Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Στο σκαμνί

Στο σκαμνί

  • A-
  • A+

Καταργείται η επέτειος του «Οχι»· αντικαθίσταται από την επαιτεία του «Ναι». Αντιγράφω την παραπάνω φράση απ' το πρώτο σημείωμά μας, τη Δευτέρα 5 Νοεμβρίου 2012. Εχουν μεσολαβήσει σχεδόν τρία χρόνια και οκτακόσια έξι ολόκληρα αλλόκοτα καιρικά δελτία κι είναι σαν να μην έχει περάσει μία μέρα. Η Που Φου Α (Πρώτη Φορά Αριστερά, τα 'παμε), όπως κι οι προηγούμενες εθνοσωτήριες κυβερνήσεις, επαιτεί την υποδόση των 2 δισ. με αντάλλαγμα να μας καταντήσει επαίτες.

Πάνε περίπατο οι κόκκινες γραμμές και στο ακανθώδες ζήτημα των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας. Ο υπουργός Οικονομικών ευελπιστεί να καταλήξουμε σ' έναν έντιμο συμβιβασμό. Συγχωρέστε με, αλλά μου κόβονται τα ήπατα όταν ακούω να μιλούν για τίμιες και αμοιβαία επωφελείς συμφωνίες οι ένοικοι του Μαξίμου. Μας βλέπω να ξεσπιτωνόμαστε στο ξεροβόρι και τ' αγιάζι, μες στο καταχείμωνο, και τα τσακάλια της Κουμουνδούρου να επαίρονται επειδή τάχα μου η απόφαση πάρθηκε στην Αθήνα και όχι στο Λουξεμβούργο.

Μέρες που 'ναι, ας αφήσουμε την αθάνατη Σοφία Βέμπο να μας δώσει κουράγιο μ' ένα τραγικά επίκαιρο τραγούδι των Μιχάλη Σουγιούλ - Μίμη Τραϊφόρου, μια τονωτική ένεση ηθικού, βρε αδερφέ, που τόσο έχουμε ανάγκη:

Ποιος το περίμενε στ' αλήθεια
να βγουν ψευτιές και παραμύθια
και να ξεχάσουν τώρα πια τα λόγια εκείνα τους
ου μας τα λέγαν' κάθε βράδυ απ' τα Λονδίνα τους.

Μα δεν πειράζει, δεν πειράζει,
δε θα το βάλουμε μαράζι
και δε θα κλάψουμε που πάλι μας ξεχάσατε
γιατί δεν είν' πρώτη φορά που μας τη σκάσατε
και στην υγειά σας μια οκαδούλα εμείς θα πιούμε
και στη μικρή την Ελλαδούλα μας θα πούμε:
Κάνε κουράγιο Ελλάδα μου
κι όσο μπορείς κρατήσου
και στα παλιά παπούτσια σου
γράψε όσα λέν' οι εχθροί σου.
Κι αν μας τη σκάσανε με μπαμπεσιά
οι σύμμαχοι στη μοιρασιά
άνε κουράγιο Ελλάδα μου, να μη μας αρρωστήσεις

γιατί το θέλει ο Θεός να ζήσεις και θα ζήσεις.

Σε κάθε χιονισμένη ράχη
σαν πολεμούσαμε μονάχοι
όλοι λαγούς με πετραχήλια μας ετάζατε
και μες στα μάτια με λατρεία μας κοιτάζατε.
Μα ξεχαστήκαν όλα εκείνα,/ η Πίνδος και η Τρεμπεσίνα,
ίσως μια μέρα εμάς που τόσο αίμα εχύσαμε
να μας καθίσουν στο σκαμνί, γιατί νικήσαμε.
Μα φυσικό θα μας φανεί κι αυτό ακόμα
και στην Ελλάδα μας θα πούμε μ’ ένα στόμα:
Κάνε κουράγιο Ελλάδα μου
κι όσο μπορείς κρατήσου
και στα παλιά παπούτσια σου
γράψε όσα λέν' οι εχθροί σου...

Θα μας καθίσουν στο σκαμνί γιατί νικήσαμε
και παριστάνουμε τους άνετους και τους μοιραίους
και τώρα που οι ταλαίπωροι χρεοκοπήσαμε
το αίμα μας πίνουνε με δανεικά και κρίση χρέους.

Αυτό ήταν σχόλιο.

ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Τα μπεμόλια IV
Καταστάσεις τραγελαφικές δημιούργησε η λογοκρισία της 4ης Αυγούστου. Η περίπτωση της «Βαρβάρας» είναι χαρακτηριστική. Το επίμαχο άσμα της Κολούμπια κυκλοφόρησε τον χειμώνα του 1936, τραγουδισμένο απ' τον...
Τα μπεμόλια IV
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Ο Αγγούρης
Γιουνάν ικί μπεκιάρ! Τουτέστιν ο κολλητός μου ο Τάκης κι εγώ απλώναμε τα ανοικονόμητα σαρκία μας στη μικρασιατική ακτή, από τον Τσεσμέ ίσαμε τη Σελεύκεια της Πιερίας, στα συροτουρκικά σύνορα. Πάνε πάνω από...
Ο Αγγούρης
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Το κορίτσι που τραγουδούσε στα δέντρα
Tο πολιτικό προσωπικό της χώρας τροφοδοτεί τη σάτιρα με σπαρταριστό υλικό. Σήμερα, όμως, δεν θα του κάνω τη χάρη. Σκοπεύω ν’ ανεβώ σ’ ένα ψηλό κλαρί και να τιτιβίζω αμέριμνος, όπως η παιδίσκη απ’ την Πάτρα στα...
Το κορίτσι που τραγουδούσε στα δέντρα
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Παρατράγουδα
Εμβληματικός χρονογράφος των εφημερίδων του παλιού καλού καιρού, καίριος συγγραφέας ξεκαρδιστικών επιθεωρήσεων, αλλά και διαπρεπής στιχοπλόκος, ο Γιώργος Θίσβιος κέρδισε την αθανασία με τα τραγούδια του.
Παρατράγουδα
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Εσχατοι ρεμπέτες
Πρόκειται για υπέροχο κείμενο με τίτλο «Επικήδειος λόγος». Περιέχεται στα Ρεμπέτικα Τραγούδια του Ηλία Πετρόπουλου που γεννήθηκε στην Αθήνα τέτοιες μέρες του 1928. Πέθανε στο Παρίσι Σεπτέμβρη του 2003 κι η...
Εσχατοι ρεμπέτες
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Αναμμένα κάρβουνα
Σαν κεραυνός σ’ έναν ήδη μολυβένιο ουρανό έπεσε εσχάτως η είδηση ότι η τιμή του εμβληματικού ελληνικού φαγητού πρόκειται να εκτοξευθεί στα τρία ευρώ. Ενα ολόκληρο χιλιάρικο δηλαδή, αν υπολογίσουμε την αξία του...
Αναμμένα κάρβουνα

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας