Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Τα δέντρα

Κική Δημουλά

ΦΩΤΟ EUROKINISSI/ΧΡΗΣΤΟΣ ΜΠΟΝΗΣ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Τα δέντρα

  • A-
  • A+

«ΒΑΔΙΖΕΙΣ ΣΕ ΜΙΑΝ ΕΡΗΜΟ. Ακούς ένα πουλί που κελαηδάει. Οσο κι αν είναι απίθανο να εκκρεμεί ένα πουλί στην έρημο, εσύ είσαι υποχρεωμένος να του φτιάξεις ένα δέντρο. Αυτό είναι το ποίημα». Κάπως έτσι όρισε την τέχνη της η Κική Δημουλά, που αναχώρησε οριστικά προχθές για τις επουράνιες αλέες. Η ίδια έσπειρε μερικές συστάδες ολιγοσέλιδα δενδρύλλια, τα οποία λίπαναν οι τόμοι των καιρών μετατρέποντάς τα σε αχανείς δρυμούς. «Παράωρος και άωρος», καθότι Μετέωρος, αντλώ το φως κάθε δέντρου ξεχωριστά και πλημμυρίζουν μελωδίες τα σκοτεινά δάση της ύπαρξης. Ιδού:

ΕΠΙΣΚΕΥΑΣΤΙΚΑ ΔΑΝΕΙΑ Εκκλησάκι έρημο εγκαταλειμμένο πιστευτό./ Θαρρείς ότι το έχτισε ερείπωση./ Τα κεραμίδια στον τρούλο/ τρύπιο σάλι ριγμένο/ στη γηραιά καμπούρα της ανάτασης./ Τα μικρά παράθυρα κρέμονται/ κάπως στραβά στον τοίχο/ σαν εικονίτσες που σεισμός τις μετακίνησε/ από της πίστης το ίσιο./ Βιτρό στα τζάμια συνθεμένα/ με πολυκαιρινής βροχής σταγόνες ραγισμένες.// Αραγε να ζει μέσα η αγιότης/ τρεφόμενη με σβηστά κεράκια μόνο;// Κλειδωμένη η αμφίβια πόρτα/ – και στο μέσα σκότος βυθισμένη ζει/ και στο φως έξω κολυμπάει./ Επάνω της την πλάτη του ακουμπώντας/ ένα σκαλοπατάκι/ ζητιανεύει λίγην επισκευή. Εχει σπάσει.// Και η φύση που όλα τα καλοπιάνει/ και την ακμή λατρεύει/ και στη φθορά χατίρι δε χαλάει// επισκευάζει τη ρωγμή στο σκαλοπάτι/ πολύχρωμα γεμίζοντάς την με τσουκνίδες, γαϊδουράγκαθα, μολόχες,/ δαφνόφυλλα και πικροπαπαρούνες.// Και γίνεται αίφνης/ ανοιξιάτικος/ ευδιάθετος γραφικός αισιόδοξος ο τρόμος/ για την ερείπωση της εγκατάλειψής μας. (Χλόη Θερμοκηπίου, 2005)

ΑΠΟΓΕΥΜΑ Ενα κομμάτι άνεμος που έπεσε στο δρόμο/ κάθισε κι έπαιξε/ στα σύρματα του ηλεκτρικού/ μια μελωδία σιγανή/ αφιερωμένη στη διάθεσή μου./ Αυτή για μια στιγμή μονάχα/ ανασηκώθηκε και κοίταξε/ ύστερα αμετάπειστη και αδιάφορη/ ξαναβυθίστηκε εντός μου. (Ερεβος,1956).

ΥΠΕΡ ΑΣΩΤΕΙΑΣ Είμαι, ανεβασμένη με τα κιάλια μου/ στο κατάρτι ενός αγκαθιού εξασκούμαι/ στους φυσικούς πόνους τους φέρνω πιο πλησίον./ Δειλινά λέγονται εκείνα τα χωνάκια/ που γουρλώνουν τα φύλλα τους βραδάκι στις αυλές/ – τι μαζοχιστικό όνομα που διάλεξαν./ Αραιώνουν οι εκρήξεις των κουκουναριών/ προσέχει πια η ζέστη δεν πετάει/ σπίρτα αναμμένα.// Θεληματίας η πρόνοια. Εζεψε τα μερμήγκια/ από νωρίς και σπρώξε σπρώξε έχουν σύρει/ αρκετό χειμώνα κιόλας στη φωλιά τους.// Αποταμίευση. Μια σεβαστή ομολογώ/ μορφή χορτάτης ευθανασίας.// Εν μέρει καλά τα λέει ο μύθος./ Επρεπε να λογικευτούν λίγο τα τζιτζίκια/ να βάζουν στην μπάντα μισό τραγούδι για το κρύο/ να εξοικονομούν ολίγην/ της ύπαρξής τους ασωτεία./ Εξω απ’ το χορό καλά τα λέει ο μύθος./ Πώς αλλιώς να κάνουν τα τζιτζίκια./ Δεν αποταμιεύεται η ένταση./ Δεν θα ’θελε κι αυτή να ζει περισσότερο;/ Ομως δεν αποταμιεύεται./ Μια μέρα να τη φυλάξεις χαλάει.// Κι είπα, έτσι που τη βλέπω/ σωρηδόν και κείται άταφη άψαλτη/ να της ρίξω ένα ολάνθιστο Αμήν/ πριν τη διαμελίσει η κατακραυγή/ πριν τη σύρουν τροφή στη φωλιά τους/ κάτι τομάρια εαυτούλικα μερμήγκια. (Χαίρε ποτέ, 1988).

ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Προσγείωση ΛΣΤ΄
Σαν σήμερα το 1863 πρωτόδε το φως στην Αλεξάνδρεια ο Κωνσταντίνος Καβάφης κι αφού την έκανε γνωστή πάλι σαν σήμερα, στα εβδομήντα του χρόνια, αναχώρησε μαζί της για το στερνό ταξίδι.
Προσγείωση ΛΣΤ΄
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
ΠροσγεΙΩΣΗ ΙΣΤ΄
ΕΑΝ ΔΕΝ ΕΙΧΕ μεγαλουργήσει σε πλείστους τομείς, θα θυμόμασταν τον Μανώλη Γλέζο ως εξαιρετικό ποιητή. Εύγλωττο το απάνθισμα στίχων του που ακολουθεί:
ΠροσγεΙΩΣΗ ΙΣΤ΄
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Ιδιον φως
Γιάννης Γρυπάρης. Μετασολωμικός λυρικός ποιητής, δημοτικιστής απ’ τους πρώτους, χρονογράφος και μεταφραστής τραγικών και της Πολιτείας του Πλάτωνα, μολονότι ελέγχεται για τις στερνές του επιλογές, συνέβαλε...
Ιδιον φως
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Ξόρκια γόη
ΤΟΥΣ ΣΥΝΔΕΕΙ ΑΡΡΗΚΤΑ ο Κουτσοφλέβαρος. Ο Κώστας Βάρναλης γεννιέται τέτοιες μέρες του 1884 και ο Κωστής Παλαμάς πεθαίνει σαν σήμερα, μεσούσης της Κατοχής, το 1943. Οι παρακάτω ερωτικοί στίχοι τους θα μπορούσε...
Ξόρκια γόη
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Δραχμαί τριάντα
[...] Και τώρα βγάζω τον Ρωμηό από τεσσάρων χρόνων/ τιμάται δε ολόκληρος δραχμάς τριάντα μόνον/ και της Ελλάδος τραγουδώ το κλασικόν βασίλειον/ κι εμμέτρως αεροβατών περιορώ τον ήλιον.
Δραχμαί τριάντα
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Το λάλον πνεύμα της παρέας
Ο Χρήστος Βακαλόπουλος, διότι ασφαλώς περί του Βακαλόπουλου πρόκειται, πρόλαβε να γράψει άφθονες κινηματογραφικές κριτικές, σενάρια για το σινεμά, λογοτεχνία και σκηνοθέτησε σημαντικές ταινίες, καίτοι...
Το λάλον πνεύμα της παρέας

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας

ΚΛΕΙΣΙΜΟ