Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Το λάλον πνεύμα της παρέας
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Το λάλον πνεύμα της παρέας

  • A-
  • A+

ΕΙΚΟΣΙ ΕΠΤΑ ΣΥΝΑΠΤΑ έτη συμπληρώθηκαν τούτες τις μέρες από το πρόωρο φευγιό του, στα τριάντα τρία του, το 1993, κι όμως τα βιβλία του εξακολουθούν να διαβάζονται, ιδίως από τις νεότερες γενεές, που εμπνέονται από την πολιτεία του, περιβάλλοντας με την αχλύ του μύθου τον βίο του. Ο Χρήστος Βακαλόπουλος, διότι ασφαλώς περί του Βακαλόπουλου πρόκειται, πρόλαβε να γράψει άφθονες κινηματογραφικές κριτικές, σενάρια για το σινεμά, λογοτεχνία και σκηνοθέτησε σημαντικές ταινίες, καίτοι μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού. Ποιήματά του δεν βρήκα πουθενά, εξέχοντες φίλοι του, ωστόσο, του αφιέρωσαν στίχους τους οποίους αλίευσα στο ιστολόγιο Andro:

ΕΥΓΕΝΙΟΣ ΑΡΑΝΙΤΣΗΣ «Για τον Χ.Β.»* κάναμε λάθος που συχνάζαμε στον Βρούτο·/ θα ’ταν καλύτερα να μέναμε, ρε χρήστο,/ κάπου ν’ ακούμε του αγέρα το λαγούτο/ και της βροχής το μπουζουκάκι (όχι, σβήσ’ το!// γράψε «ξυλόφωνο»). και να ’ναι όλη η φύση/ σαν ένα στέκι όπου παίζει η κομπανία/ των μουσικών που ’χες, μικρός, ηχογραφήσει/ και που σε μένα προκαλούσανε ανία// ίσαμε κείνη τη στιγμή, αλλά που τώρα/ θα ’νιωθα αίφνης τι μου εμπιστευόταν:/ ότι των φίλων μας τα χρέη είναι δώρα./ κι έχω τρεις στίχους για το τέλος ή για όταν// σε ξαναδώ στη λάμψη κήπων μεθυσμένων/ απ’ την ηχώ μελλοντικών παρακειμένων. *«ευσύνοπτον», μου είπε ο κακίσης,/ για να βρεθούμε πάλι επί ίσοις/ όροις σε γειτονιά μέχρι κεραίας/ πιστοί στο λάλον πνεύμα της παρέας.

ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΚΑΚΑΡΟΓΛΟΥ «Φιξ Καρέ» Ενα βράδυ του χειμώνα/ Του χίλια εννιακόσια ενενήντα τρία/ Ο φίλος μου ο Χρήστος/ Ανοιξε τα τζάμια/ Να μπει η υγρασία της νύχτας/ Να μουσκέψει λίγο ο αέρας στο δωμάτιο/ Υστερα εξατμίστηκε/ Ωσάν υγρό αλχημιστών/ Ωσάν εικόνα του ονείρου μας.

ΣΩΤΗΡΗΣ ΚΑΚΙΣΗΣ «για τον Χρήστο» δεν είναι περίεργο που πιο ζωντανοί απ’ τους ζωντανούς μου φαίνονται πάντα οι πεθαμένοι; εκτός από τα κορίτσια που ερωτεύομαι, θυμάμαι μόνο εκείνους που έχουν πεθάνει, καθόλου φλου μέσα μου, καθόλου θολοί δεν είναι ο Στέφανος, ο Χρήστος, ο Θανάσης. ενώ όλα γύρω μου αλλάζουν συνέχεια σαν σε όνειρο, σαν να μην μπορούν ούτε για μια στιγμή να ’ναι δικά μου, δικοί μου. χειρότερα πάλι είναι τα κορίτσια: πάντα ξένα, και πάντα ολοζώντανα, πάντα μ’ άλλους.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΣΜΟΠΟΥΛΟΣ «Slow motion του Χρήστου Βακαλόπουλου» Στ’ απόκρημνα του εβδομήντα, συνεχώς φυσά./ Αέρας γκρίζος ξερριζώνει την ψυχή σου./ Για τη σχισμή του χρόνου μου άφησες χρυσά/ νομίσματα, αλάτι και νερό· μα εδώ, στου δρόμου τα μισά/ αρχή και τέλος ένα με το κρύο της αβύσσου.// [...] Μέσα σε ονείρου φυλλωσιά, κολυμβητής χλωμός/ προς την Κυψέλη τ’ ουρανού, αργά περνώντας σβήνεις/ και πέφτουνε τα γράμματα. Το παγωμένο φως/ κι ο ανήκουστος Γενάρης. Ο λερός καπνός./ Στους βάλτους του ενενήντα τρία φυσά και πώς να μείνεις.

ΗΛΙΑΣ ΛΑΓΙΟΣ «Ατιτλο» Αρχοντά μου, σβησμένη σάρκα, ματιά χωρίς τα μάτια σου,/ σβόλε από χώμα, αχερουσία, μεσάνυχτα του κανενός,/ μα πώς βαστάς την τόση απουσία;/ Δεν σ’ το ’πανε, ψυχούλα μου, που ο θάνατος νικήθηκε για πάντα;// Σφαλισμένη η πόρτα μου· κλειστά τα παραθυρόφυλλα· μπορείς να μπεις./ Παλιέ μου και μονότατε, έλα να με γιορτάσεις,/ ν’ ανάψει η μια στιγμή χαράς, δικιά σου και δικιά μου,/ κι αχ, μου δίνεις το χέρι σου κι αχ, μου λες τ’ όνομά σου.// Απόψε οι πεθαμένοι ξαγρυπνούν μες στων κεριών τις φλόγες/ και μοναχή παρηγοριά τα παιδικά της χρόνια στην Αθήνα·/ γίνε αγερίτσα του Θεού και πέταξε εδώ πάνω./ Δεν το ’νιωσες, κορμάκι μου, που ο θάνατος μας κέρδισε για πάντα;
 

ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Μελοποίηση
Στο έργο του Καμπανέλλη, διότι περί του Ιάκωβου πρόκειται, είναι πανταχού παρούσα η ποίηση. Ιδού ταπεινό απάνθισμα:
Μελοποίηση
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Επιβίωση ΛΒ΄
Λησμονημένος και εν πολλοίς υποτιμημένος, ο Πειραιώτης ποιητής Ανδρέας Αγγελάκης, που έφυγε σαν σήμερα το 1991, στα πενήντα ένα του.
Επιβίωση ΛΒ΄
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
ΕπιβΙΩΣΗ ΚΖ΄
Ο Ηλίας Λάγιος, διότι περί του Λάγιου πρόκειται, γεννήθηκε τέτοιες μέρες του 1958 στην Αρτα και πρόλαβε στα 47 χρόνια του να αφήσει ανεξίτηλο στίγμα στην ποίηση. Ιδού δεινό δείγμα.
ΕπιβΙΩΣΗ ΚΖ΄
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Προσγείωση ΛΣΤ΄
Σαν σήμερα το 1863 πρωτόδε το φως στην Αλεξάνδρεια ο Κωνσταντίνος Καβάφης κι αφού την έκανε γνωστή πάλι σαν σήμερα, στα εβδομήντα του χρόνια, αναχώρησε μαζί της για το στερνό ταξίδι.
Προσγείωση ΛΣΤ΄
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
ΠροσγεΙΩΣΗ ΙΣΤ΄
ΕΑΝ ΔΕΝ ΕΙΧΕ μεγαλουργήσει σε πλείστους τομείς, θα θυμόμασταν τον Μανώλη Γλέζο ως εξαιρετικό ποιητή. Εύγλωττο το απάνθισμα στίχων του που ακολουθεί:
ΠροσγεΙΩΣΗ ΙΣΤ΄
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Ιδιον φως
Γιάννης Γρυπάρης. Μετασολωμικός λυρικός ποιητής, δημοτικιστής απ’ τους πρώτους, χρονογράφος και μεταφραστής τραγικών και της Πολιτείας του Πλάτωνα, μολονότι ελέγχεται για τις στερνές του επιλογές, συνέβαλε...
Ιδιον φως

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας