Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ψάλτρες φωνές
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ψάλτρες φωνές

  • A-
  • A+

ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΦΑΝΤΑΖΕΙ οικείο στους σύγχρονους Αθηναίους από την ομώνυμη πλατεία της ακολασίας, στην οποία μεσουρανούσαν άλλοτε, σαν δύο φεγγάρια στην ίδια βραδιά, ο «Λώρας» και το «Φλάουερ» του Ορέστη, εμβληματικοί ναοί του αλκοόλ, που μύησαν από τα μέσα του ’60 τους πότες στη λατρεία του ουίσκι και λευκών σκληρών τερψιλαρύγγιων, εκτοπίζοντας βαθμηδόν τη ρετσίνα και το τριάρι της «Βότρυς». Τα «ιν» περιοδικά ανακάλυψαν περί τα τέλη του ’80 τα παραπάνω μπαράκια, διοχετεύοντας αγεληδόν προς τον πάγκο τους πολυπληθείς κατεργαραίους αναγνώστες, που ’καναν τον τόπο άνω-κάτω.

ΑΔΑΕΙΣ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ εξ αυτών εκφωνούσαν εσφαλμένα την ευρύτερη περιοχή: «Πλατεία Μαβίλης» την ανέβαζαν και την κατέβαζαν. Αγνοούσαν πασιφανώς ότι ο σεβάσμιος μυστακοφόρος που απεικονίζει η προτομή στο βορειοδυτικό παρτέρι, στη βάση της οποίας ακουμπούσαν τα πλαστικά ποτήρια τους, υπήρξε σημαντικότατος λυρικός ποιητής και κορυφαίος σονετογράφος μας. Ο ισπανικής καταγωγής Λορέντζος Μαβίλης γεννήθηκε στο Θιάκι τον Σεπτέμβριο του 1860, έζησε στους Κορφούς, τη Γερμανία και την Αθήνα και πέθανε από εχθρική σφαίρα στη Μάχη του Δρίσκου κοντά στα Γιάννενα, τέτοιες μέρες του 1912, κατά τη διάρκεια του Α' Βαλκανικού Πολέμου, όντας επικεφαλής λόχου εθελοντών Γαριβαλδινών που χρηματοδοτούσε ιδίοις πόροις.

ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΣ διακρίθηκε ως αντάρτης στην Κρητική Επανάσταση του 1896 και δεν έλειψε ασφαλώς από τον ατελέσφορο Ελληνοτουρκικό Πόλεμο του 1897. Εκεί άφησε την τελευταία του πνοή ο επίσης εθελοντής Εγγλέζος φίλος του Cl. Harris, στον οποίο ο Μαβίλης αφιέρωσε το ακόλουθο ηρωικό και πένθιμο άσμα: Χερουβικής χαράς χρυσός αθέρας/ σ’ εφλόγισε πατώντας της Ηπείρου, το χώμα, σα στην πλατωσιά του απείρου/ να ’στραφτε από το «εν τούτω νίκα» ο αιθέρας.// Και σα σε λάμψη παρουσίας δευτέρας/ μ’ αποκαλυπτικού αγαλλίαση ονείρου/ να ’βλεπες στο βυθό του Παμπονήρου/ να γκρεμιστεί η Τουρκιά, το ανίερο τέρας.// Και σε λόγου σου τότε έκανες τάμα/ να φτάσεις όπου αυτός μόνος ξαμόνει/ που ’ναι ποιητής και μάρτυρας αντάμα./ Του Απόλλωνα, όχι η χάρη, η δόξα μόνη/ σου ’λειπε του θανάτου – κ’ ένα βόλι/ σ’ έστειλ’ ήρωα στο ηλύσιο περιβόλι.

ΣΠΟΥΔΑΣΕ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ και φιλολογία στο Μόναχο, όπου επηρεάστηκε από τις θεωρίες του Νίτσε, του Καντ και του Σοπενάουερ. Το 1910 εκλέχτηκε βουλευτής Κερκύρας και έδωσε σκληρές μάχες υπέρ της Δημοτικής. Η ποιήτρια Θεώνη Δρακοπούλου ή Μυρτιώτισσα ταξίδεψε ώς την αιωνιότητα τον έρωτά τους με τους εξής στίχους:

ΤΙ ΑΛΛΟ ΚΑΛΕ ΜΟΥ ζητάς από μένα/ και στέκεις θλιμμένος μπροστά στη μορφή μου,/ αφού κι η καρδιά μου, αφού κι η ψυχή μου/ –κι ας είσαι νεκρός– πλημμυρούν από Σένα;// Τα θεία τραγούδια σου ένα προς ένα/ τα ζει κάθε νύχτα η ψάλτρα φωνή μου,/ γενήκαν αυτά μοναχή προσευχή μου,/ αγνή προσευχή, γεννημένη από Σένα!// Γιατί με κοιτάζεις με μάτια θλιμμένα;/ Λαμπάδα σου ανάβω την ίδια ψυχή μου/ και μέρα τη μέρα σκορπά κι η ζωή μου/ για Σένα, τα ρόδα της τα χλωμιασμένα.

ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Ξόρκια γόη
ΤΟΥΣ ΣΥΝΔΕΕΙ ΑΡΡΗΚΤΑ ο Κουτσοφλέβαρος. Ο Κώστας Βάρναλης γεννιέται τέτοιες μέρες του 1884 και ο Κωστής Παλαμάς πεθαίνει σαν σήμερα, μεσούσης της Κατοχής, το 1943. Οι παρακάτω ερωτικοί στίχοι τους θα μπορούσε...
Ξόρκια γόη
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Τα δέντρα
«Βαδίζεις σε μιαν έρημο. Ακούς ένα πουλί που κελαηδάει. Οσο κι αν είναι απίθανο να εκκρεμεί ένα πουλί στην έρημο, εσύ είσαι υποχρεωμένος να του φτιάξεις ένα δέντρο. Αυτό είναι το ποίημα». Κάπως έτσι όρισε την...
Τα δέντρα
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Δραχμαί τριάντα
[...] Και τώρα βγάζω τον Ρωμηό από τεσσάρων χρόνων/ τιμάται δε ολόκληρος δραχμάς τριάντα μόνον/ και της Ελλάδος τραγουδώ το κλασικόν βασίλειον/ κι εμμέτρως αεροβατών περιορώ τον ήλιον.
Δραχμαί τριάντα
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Το λάλον πνεύμα της παρέας
Ο Χρήστος Βακαλόπουλος, διότι ασφαλώς περί του Βακαλόπουλου πρόκειται, πρόλαβε να γράψει άφθονες κινηματογραφικές κριτικές, σενάρια για το σινεμά, λογοτεχνία και σκηνοθέτησε σημαντικές ταινίες, καίτοι...
Το λάλον πνεύμα της παρέας
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Το άπειρο κλεισμένο σε ανεκτίμητο δώρο
Διαλεχτή Ζευγώλη - Γλέζου. Υπογραμμίζω εξαρχής το όνομα, αφού προχθές, στο φύλλο της Πέμπτης, ο γνωστός δαίμων –του τυπογραφείου τις αλλοτινές εποχές, της φωτοστοιχειοθεσίας την σήμερον.
Το άπειρο κλεισμένο σε ανεκτίμητο δώρο
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Οι αθέοι
Ξόδεψα τη μέρα μου από νωρίς το πρωί, σωστότερα την αξιοποίησα και την απόλαυσα, εντρυφώντας σε νεανικούς, μεστούς, επαναστατικούς, σατιρικούς και αυτοσαρκαστικούς στίχους του Κώστα Βάρναλη, ο οποίος τέτοιες...
Οι αθέοι

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας