Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ο δρόμος με τα δέντρα

Δρόμος, ΑΓΗΝΩΡ ΑΣΤΕΡΙΑΔΗΣ

Κάντε κλικ για να δείτε ολόκληρο το έργο

Ο δρόμος με τα δέντρα

  • A-
  • A+

Σε μια λίγο πιο μακρινή από τη δική μου γειτονιά -αν μπορείς να χαρακτηρίσεις γειτονιές πια τους τόπους που ορίζουν τα οικοδομικά τετράγωνα- υπάρχει ένας δρόμος που πάντα μου άρεσε να περπατώ και προσπαθώ όσο μπορώ πιο συχνά να τον περνάω – ακόμη και με το αυτοκίνητο.

Κι αυτό γιατί είναι γεμάτος δέντρα και σπίτια παλιά -έχει και κάποια καινούργια-, αρχοντικά, από εκείνα που έχτιζαν κάποτε οι αστοί της Αθήνας για να μπορούν να ξεκαλοκαιριάζουν μακριά από το κέντρο μιας πόλης που σίγουρα δεν έμοιαζε με αυτό που είναι σήμερα.

Ο δρόμος είναι ήσυχος, ίσως δεν μπορούσε να είναι κι αλλιώς: βρίσκεται μακριά από τα καταστήματα και τα εμπορικά κέντρα, έχει μεγάλα οικόπεδα και σπίτια με κήπους. Ακόμη και τα πιο μοντέρνα κτίσματα έχουν κήπους (πολύ αγαπώ τους κήπους, ίσως να φταίει που μεγάλωσα σε πολυκατοικία).

Τα απογεύματα του καλοκαιριού η διαδρομή είναι ο πιο δροσερός περίπατος που μπορεί κανείς να κάνει χωρίς να φοβάται τη δύναμη του ήλιου. Την άνοιξη, έρχονται ευωδιές από παντού και το φθινόπωρο, ειδικά όταν έχει λίγη συννεφιά και είναι σούρουπο, αν δεν φοβάσαι να περπατάς κοιτάζοντας τον ουρανό, απολαμβάνεις χρώματα και πινελιές που κανείς δεν θα μπορούσε να ζωγραφίσει.

Αλλά η πιο όμορφη εποχή του είναι ο χειμώνας. Τα δέντρα του, αειθαλή και φυλλοβόλα, είναι ό,τι πιο όμορφο και γαλήνιο μπορεί να δει κανείς. Σκούρα πράσινα και πυκνά φυλλώματα πλάι σε στεγνά από φύλλα και χυμούς κλαδιά και, λίγο πιο κάτω ασημιά και ξανά σκούρα πράσινα. Ψηλοί κέδροι και ελιές, πεύκα, λεύκες και άλλα που δεν ξέρω το όνομά τους. Ολα εκεί, να υπομένουν τον καιρό και να περιμένουν την άλλη εποχή.

Η γοητεία τους έχει να κάνει με τη σκιά. Καθώς το φως είναι πιο αδύναμο, ψυχρό και το πλάτος του δρόμου μάλλον μικρό, σε ορισμένα σημεία έχει σχεδόν σκοτάδι, ένα ημίφως που θυμίζει σούρουπο. Οι ψηλές μάντρες που κρύβουν τα παλιά πέτρινα σπίτια με τα στενά παράθυρα και τα κεραμίδια εντείνουν το αίσθημα της απομόνωσης και τότε, αν αφεθείς -και αν δεν σε ξυπνήσει κάποιος εισβολέας- βουτάς σε μια ατέλειωτη γαλήνη. Ειδικά αν ο καιρός ετοιμάζεται να βρέξει…

Η λεωφόρος, δύο τετράγωνα πιο κάτω, δεν ακούγεται, οι κόρνες και τα μαρσαρίσματα δεν σε αγγίζουν. Απλώς περπατάς. Δεν θέλεις και πολλή τύχη για να ακούσεις πουλιά. Πόσο δυνατός μπορείς να αισθανθείς, πόση ισχύ να αποκτήσει η θέλησή του και τι υπέροχες αποφάσεις θα πάρεις, δεν περιγράφεται με λόγια. Είναι κάτι πέρα από τη γνώση, πέρα από τη συνείδηση, μόνο το αισθάνεσαι.

Ολο αυτό οφείλεται στα δέντρα, τα δέντρα τα ιερά, όπως λέει και ο Στρατής Πασχάλης*, που μέσα στην αιώνια σοφία τους διαλέγουν να μείνουν εκεί που κάποιος τα τοποθέτησε – άνθρωπος, θεός, τύχη;

Ισως γιατί παίρνουν δύναμη από πολύ βαθιά, από αυτό που τα πάντα γεννά και τα πάντα υποδέχεται, κι έτσι μπορούν να τα υπομένουν όλα. Τον κακό καιρό, τον ζωοδότη ήλιο, την ποτιστική βροχή και τη σαρωτική καταιγίδα.

Είναι υπέροχη αυτή η βόλτα στον δρόμο με τα δέντρα. Ειδικά όταν ακούσεις να κελαηδούν τα πουλιά.

Υπάρχει μόνο ένας κίνδυνος. Να αναρωτηθείς τι είσαι εσύ και τι θα ήθελες να έχεις γεννηθεί. Αν είσαι δέντρο ή πουλί.

Είναι σκληρό να νιώθεις πουλί και να καταλάβεις ότι είσαι δέντρο, αλλά το συνηθίζεις, βλέπεις την πηγή της δύναμής σου.

Το πιο επώδυνο είναι να νιώθεις φτερά στην πλάτη που αγωνίζονται να ανοίξουν και η γη να σε τραβάει κάτω, να σου ζητά να βγάλεις ρίζες για τους καιρούς που έρχονται και συ ας μην το θέλεις.

Χρόνια την κάνω την ερώτηση στον δρόμο με τα δέντρα – απάντηση δεν πήρα.

*«Ιερά μου φαίνονται μόνο τα δέντρα», Κοιτάζοντας τα δάση, Μεταίχμιο

 

ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Λασπωμένα παπούτσια
Ετριβε τα πόδια της στο χοντρό χορτάρινο πατάκι μπροστά στην πόρτα. Φορούσε γόβες - ένα κομψό ζευγάρι παπούτσια με λεπτό ψηλό τακούνι, από μαύρο δέρμα καλής ποιότητας. Παρά τη λάσπη, φαινόταν καθαρά η καλή...
Λασπωμένα παπούτσια
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Παντελόνι με γυρισμένες άκρες
Είναι Νοέμβριος, μήνας μεταβατικός, ο τελευταίος του φθινοπώρου - μπορεί κι ο πρώτος του χειμώνα. Οι κρίσεις ηλικίας δεν σε άγγιξαν ποτέ, αυτά είναι για όσους έχουν χρόνο να παίζουν με τις λέξεις και τα...
Παντελόνι με γυρισμένες άκρες
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Μαύρος σπιτόγατος το φθινόπωρο
Ο Οκτώβριος είναι η εποχή του γάτου, του σπιτόγατου, η υπερηφάνειά του δεν θα του επιτρέψει ποτέ να το παραδεχτεί βέβαια. Η οξεία όσφρησή του τον ξυπνάει ακόμη κι αν κοιμάται πολύ μακριά από το παράθυρο, που...
Μαύρος σπιτόγατος το φθινόπωρο
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Ζεστή μηλόπιτα με παγωτό
Η ατμόσφαιρα μύριζε βροχή, πεσμένα φύλλα και υγρασία. Περπατούσε αργά, σαν να ήταν ένα ηλιόλουστο απόγευμα, από εκείνα τα γλυκά απογεύματα της άνοιξης, που διψάς αλλά δεν χρειάζεται να πιεις, αυτά που ο αέρας...
Ζεστή μηλόπιτα με παγωτό
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Μικρά υπέροχα τίποτα
Βαριά εποχή η άνοιξη. Ολα γύρω φουντώνουν: δέντρα και λουλούδια, οι ανθρώπινες καρδιές και τα ανήσυχα πνεύματα. Μαζί με τις ορμόνες που γλεντούν πάνω στη λογική, κι όλα τα άλλα γύρω βράζουν. Τα όνειρα σκάβουν...
Μικρά υπέροχα τίποτα
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Η άνοιξη ήρθε
Τα σήματα της άνοιξης είναι εδώ. Πίσω από τις μπόρες και πάνω από τα μαύρα σύννεφα, πέρα από τη διαπεραστική ψύχρα της νύχτας και μέσα στη θαλπωρή των διαλειμμάτων του ήλιου. Ξαφνικά, οι δρόμοι κατακλύστηκαν...
Η άνοιξη ήρθε

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας