Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ωδή καιρών αλήστων και κάλαθος αχρήστων
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ωδή καιρών αλήστων και κάλαθος αχρήστων

  • A-
  • A+

Ντάρι, ντάρι, ντάρι, ντάρι/ τον Αντώνη Διαματάρη/ τονε πήρανε χαμπάρι./ Βλέπεις, του ’κατσε λαχείο/ τ’ αφιλότιμο πτυχίο./ Είχε στο βιογραφικό/ βαρύ μεταπτυχιακό./ Αποκτηθέν εις το Κολού-/ μπια και τη Χονολουλού./ Στη σχολή αντί να πάει/ το γλεντούσε στη Χαβάη./ Στον κόκορα τα φόρτωσε/ κι άσχημα τα διόρθωσε./ Δήλωσε τίτλο γιαλαντζί/ μαϊμού βαρβάτη, χιμπατζή./ Και ούτε γάτα ούτε ζημιά/ μα ας όψεται η γκαντεμιά./ Γιατί ήθελ’ υπουργεία/ διακρίσεις, μεγαλεία./ Κι έτσι στο μικροσκόπιο μπήκανε οι σπουδές του/ και όλοι στο Ελλαδιστάν μάθανε τις πομπές του./ Φέρθηκε με αγένεια/ πάντως στην ομογένεια./

Οι Ελληνοαμερικανοί/ τον βλέπουν κόκκινο πανί./ Επεσε η μισή ντροπή πάνω τους σαν κατάρα/ και τώρα δεν ξεπλένονται ούτε με τον Νιαγάρα./ Υπολείπονται σε τσίπα/ οι παράγοντες των ΗΠΑ./ Υπήρξε προηγούμενο με Παπαδημητρίου/ που εισέπραττε συν γυναιξί επίδομα ενοικίου./ Τους έσουραν τα μύρια/ που ’χαν εκατομμύρια/ κι ύστερα σαν τον ζήτουλα/ διεκδικούσαν ψίχουλα./ Δεν παραδειγματίστηκε –μη βασκαθεί και φτύσ’ τον–/ ο Κούλης όταν σκάρωνε το σχήμα των αρίστων./ Μπούμερανγκ η αριστεία/ του γυρίζει αστεία αστεία./ Ενας προς έναν οι άριστοι/ αποδεικνύονται άχρηστοι./ Τους τρώει ο συναγωνισμός/ και της αρχής ο κυνισμός./ Μαζεύτηκαν στην Πειραιώς οι μαθητές του «είκοσι»/ φιγούρα για να κάνουνε και ψεύτικη εντύπωση./

Θεσιθήρες από κούνια/ κι αν τα βρίσκουνε μπαστούνια/ τη μεγάλη ατυχία/ να ’χουνε λειψά πτυχία/ να χαλκέψουν δεν πτοούνται/ και μπαμπέσικα ξηγιούνται./ Με καταιγιστικούς ρυθμούς/ πειράζουνε τους αριθμούς/ και μεγαλώνουν τους βαθμούς./ Χτίζουνε βιογραφικά/ επίπλαστα και εικονικά./ Κι έτσι με θολά στοιχεία/ κατακτούν την αριστεία./ Με τέτοια ανοσιουργή-/ ματα μοστράρουν υπουργοί./ Κάνει κακό ποδαρικό/ το κράτος το επιτελικό./ Σύσσωμη η κυβέρνηση/ πρέπει να υποβάλει/ στα γρήγορα παραίτηση/ για το κακό της χάλι·/ η συναγρίδα άλλωστε/ βρομάει απ’ το κεφάλι/ κι η τόση μπόχα προκαλεί στον Μητσοτάκη ζάλη./ Το διαμάντι ο Διαματάρης σίγουρα δεν είν’ ο μόνος/ που αφού κάνει λαμογιά τον κυριεύει ο πόνος./ Εχει κι άλλον Αντωνάκη της Νου Δου ο ταμιευτήρας/ που από βλαχοδήμαρχος κατάντησε κλητήρας./ Τα μικρόφωνα αρπάζει/ πού σε πονεί και πού σε σφάζει./

Οπου γάμος και χαρά/ βρε, καλώς τον Σαμαρά./ Στα συνέδρια αγορεύει/ και τις εντυπώσεις κλέβει./ Ξενοφοβικές κορόνες/ αμολάει και κοτρόνες./ Κυνηγά τους πρόσφυγες/ με ρατσιστικές κραυγές./ Είναι στα μυαλά ακραίος/ στην ψυχούλα του λαθραίος/ και στη Μιχαλού έχει χρέος./ Αντιγράφει τον Σαλβίνι/ άραγε ληγμένα πίνει;/ Θυμίζει τη Μαρίν Λεπέν/ και την παλιά καλή ΕΠΕΝ./ Κάνει στον Ξένιο Δία/ καθημερινώς κηδεία./ Ο Ορμπαν εμπρός του ωχριά/ και χύνει μαύρα δάκρυα./ Το ’χουν χούι οι φασίστες/ και συνηθισμένο στάτους/ να το παίζουνε μασίστες/ μοναχά στους αδυνάτους./ Γεμάτο το αμφιθέατρο παρόμοια αποστήματα/ με δάφνες τον στεφάνωνε και με χειροκροτήματα./

Σε κάθε λέξη οι σύνεδροι θερμά επευφημούσαν/ και μισαλλόδοξες ιαχές την αίθουσα δονούσαν./ Και ο Κυριάκος άκουγε με άλαλα τα χείλη/ και μέσα του κατέβαζε κάνα σβηστό καντήλι/ γιατί γινόταν διεθνώς και εθνικώς ρεζίλι./ Στην τάξη όμως δεν τόλμησε να τον επαναφέρει/ ίσως γιατί το κόμμα του ξέρει από πρώτο χέρι./ Σολάριζε ο Αντουάν, δεν κρύβεται ο πόθος/ να παραμείνει εσαεί αρχηγός έστω και νόθος./ Τον θαύμασαν οι οπαδοί από την Καλαμάτα/ και δυσανασχετήσανε για τα κακά μαντάτα./ Στην πόλη τους θα βάλουνε, λέει, το Φάιβ Τζι/ να ’χουνε μέγκλα ίντερνετ, διαδίκτυο τζιτζί./ Πράγματα ανήκουστα, εργαλεία του διαβόλου/ που προκαλούνε στείρωση κι ασθένειες του κώλου./ Καθόσον με τον Σαμαρά νιώθουνε ούνα φάτσα/ ανησυχήσανε σφοδρώς μπας και χαθεί η ράτσα.

ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Το πλυσταριό της οδού Βουλγαροκτόνου
Προσφέρθηκαν να συνδράμουν, με το αζημίωτο φυσικά, πάνω από χίλιοι «άνθρωποι» την προσπάθεια της Νου Δου να κατακτήσει την αυτοδυναμία στις προσεχείς κάλπες. Τάδε έφη Κούλης, εξηγώντας ότι το κόμμα του...
Το πλυσταριό της οδού Βουλγαροκτόνου
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
«Αν» ο μη γένοιτο
ΤΙ ΑΜΑΡΤΙΕΣ ΠΛΗΡΩΝΟΥΝ οι δόλιοι οννεδίτες; Μαθημένοι σε εκδρομές στο Νησί των Ανέμων και να μοιράζουν μια ζωή σκονάκια με τα θέματα της εξεταστικής στους συμφοιτητές τους σε ΑΕΙ και ΤΕΙ προς άγραν ψήφων,...
«Αν» ο μη γένοιτο
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Η μετακόμιση
Νοικοκύρης και ολιγοδάπανος αποδεικνύεται ο Κυριάκος. Των αρχών και των τύπων η οικογένειά του, του εμφύσησε τις πατροπαράδοτες αξίες, τις παροιμίες και τα γνωμικά. Εφαρμόζει έτσι απαρεγκλίτως το ρητό «Των...
Η μετακόμιση
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Αλλαγή ρόλων
Ακρως τρελό και απόρρητο σχέδιο του Μαξίμου αποκαλύπτουμε σήμερα. Κομμάτι αδιασταύρωτο, βέβαια, αλλά δεν βαριέσαι, αν περιμένουμε να δούμε προκοπή απ' τους Σταύρους, με προεξάρχον παράδειγμα τον Κοντονή, το...
Αλλαγή ρόλων
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Κακόφημη γειτονιά
Φαίνεται πως οι δύο μονομάχοι για τον θώκο του αρχηγού της Νου Δου ανήκουν στους φανατικούς αναγνώστες της στήλης. Καρατσεκαρισμένο. Το εγκώμιο που πλέξαμε σε ανύποπτο χρόνο στον Ανδρέα Παπαμιμίκο δεν πέρασε...
Κακόφημη γειτονιά
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Η χρήση απαρεμφάτων στον πολιτικό λόγο
Στις 22 και 29 Νοεμβρίου, αν χρειαστεί δεύτερος γύρος, θα διεξαχθούν οι εσωκομματικές εκλογές για την ανάδειξη αρχηγού της Νου Δου, οπότε οι δελφίνοι διαθέτουν άφθονο χρόνο να αναπτύξουν τα προτάγματά τους....
Η χρήση απαρεμφάτων στον πολιτικό λόγο

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας