείο γκρεμίζεται μια φυλακή; Μπορεί να βρει και πάλι το σχολείο έναν ρόλο σε αυτήν την κινούμενη άμμο που ανακατεύει ιδέες, πεποιθήσεις, πράξεις, χωρίς...
Μπορούμε;
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ωδέ σφ’ εγκέφαλος
Χωρίς αμφιβολία η σχέση μαθητή δασκάλου πρέπει να επανευρεθεί σε νέες βάσεις. Είναι όμως προφανές ότι στα μάτια όσων αποφάσιζαν και συνεχίζουν να αποφασίζουν, η διαχρονία της μόνης γλώσσας που μιλιέται...
Ωδέ σφ’ εγκέφαλος

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας