Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Παλαιολιθικά
EUROKINISSI
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Παλαιολιθικά

  • A-
  • A+

Κατάπληκτη άκουγε ομήγυρις πιτσιρικάδων σε φιλικό σπίτι το βράδυ του Σαββάτου μεσήλικη κυρία να περιγράφει πώς σφυρηλατήθηκε στους τηλεφωνικούς θαλάμους των κεντρικών κτιρίων του ΟΤΕ ο έρωτας με τον σύζυγό της, που απολάμβανε χαμογελαστός την αφήγηση στην άκρη του καναπέ. Ακου τηλεφωνικό ραντεβού; Δεν το χωρούσε ο νους των νεαρών και ζητούσαν να τους κάνουν φραγκοδίφραγκα την όλη διαδικασία· βήμα προς βήμα. Αλλο που δεν ήθελε η μαντάμ, αισθάνθηκε αίφνης να ξαναγίνεται είκοσι ετών κι άρχισε με χειμαρρώδη λόγο την αναπόληση:

Λοιπόοον! Νομίζαμε στα χρόνια μας πως η τεχνολογία προχωρά με άλματα, ωστόσο οι τηλεπικοινωνίες έδειχναν να υστερούν κάπως. Πάρα πολλά νοικοκυριά σε όλη τη χώρα στερούνταν το προνόμιο της τηλεφωνικής σύνδεσης. Επρεπε να ’χεις γερό μέσον για να βάλεις τηλέφωνο και, άμα το κατόρθωνες, βλαστημούσες την ώρα και τη στιγμή, αφού σύμπασα η συνοικία το θεωρούσε δημόσιας και όχι ιδιωτικής χρήσης.

Η κυρά Μαρίκα απέναντι κι η σουρτούκω η Βιολέτα της γωνίας κάθε τρεις και λίγο «ντριν» στην πόρτα. «Συγγνώμη, αλλά είναι μεγάλη ανάγκη να τηλεφωνήσω», έλεγαν κι όταν έπιαναν το ακουστικό η μια αντάλλασσε συνταγές σπανακόπιτας με τραγανιστό φύλλο κι η άλλη χαριεντιζόταν με τον φίλο της μιλώντας μέσα απ’ τα δόντια. Τόσο χαμηλόφωνα που απορούσες πώς την άκουγε ο αθεόφοβος.

Στις αρχές του 1980 η κατάσταση είχε βελτιωθεί. Τα φοιτητικά διαμερίσματα, βέβαια, εννοείται πως δεν είχαν υποψία τηλεφώνου. Με τον προκομμένο γνωριστήκαμε στο φροντιστήριο, όταν δίναμε εισαγωγικές για το πανεπιστήμιο. Φλερτάραμε σε άπταιστα αρχαία και λατινικά, αλλά θες το διάβασμα, θες η σεμνοτυφία της επαρχίας, δεν προχωρήσαμε όσο επιθυμούσαμε και, φαίνεται, μας έμεινε απωθημένο. Εγώ πέρασα στην Αθήνα, στην Πάντειο, κι εκείνος στη Βιομηχανική Θεσσαλονίκης. Διαθέταμε πια δικά μας σπίτια και πλήρη ελευθερία κινήσεων, υποτίθεται, όμως μας χώριζαν πεντακόσια χιλιόμετρα, σκάρτες δέκα ωρίτσες με το τρένο.

Ηλιοβασιλέματα στον Λυκαβηττό και στην Ανω Πόλη χαρήκαμε ελάχιστα. Επικοινωνούσαμε κυρίως από το τηλέφωνο που δεν είχαμε. Κατά τις έξι το βραδάκι Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή και Σάββατο ξεκινούσα από τον Νέο Κόσμο και στις οκτώ βρισκόμουν στα κεντρικά του ΟΤΕ, στην Πατησίων. Η υπάλληλος καλούσε το αντίστοιχο κατάστημα στη Σαλονίκη, όπου αδημονούσε το αμόρε μου, τον φώναζαν μόλις άδειαζε κάποιος απ’ τους δεκάδες θαλάμους και στον στενό τους χώρο απλώνονταν οι ορίζοντες της σχέσης μας. Σφυρηλατήθηκε στα σύρματα γι’ αυτό διαρκεί. Σηκώνοντας σπανίως τα μάτια από τα σμαρτ φον, η πιτσιρικαρία την κοίταζε σαν να απέδρασε από την παλαιολιθική εποχή.

ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Γιώργος Γκρους
Ατομο με σπάνια ευαισθησία και ανθρωπιά, ο Γιώργος Γκρους έφυγε άδικα και πολύ νωρίς από κοντά μας τον Δεκέμβριο του 2017. Ηταν μόλις 45 χρόνων. Συγκαταλέγομαι στους τυχερούς που γνώρισαν τον καλοσυνάτο...
Γιώργος Γκρους
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Κρασί λιαστό
ΠΛΗΡΗΣ ΗΜΕΡΩΝ και βιωμάτων πεθαίνει τέτοιες μέρες του 1974, στην Αθήνα. Μορφές, όμως, σαν τον Κώστα Βάρναλη –διότι περί του Βάρναλη πρόκειται– μένουν ολοζώντανες στη συλλογική μνήμη να φωτίζουν τα κακοτράχαλα...
Κρασί λιαστό
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Απόηχοι... όπλου
Λάδια, ακριλικά και υδατοχρώματα δοκίμαζαν σε πάνινους καμβάδες ο Νώντας Καραμπίνης και ο Φώντας Καραμπέσης στην επίμοχθη προσπάθειά τους να αφήσουν όψιμα το στίγμα τους στα εικαστικά δρώμενα της Ψωραλέξαινας...
Απόηχοι... όπλου
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Καρδιά με σαλόνι
Αναντιρρήτως κάθε κείμενο περιέχει ρυθμό, εκπέμπει ιδιότυπη μελωδία. Ρητώς και κατηγορηματικώς, λοιπόν, τα γραπτά διαθέτουν εσωτερικό τέμπο· δεν χρειάζονται μουσικό χαλί για να αναδειχτούν. Κι όμως, σήμερα θα...
Καρδιά με σαλόνι
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Παραχαράκτες XLVII
Ο Φίλων Ξενόπουλος αποδείχτηκε αληθινός φίλος. Τεφαρίκι. Και μεγάλη καρδιά. «Δεν είναι σίγουρο το μέρος» ενημέρωσε τον φιλοξενούμενό του. «Πηγαινοέρχονται γειτόνοι και μπαινοβγαίνουν για τσιπουράκι και...
Παραχαράκτες XLVII
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Παραχαράκτες XLIV
Τα μολόγησε στην Ελβίρα σε στιγμές χαλάρωσης, κάποιο καυτό χειμωνιάτικο ερωτικό τους απομεσήμερο. Τα ’χασε εκείνη. Εντυπωσιάστηκε υπέρ το δέον, τον τσιγκλούσε να θυμηθεί λεπτομέρειες από τη συμπεριφορά των...
Παραχαράκτες XLIV

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας