Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ο φανοστάτης
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ο φανοστάτης

  • A-
  • A+

ΑΠΟ ΠΙΘΑΡΙ ΧΡΥΣΟ χύνεται μέλι μαύρο η νύχτα, όπως τα κομμένα κεφάλια απ’ το ματωμένο σακί στο βά(ρα)θρο του φανοστάτη των Τρικάλων. Παράξενες αφορμές της αγάπης η ποίηση του Γιώργη Παυλόπουλου, που αναχώρησε για τις επουράνιες λέξεις τέτοιες μέρες του 2008:

ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΔΕΙΛΙΝΟ Κάπου εκεί/ κατά το άβατο μέρος του κήπου/ είδανε το πρώτο δειλινό/ σαν ένα χρυσό πιθάρι/ που κατρακύλαγε ανάμεσα στα κρίνα/ κι από μέσα χυνόταν/ μέλι μαύρο/ η νύχτα.// Φιλήθηκαν χωρίς να ξέρουν/ τι ήταν το φιλί/ χωρίς να ξέρουν/ πως από εκείνο το χρυσαφένιο φως/ που τα μάτια τους βλέπανε για πρώτη φορά/ είχανε γεννηθεί οι λέξεις/ κήπος φιλί κρίνα πιθάρι νύχτα/ σημαίνοντας τον έρωτα/ στα σκοτεινά του βάθη.

Η ΣΙΩΠΗ είναι μια άγνωστη/ που έρχεται τη νύχτα./ Ανεβαίνει τη σκάλα/ χωρίς ν’ ακούγονται πατήματα/ μπαίνει στην κάμαρα/ και κάθεται στο κρεβάτι μου./ Μου φοράει το δαχτυλίδι της/ και με φιλεί στο στόμα./ Τη γδύνω./ Μου δίνει τότε τις βελόνες/ και τα τρία χρώματα/ το κόκκινο το μαύρο και το κίτρινο./ Κι αρχίζω να κεντάω/ πάνω στο δέρμα της/ όλα όσα δε σου είπα/ και ποτέ πια δε θα σου πω.

ΟΙ ΤΡΕΙΣ Αυτός που γράφει το ποίημα/ κι εκείνος που θα το διαβάσει/ μπορεί να είναι το ίδιο πρόσωπο/ με κάποιον άλλο που το ονειρεύτηκε.// Μέσα στο ποίημα βέβαια/ έχουν χαθεί κι οι τρεις.

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ Πλάγιαζα στο σκοτάδι και την περίμενα/ ακούγοντας ν’ ανεβαίνει τη σκάλα/ μες στη δροσιά του σπιτιού/ σαν ψίθυρος από φιλιά κι ανάσες.// Γύρευα τότε να ξεφύγω/ μα η ομορφιά της στάλαζε στα κόκαλά μου/ νύχτες που μελετούσα το κενό/ πηγαίνοντας από την ηδονή στον Αδη.// Και τα λαγόνια της να φέγγουνε στον ύπνο μου/ ματόκλαδα και χείλια που τα ’σκιζε ο πόθος μου/ κι ο γυρισμός στον ύπνο μου μονάχα/ λίγος καπνός από μακριά/ λουλούδια κι ένα δροσερό σταμνί./ Και το καράβι μου στον κήπο της/ δεμένο κι άγρυπνο/ σαν ένα μεγάλο μαύρο σκυλί/ μου θύμιζε κάποτε τους συντρόφους που χάθηκαν/ ή τις παράξενες αφορμές της αγάπης.

ΤΟ ΣΑΚΙ Ημουν παιδί ακόμη δεν τους καλοθυμάμαι./ Μπήκανε στο χωριό μου ένα πρωί/ μα δε σταθήκανε. Περάσανε/ αργά πάνω στο χιόνι. Τα γένια τους/ ανάμεσα στα σύννεφα και τις κοτρόνες/ καθώς τους χώνευε το βουνό./ Μονάχα ο τελευταίος δε φεύγει απ' το μυαλό μου./ Κράτα το άλογο, μου είπε/ και βάζοντας το σκούφο του στην αμασχάλη/ έσκυψε στο νερό να πιει/ και τόνα μάτι του με κοίταζε απ' το πλάι./ Κοίταζε τα κουρέλια μου/ τα πόδια μου μες στις λινάτσες/ τις ξόβεργες στα ξυλιασμένα χέρια μου/ και πώς του χαμογέλαγα/ κρατώντας τ' άλογο με περηφάνια./ Το ίδιο εκείνο μάτι με κοίταζε τον άλλο χρόνο/ αχνό βασιλεμένο/ όταν αδειάσαν ματωμένο το σακί/ και κύλησαν στη μέση της πλατείας/ κομμένα τα κεφάλια τους./ Ηταν ο χρόνος που κατέβηκα στην πόλη/ και πούλαγα τσιγάρα σε δρόμους και πλατείες.

ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Πάθια, αγκάθια
ΦΛΟΓΟΣΤΕΦΑΝΩΤΕΣ, φεγγαροπρόσωπες, κυπαρισσομαστόρευτες, λάγνες ερωτοπούλες του Μισολογγιού τραγουδάει ο Κωστής Παλαμάς μέσα σε βάρκες μ’ απλωτά πανιά και πάσσαρες γοργοσάλευτες μ’ άσπρα φτερά, που παρέα με...
Πάθια, αγκάθια
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Αναρχοι στίχοι
Η ζωή θριαμβεύει αμφισβητώντας. Τούτες οι θολές σκέψεις περιγράφονται εναργώς στους παρακάτω στίχους του Εριχ Μίζαμ, μεταφρασμένους από τον Δημήτρη Τρωαδίτη.
Αναρχοι στίχοι
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Απογείωση IV
Ο Κώστας Καρυωτάκης που γεννήθηκε τέτοιες μέρες του 1896, προτού στρέψει το πιστόλι στην καρδιά του. Πρόλαβε ωστόσο τα μόλις 32 του χρόνια να σημαδέψει με το ίδιο περίστροφο τα ελληνικά γράμματα διανοίγοντας...
Απογείωση IV
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
ΕπιβΙΩΣΗ ΚΖ΄
Ο Ηλίας Λάγιος, διότι περί του Λάγιου πρόκειται, γεννήθηκε τέτοιες μέρες του 1958 στην Αρτα και πρόλαβε στα 47 χρόνια του να αφήσει ανεξίτηλο στίγμα στην ποίηση. Ιδού δεινό δείγμα.
ΕπιβΙΩΣΗ ΚΖ΄
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Προσγείωση ΛΣΤ΄
Σαν σήμερα το 1863 πρωτόδε το φως στην Αλεξάνδρεια ο Κωνσταντίνος Καβάφης κι αφού την έκανε γνωστή πάλι σαν σήμερα, στα εβδομήντα του χρόνια, αναχώρησε μαζί της για το στερνό ταξίδι.
Προσγείωση ΛΣΤ΄
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
ΠροσγεΙΩΣΗ ΙΣΤ΄
ΕΑΝ ΔΕΝ ΕΙΧΕ μεγαλουργήσει σε πλείστους τομείς, θα θυμόμασταν τον Μανώλη Γλέζο ως εξαιρετικό ποιητή. Εύγλωττο το απάνθισμα στίχων του που ακολουθεί:
ΠροσγεΙΩΣΗ ΙΣΤ΄

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας