Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Τα στούντιο VI

Τα στούντιο VI

  • A-
  • A+

Η έκνομη λοκάντα γνώριζε πιένες. Η Αντιγόνη απέρριπτε ευγενικά σμήνη επίδοξων πελατών, που βομβούσαν κάθε τρεις και λίγο στο τηλέφωνο, επειδή απλούστατα δεν τους πρόφταινε και η πλεονεξία δεν συγκαταλεγόταν στα κουσούρια της. Υποχώρησε μία και μόνη φορά απέναντι σε μια μυστηριώδη γυναίκα με ξενική προφορά. «Παίρνω από "Στούντιο 52", στο 52 οδός Αφικλή. Μίλησε γκια εσάς κύριος Αντώνη Παναγκόπουλος. Είναι εύκολο τέσσερις μερίδες φαγκητό;».

Η στακάτη, μπάσα και μεστή φωνή την εντυπωσίασε. «Στούντιο 52», επανέλαβε νοερά και φαντάστηκε Γάλλους και Ρώσους εμιγκρέδες καλλιτέχνες βγαλμένους από νουβέλες του Μεσοπολέμου. «Σήμερα έχουμε κερκυραϊκή παστιτσάδα και γίγαντες» είπε έπειτα από παύση δευτερολέπτων. -«Δύο και δύο παρακαλώ». -«Τι ώρα προτιμάτε;». -«Κατά τις τρεις. Ευκαριστώ». Τρεις παρά δέκα ο Νικολάκης επέστρεψε απ’ τη συνήθη διανομή. Προτού βάλει μπουκιά στο στόμα του, ξεκίνησε αδιαμαρτύρητα για το απρόοπτο αγώι. «Πρόθυμο παιδί. Φτου, φτου» τον σταύρωσε η μάνα του, ενώ έβγαινε.

Διέσχισε την Πατησίων με βήμα ταχύ. Στρίβοντας στην Αφικλή αντίκρισε την ευδιάκριτη μαρκίζα και βεβαιώθηκε πως κατευθύνεται πράγματι στο μπουρδέλο πολυτελείας, που προκαλούσε ζωηρά χαχανητά στον ίδιο και τους φίλους του, όταν περνούσαν απέξω. Μπήκε στο νεοκλασικό απ’ την πλατιά μαονένια εξώθυρα κι ανέβηκε δυο δυο τα σκαλοπάτια. Στάθηκε εμπρός στην παράταιρη πόρτα ασφαλείας και, χαζεύοντας τις κάμερες στην οροφή, ένιωσε τους σφυγμούς του να παίζουν ταμπούρλο. Τέλος, χτύπησε διστακτικά το κουδούνι.

Του άνοιξε μια ψηλή, χυμώδης ξανθιά, γύρω στα τριάντα, με περιβολή Εύας. Τον καλωσόρισε γελαστή και τον έμπασε στο δωματιάκι της πατρόνας, στο βάθος. Δυο ακόμα ημίγυμνες Αφροδίτες τον περιεργάζονταν μέσα απ’ τον καθρέφτη, καθώς διόρθωναν η μια το μακιγιάζ και η άλλη τα φρύδια της. «Τι ωραίο μας έφερες; Κι έκουμε μια πείνα...» είπε με την κελαρυστή της άρθρωση η τροφαντή μεσόκοπη, που φάνταζε ντυμένη σαν κρεμμύδι. Ο Νικολής απόθεσε τις σακούλες στο τραπέζι και κίνησε να φύγει. «Κάτσε λίγκο να σε δούμε· είσαι και όμορφο αγκόρι» επέμεινε η τσατσά. Ακούμπησε στην άκρη της πολυθρόνας, χαμήλωσε το βλέμμα και απαντούσε μονολεκτικά στις αλλεπάλληλες ερωτήσεις σε μια απέλπιδα προσπάθεια να κρύψει το τρακ του.

Μονολεκτικά έλυσε αργότερα και τις απορίες της μαμάς: «Τι σόι στούντιο είν’ αυτό; Γλυπτικής και ζωγραφικής;». -«Ναι» ψέλλισε ανάμεσα απ’ τα δόντια, αφήνοντάς την να αναπλάθει τα πολυδιαβασμένα της μυθιστορήματα. Τις επόμενες μέρες κοσμούσε το πελατολόγιό τους και το «Στούντιο 37» της οδού Ζακρίδος. Ο πιτσιρικάς τα επισκεπτόταν αργά το μεσημέρι, όταν η πελατεία τους μειονόταν αισθητά. Κόκκινος σαν την παπαρούνα απ’ τη συστολή, κάρφωνε τα μάτια στο παρκέ κι έχανε τη λαλιά του. Η περιφερειακή του όραση, ωστόσο, κατέγραφε τα πάντα, σαν περισκόπιο.

Σιγά σιγά απέκτησε οικειότητα με τα κορίτσια. Τον πείραζαν, τον πασπάτευαν, τον χαϊδολογούσαν. Ξεθάρρεψε κι εκείνος και μετεβλήθη χωρίς αντιρρήσεις στη μασκότ των ερίτιμων ιδρυμάτων. Αργοπορούσε, προς τέρψιν της Αντιγόνης. «Αναβαθμίζεται η γειτονιά με τα στούντιο, κυρ Αντώνη μου» καμάρωνε η μαγείρισσα στον δικηγόρο. «Τι σου είναι οι εικαστικοί! Χουβαρντάδες όσο δεν παίρνει. Με πληρώνουν πάντα διπλάσια. Ασε τα πουρμπουάρ στο παιδί. Και τι ονόματα! Ιζαμπέλα, Ζακλίν, Αμάντα, Βαλέρια, Αμαρυλλίς, Πάμελα, Ντέλια, Ρενάτα, Κλόντια... Ανώτερος κόσμος». (Συνεχίζεται)

ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Τα στούντιο VIII
Αποφάσισε αίφνης να κάνει μια μικρή παράκαμψη, να γνωρίσει επιτέλους τα περίφημα μοντέλα του ατελιέ ζωγραφικής. Ανεβαίνοντας αργά τα έξι σκαλοπάτια στον αριθμό 37, νόμισε πως είδε τον επίτροπο της ενορίας να...
Τα στούντιο VIII
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Τα στούντιο VII
Συνηθισμένες οι ιέρειες του φτερωτού θεού να συναναστρέφονται νυχθημερόν ανέραστους πορνοπαραλυμένους, σκανδαλίζονταν στο έπακρο από την εξόφθαλμη αγνότητα του Νικολάκη· τους άναβε τα αίματα το διαρκές του...
Τα στούντιο VII
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Τα στούντιο IV
Ταλιράκι ταλιράκι πλάκα πλάκα ο τζίρος της έφτανε τα τρία χιλιάρικα μηνιαίως με κόστος σκάρτο το 60%. Οι βιαστικοί χτυπούσαν την πόρτα της κατά τη μία. Στους υπόλοιπους έκανε διανομή ο κανακάρης της μόλις...
Τα στούντιο IV
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Τα στούντιο ΙΙΙ
Ενθουσιάστηκαν με τα πινάκια της Αντιγόνης οι νομικοί κύκλοι περί τη διασταύρωση Πατησίων και Κοδριγκτώνος. Καιρούς και ζαμάνια είχαν να γευθούν τόσο ισορροπημένα γεύματα. Η σεφ θριάμβευσε διά της απλότητος....
Τα στούντιο ΙΙΙ
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Τα στούντιο ΙΙ
Κακά τα ψέματα και το νοστιμότερο ετοιματζίδικο φαγητό δεν συγκρίνεται επ’ ουδενί με το σπιτικό. Ρωτήστε τους εργένηδες· καταδικασμένους να μένουν μονίμως ανικανοποίητοι. Ματαίως ο ένας με τον άλλο πασχίζουν...
Τα στούντιο ΙΙ
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Η πιλοτή των θαυμάτων
Οι αλαζονικοί Γερμανοί ούτε στα όνειρά τους δεν ζουν τέτοια θαύματα. Δεν μπορεί. Κάποιος σφύριξε στη Μέρκελ πως οι Ελληνες συνταξιούχοι τη βγάζουν πριγκιπικά και αξίωσε επιπρόσθετες περικοπές 1,8 δισ. στις...
Η πιλοτή των θαυμάτων

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας