Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ντάλα καλοκαίρι VII

Ντάλα καλοκαίρι VII

  • A-
  • A+

(Υπάρχουν τελικά ή δεν υπάρχουν ελέφαντες και καμήλες στα Βατσιανά; Ψεύδονται οι δεκάδες παραθεριστές που διαβεβαιώνουν πως τις έχουν δει; Στο μεταφυσικό φαινόμενο δίνουν μια μυστηριώδη διάσταση δυο άσχετα μεταξύ τους περιστατικά).

Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ, η Μαριάνθη, η Εφη, ο Τάκης κι ο Θουκυδίδης τεμπέλιαζαν εκμαυλιστικά στο στεγασμένο τραπέζι του Πεπίτο, ξανοίγοντας το βλέμμα στο αργυροποίκιλτο Λιβυκό. Θες ο καύσωνας, που μετέβαλλε τη στέρφα γη σε καμίνι, θες η αφειδώλευτη κατανάλωση «τεκίλας» -πώς αλλιώς να πεις τη ρακή σε τούτη τη μεξικάνικη εσχατιά;-, τα μάτια τους άρχισαν να κάνουν πουλάκια με εντυπωσιακά χρώματα.

ΟΛΩΣ ΑΙΦΝΙΔΙΩΣ η απόσταση ώς την άκρη του ορίζοντα άρχισε να εκμηδενίζεται. Εβλεπαν, θαρρείς, να πλησιάζει η ακτή της Αφρικής κι ύστερα να χάνεται εντελώς αναπάντεχα, όπως έφτασε. Σαν σκανδαλιάρικο παιδί, η Μεσόγειος έπαιζε, λες, ένα αινιγματικό παιχνίδι αμπώτιδος και παλίρροιας. Κοιτάζονταν μπας και πιστέψουν πως ζουν μια κοινή παραίσθηση, μια συλλογική οφθαλμαπάτη. Εκθαμβοι αντίκρισαν τότε το καραβάνι. Δώδεκα καμήλες και έξι ελέφαντες στη σειρά διέσχιζαν την κεντρική οδό, νοηματοδοτώντας τη συνοχή του τοπίου. Η απουσία τους καθιστούσε μετέωρο το χωριό, σαν να λείπει η ουσιώδης ψηφίδα που αρμολογεί ένα παζλ. Δεν το ανέφεραν ποτέ σε κανέναν.

Η ΙΔΙΟΣΥΓΚΡΑΣΙΑ Ροβινσώνος Κρούσου δεν αρκούσε για να σταθείς αξιοπρεπώς στο νησί της Καλυψώς τις εποχές της πρώιμης τουριστικής του ανάπτυξης. Ηταν ικανή, αλλά όχι αναγκαία συνθήκη. Επρεπε επιπροσθέτως να 'χεις πολλά καντάρια ψώνιο. Αρκετοί διοχέτευαν το δικό τους στην ποίηση. Εστρεφαν τη λοξή τους βίδα, πά' να πει, αμετροεπώς προς τις ρίμες. Ο τολμηρότερος των στιχοπλόκων, υπό την έννοια του έχοντος παντελή άγνοια κινδύνου, τύπωσε έπειτα από χρόνια, μόλις εισέπραξε ουδόλως ευκαταφρόνητο εφάπαξ προ κρίσης, συλλογή στην οποία συμπεριέλαβε κομμάτια εμπνευσμένα από τις γαυδιώτικες μυθοπλασίες.

ΞΑΚΟΥΣΤΟΣ ΚΡΙΤΙΚΟΣ, με «γιώτα» και με «ήτα» ταυτοχρόνως, ασχολήθηκε παραδόξως με τα αδέξια πονήματα, όχι προδήλως για την αξία τους, όσο από υποχρέωση προς τον εκδότη. Με εμφανώς σκωπτική διάθεση κάλεσε τους αναγνώστες να αφεθούν στη δίνη των αδόκιμων λέξεων. Να ταξιδέψουν μαζί τους σε τόπους μυθικούς, μεταφυσικούς, άυλους, αόρατους. Να δοκιμάσουν τις αντοχές τους, περπατώντας ξυπόλητοι στους λόφους και τις αμμουδιές από το Λιβυκό μέχρι το Αιγαίο, ξεστομίζοντας άναρθρες κραυγές και παίζοντας παιχνίδια με τον ρυθμό και τους ήχους.

ΚΑΘΑΡΑ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ τοπικισμού επέλεξε να αναλύσει, ανάμεσα στα τριάντα τρία πρωτόλεια, εκείνο με τον τίτλο «Γαύδος». Αφού εγκωμίασε την ανυπέρβλητη ομορφιά της επαρχίας Σελήνου, τη χλωρίδα, την πανίδα και τους φιλόξενους κατοίκους, παρέθεσε αυτούσια την καταληκτική στροφή:

Το χωριό Αμπελος γράφεται με φως/ εγκλείεται σε έναν/ απροσπέλαστο παράδεισο/ διακοπών μετά κόπων/ καθώς στο βάθος η Γαυδοπούλα/ αφροστεφής, διαυγής και λυσίκομος/ περιεργάζεται διηνεκώς/ βαρβαρικούς στόλους/ και καραβάνια/ με ελέφαντες χρυσοπλούμιστους/ και απαστράπτουσες καμήλες

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕ ότι ο εκκολαπτόμενος ποιητής δεν περιορίζεται στην εξύμνηση της κρητικής φύσης. «Εντρυφά στην μακραίωνη ιστορία της Μεγαλονήσου, εστιάζοντας στις ξένες επιβουλές διά θαλάσσης, τις οποίες επιθεωρεί η "λυσίκομος Γαυδοπούλα" μαζί με προβοσκιδοφόρα και υβοφόρα οράματα, αντικατοπτρισμούς από την Αφρική, που συνιστούν ιδιοφυή επινόηση του συγγραφέα, συνομιλούν με τον υπερρεαλισμό και παρέχουν την οριστική λύτρωση». Ετσι οι καμήλες και οι ελέφαντες των Βατσιανών απέκτησαν χειροπιαστή υπόσταση και μάλιστα με το αμετάκλητο αποτύπωμα της λογοτεχνίας.

 

ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Λίγεια ΧΧΙΙ
Στα μέσα Σεπτεμβρίου σκυλοπνίχτης φορτωμένος ώς τα μπούνια με Σύρους πρόσφυγες προσάραξε στα αβαθή της Νέας Καμένης, ανάμεσα σε πεντάστερα πλωτά ξενοδοχεία, προσορμισμένα στην Καλντέρα. Οι Σαντορινιοί...
Λίγεια ΧΧΙΙ
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Επιστροφή
Με τις χορδές του λαγούτου αποχαιρετούμε τις θαλάσσιες πραιρίες, που λέν’ κι οι ποιητές. Καβαλικεύουμε τα ατίθασα άτια του πελάγους, στήνουμε χορό στην αφρόεσσα χαίτη τους, ακροβατούμε στον ανυποχώρητο...
Επιστροφή
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Το σακί με τον θησαυρό του ναυτικού
Ο μέγιστος ελάσσων ποιητής μας και μείζων «εραστής των μακρισμένων ταξιδιών και των γαλάζιων πόντων», ο Νίκος Καββαδίας, υπήρξε παραμυθάς ολκής, τουτέστιν μαγικός αφηγητής, και στο κουβεντολόι με τις παρέες...
Το σακί με τον θησαυρό του ναυτικού
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Τρυπητή Γαύδου
Κοιμάμαι απέναντι σε ανεμιστήρα δαπέδου, που ανεμίζει, καταπώς φαίνεται, το ασυνείδητο, χαρίζοντάς μου δροσιστικότατα όνειρα. Οριζοντιωνόμουν, λοιπόν, σε τιρκουάζ λίμνη της νήσου Σιμπερούτ, δυτικά της...
Τρυπητή Γαύδου
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Λίγεια ΧΧΙΙΙ
Ηταν εκείνη απ’ την ανάλαφρη πλεύση της στον αφρό. Καθώς πλησίαζε, τρύπωσα στο στόμιο του σπηλαίου. Ανεφάνη αίφνης ανέπαφη από τους κύκλους των ενιαυτών. Αφροδίτη αενάως αναδυόμενη. Αναψηλάφιζα τα νέφη του...
Λίγεια ΧΧΙΙΙ
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Λίγεια ΧΧΙ
Αχ Ανάφη! Οσο αναπάντεχα αναδύθηκε μπροστά στους έκθαμβους αμφιβληστροειδείς μας –από παρεξήγηση, από λάθος, απ’ το γαϊδουρινό φυσικό της Σόνιας ν’ αργεί στα ραντεβού– τόσο οριστικά και αμετάκλητα εξαφανιζόταν...
Λίγεια ΧΧΙ

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας