Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Δραχμαί τριάντα
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Δραχμαί τριάντα

  • A-
  • A+

ΣΚΟΙΝΙ ΚΟΡΔΟΝΙ πήρα τον Σουρή από τις αρχές της εβδομάδος, αραδιάζοντας διάφορα περί του σπινθηροβόλου πνεύματός του και των πνευμάτων που επισκέπτονταν το σαλόνι του. Καιρός ν’ αφήσουμε τον ίδιο να αυτοσυστηθεί. Ιδού: Εγώ, Γεώργιος Σουρής, ιππότης του Σωτήρος/ και Χιώτης διαβολόλωλος αστείου χαρακτήρος/ επιχειρώ να σας ειπώ ξηρώς και εν συντομία/ τα μάλλον σπουδαιότερα του βίου μου σημεία/ προτού οι βιογράφοι μου καθ’ όλα μ’ ανατάμουν/ κι εις όλην την υφήλιον ρεντίκολο με κάμουν.// Κατ’ άλλους είμαι γέννημα της ηρωίδος Χίου/ και λέγουν πως εξ ευγενούς κατάγομαι στοιχείου,/ πλην άλλοι παραδέχονται πατρίδα μου την Σύρον/ και άλλοι, περισσότεροι, την νήσον των Κυθήρων./ Αλλά εγώ επιθυμώ να είμαι πάντα Χιώτης,/ μα κάποτε και Συριανός/ κ’ έσθ’ ότε Τσιριγώτης.//

Η ΜΗΤΗΡ ΜΟΥ ΜΕΤΗΡΧΕΤΟ τα γυναικεία έργα/ και πότε πότε μ’ έδερνε με ξύλο ή με βέργα/ ο δε πατήρ μου έμπορος ελέγετο πως ήτο/ και με το Δούναι και Λαβείν πολύ ενησχολείτο/ απολαμβάνων πάντοτε οικιακής ειρήνης./ Πλην λωποδύται κάμποσοι της εποχής εκείνης// στο μαγαζί του τρύπωσαν μια νύκτα σκοτεινή/ κι ούτ’ ένα αμερικάνικο δεν τ’ άφησαν πανί/ και από τότε ο πατήρ είχε μεγάλο χάλι/ ώς ότου εμουφλούζεψε [σ.σ. πτώχευσε] καθώς και τόσοι άλλοι./ Εγώ δε τότ’ εσύχναζα μετά μεγάλου ζήλου/ εις το σχολείον του γνωστού κυρίου Θεοφίλου// όστις εσχάτως μ’ έξαψιν και μ’ ενθουσιασμόν/ του κύκλου ανεκάλυψε τον τετραγωνισμόν,/ εφ’ ω σοφόν διδάσκαλον ο κόσμος τον κηρύττει/ και ίσως πρώτος θα εμβεί μέσ’ στου Δρομοκαΐτη.//

ΑΡΤΙ ΜΕΝ ΕΠΑΥΣΑ ΦΟΙΤΩΝ εις τα διδασκαλεία/ και πούλησα τα λεξικά και τ’ άλλα μου βιβλία/ και φόρτωσα τα γράμματα στον πετεινόν απάνω/ σκεπτόμενος νυχθημερόν τι δαίμονα να κάνω.// Κι ενώ το μέλλον έβλεπα εμπρός μου μελανόν/ εφάνησαν στον ύπνο μου δυο άνδρες σκεπτικοί,/ καθώς εφάνησαν ποτέ εις τον Λουκιανόν/ η των γραμμάτων Ανασσα κι η Ερμογλυφική.// Ο εις εκ τούτων έλεγε πως είναι ο Απόλλων/ ο της ποιήσεως πατήρ με βλέμμα ακτινοβόλον/ ο δ’ άλλος ήτο ο Ερμής μ’ εμπορικά τεφτέρια,/ με πήχες, μέτρα και σταθμά και ρόζους εις τα χέρια.// Λοιπόν με παίρνει ο Ερμής με τρόπο κατά μέρος/ κι έλα να γίνης έμπορος μου λέγ’ ιδιαιτέρως/ κι αφού μου είπε αρκετά με τον γνωστόν του δόλον/ με πιάνει από τον γιακά ο κύριος Απόλλων/ και ποιητής να βαπτισθώ κρυφίως με προτρέπει/ γιατί να γίνω έμπορος καθόλου δεν μου πρέπει.//

ΤΑΥΤΑ ΕΙΠΟΝΤΕΣ ΕΦΥΓΑΝ κι οι δυο με ορμήν/ κι αμέσως με πυρέσσουσαν ηγέρθην φαντασίαν/ αλλ’ όμως απεφάσισα ν’ ακούσω τον Ερμήν/ και ως εκ τούτου έφυγα κι επήγα στην Ρωσίαν.// [...] Επανελθών στην πάτριον αμέσως ενθυμήθην/ πως είχε μέγα δίκαιον ο κύριος Απόλλων/ και τότε το εμπόριον παρέδωσα εις λήθην/ και προς τας μούσας έστρεψα τον έρωτά μου όλον.// [...] Και τώρα βγάζω τον Ρωμηό από τεσσάρων χρόνων/ τιμάται δε ολόκληρος δραχμάς τριάντα μόνον/ και της Ελλάδος τραγουδώ το κλασικόν βασίλειον/ κι εμμέτρως αεροβατών περιορώ τον ήλιον.

ΜΕΤΕΩΡΟΣ
ΕπιβΙΩΣΗ ΚΖ΄
Ο Ηλίας Λάγιος, διότι περί του Λάγιου πρόκειται, γεννήθηκε τέτοιες μέρες του 1958 στην Αρτα και πρόλαβε στα 47 χρόνια του να αφήσει ανεξίτηλο στίγμα στην ποίηση. Ιδού δεινό δείγμα.
ΕπιβΙΩΣΗ ΚΖ΄
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Προσγείωση ΛΣΤ΄
Σαν σήμερα το 1863 πρωτόδε το φως στην Αλεξάνδρεια ο Κωνσταντίνος Καβάφης κι αφού την έκανε γνωστή πάλι σαν σήμερα, στα εβδομήντα του χρόνια, αναχώρησε μαζί της για το στερνό ταξίδι.
Προσγείωση ΛΣΤ΄
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
ΠροσγεΙΩΣΗ ΙΣΤ΄
ΕΑΝ ΔΕΝ ΕΙΧΕ μεγαλουργήσει σε πλείστους τομείς, θα θυμόμασταν τον Μανώλη Γλέζο ως εξαιρετικό ποιητή. Εύγλωττο το απάνθισμα στίχων του που ακολουθεί:
ΠροσγεΙΩΣΗ ΙΣΤ΄
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Ιδιον φως
Γιάννης Γρυπάρης. Μετασολωμικός λυρικός ποιητής, δημοτικιστής απ’ τους πρώτους, χρονογράφος και μεταφραστής τραγικών και της Πολιτείας του Πλάτωνα, μολονότι ελέγχεται για τις στερνές του επιλογές, συνέβαλε...
Ιδιον φως
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Ξόρκια γόη
ΤΟΥΣ ΣΥΝΔΕΕΙ ΑΡΡΗΚΤΑ ο Κουτσοφλέβαρος. Ο Κώστας Βάρναλης γεννιέται τέτοιες μέρες του 1884 και ο Κωστής Παλαμάς πεθαίνει σαν σήμερα, μεσούσης της Κατοχής, το 1943. Οι παρακάτω ερωτικοί στίχοι τους θα μπορούσε...
Ξόρκια γόη
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Τα δέντρα
«Βαδίζεις σε μιαν έρημο. Ακούς ένα πουλί που κελαηδάει. Οσο κι αν είναι απίθανο να εκκρεμεί ένα πουλί στην έρημο, εσύ είσαι υποχρεωμένος να του φτιάξεις ένα δέντρο. Αυτό είναι το ποίημα». Κάπως έτσι όρισε την...
Τα δέντρα

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας