Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Οδύσσεια της διαψευσμένης ελπίδας
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Οδύσσεια της διαψευσμένης ελπίδας

  • A-
  • A+

Καιρό είχα να καταβρέξω βιβλίο με τόσα δάκρυα. Οσο γερνώ συγκινούμαι περισσότερο, φαίνεται, και με παίρνουν ευκολότερα τα ζουμιά. Και να φανταστείτε ότι κονόμησα τον τόμο των 432 σελίδων στα αζήτητα της εφημερίδας. Ξέρετε, δα, πώς γίνεται! Οι εκδοτικοί οίκοι τροφοδοτούν αφειδώς με τα νέα τους πονήματα τους συντάκτες του καλλιτεχνικού, κυρίως, ρεπορτάζ. Τα ντανιάζουν εκείνοι στα γραφεία τους κι όταν οι στοίβες καταλαμβάνουν και το τελευταίο εκατοστό ζωτικού χώρου, τις μεταφέρουν στο τραπεζάκι της εισόδου.

Ακριβώς απέναντι στην Ποτούλα. Προηγουμένως διαλέγουν για το σπίτι τον αφρό. Περνούν ένας ένας οι συνάδελφοι, ξαλαφρώνοντας τους χάρτινους πύργους από μυθιστορήματα, διηγήματα, ποιήματα, δοκίμια – ελληνικά και ξένα. Απ’ όλα έχει ο μπαξές. Εφτασα απ’ τους τελευταίους προχθές κι είχαν απομείνει μονάχα τρεις τίτλοι. Τους δύο δεν τους θυμάμαι καν. Στον τρίτο διαβάζω: «Μακρύς δρόμος για την Ιθάκη. Πολιτική ξενιτιά 1950 - 1974» (εκδόσεις αλεξάνδρεια).

Τυγχάνοντας ένθερμος λάτρης των Ιονίων Νήσων, σουφρώνω το σύγγραμμα για να το ξεφυλλίσω προτού κοιμηθώ. Με εξιτάρισε και το όνομα της συγγραφέως. Το Κατίνα Λατίφη προοιωνιζόταν καταστάσεις ρετρό. Ξαπλώνοντας αργότερα, ανάβω το πορτατίφ κι ανοίγω το βιβλίο κάπου στη μέση. Πέφτω πάνω στη φρικτή εξόντωση του Ηπειρώτη μαχητή του ΔΣΕ Γιώργου Λύρα το 1960 στο Βουκουρέστι. Τολμά να εκφράσει με παρρησία επιφυλάξεις για την καθοδήγηση Κολιγιάννη - Παρτσαλίδη. Εκείνοι το κρατούν μανιάτικο. Τον προγράφουν με ψευτιές και ήξεις αφήξεις. Σε συνεργασία με τις αρχές του Τσαουσέσκου λαμβάνουν εναντίον του ταπεινωτικά μέτρα. Του στερούν την κάρτα πρόσφυγα, τη δουλειά και κάθε πόρο ζωής, απειλώντας και εκβιάζοντας συναγωνιστές και φίλους που τον στηρίζουν. Στο τέλος τον κλείνουν στη φυλακή και δεν σταματούν ούτε όταν πεθαίνει.

Ιδιαζόντως ειδεχθείς οι μέθοδοι των ανάξιων ηγεσιών των κομμουνιστικών κομμάτων, μου ήταν ήδη γνωστές. Ομως η πένα της Κατίνας Λατίφη μεταδίδει αλλιώτικη ζωντάνια και παραστατικότητα. Κατορθώνει να μετατρέψει την αυτοβιογραφία της σε ανάγνωσμα οικουμενικό. Ορμητική επονίτισσα από πιτσιρίκα στον Αλμυρό Μαγνησίας, δέχεται αδυσώπητο κυνηγητό από τη συμμορία του Σούρλα μετά την Κατοχή. Αναγκάζεται να καταφύγει στον Γράμμο. Πολεμάει σαν λέαινα. Κηδεύει χιλιάδες συντρόφους της. Επιζεί και μετακομίζει στις χώρες του... ανύπαρκτου.

Νομίζεις πως γίνεσαι κι εσύ ένας απ’ τους πολιτικούς πρόσφυγες διατρέχοντας τις σελίδες της, που ξεχειλίζουν νοσταλγία για την πατρίδα. Αναφέρεται διεξοδικά στα πολιτικά προτάγματα της εποχής, αναπαριστά ωστόσο εναργώς τις καθημερινές ανθρώπινες στιγμές. Συγκρατώ ορισμένες: Οι Ρουμάνοι πολίτες συμπαραστέκονται ολόψυχα στους Ελληνες εμιγκρέδες. Τους θαυμάζουν, ιδίως τις γυναίκες, διότι αντέταξαν τα όπλα ενάντια στους κατακτητές. Μία απ’ αυτές επισκέπτεται κάποτε τον οδοντογιατρό. «Υπήρξες παρτιζάνα» της λέει «ηρωίδα, δεν χρειάζεται να σου κάνω αναισθησία. Εχεις αντέξει χειρότερα». Δεν ήθελε να τον διαψεύσει η δόλια. Εσφιξε τα δόντια και δεν έβγαλε κιχ.

Αποστολές θανάτου έστελνε το ΚΚΕ στην Ελλάδα στις αρχές του ’50 για να ανασυντάξουν τις οργανώσεις του. Μαύρη παρανομία και η σύλληψη να ελλοχεύει παντού. Στην καλύτερη τη γλίτωνες με ισόβια. Συνήθως σ’ έστηναν στο εκτελεστικό απόσπασμα. Χιλιάδες μέλη ανυπομονούσαν να ’ρθει η δική τους σειρά. Αψηφούσαν τον κίνδυνο. Τους αρκούσε να αναπνεύσουν μια στάλα πατρίδα. Το βιβλίο απογειώνεται, όταν η συγγραφέας φτάνει παράνομα στην Αθήνα, με ανεπαρκή έγγραφα, αμέσως έπειτα από τη μεταπολίτευση. Ρίγη συγκίνησης σε κατακλύζουν, καθώς ρουφά κάθε δευτερόλεπτο και προσπαθεί να ζήσει μέσα σε λίγες μέρες όσα έχασε 25 ολόκληρα χρόνια. Αλλά, ας μείνει κάτι να διαβάσετε κι εσείς.

ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Ονοματεπώνυμα
Η καθοδήγηση. Κομψός όρος, τον οποίον μετέρχεται η απανταχού Αριστερά για να περιγράψει την παντοδυναμία της ηγεσίας, την ανεξέλεγκτη και απόλυτη εξουσία που ασκούσε και εξακολουθεί ως έναν βαθμό να ασκεί σε...
Ονοματεπώνυμα
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Ο Νικολάκης
Εκλογές 1961. Ο Νικηφόρος Μανδηλαράς κατεβαίνει υποψήφιος στις Κυκλάδες με το ΠΑΜΕ – συνασπισμός της ΕΔΑ με το Εθνικό Αγροτικό Κόμμα. Η περιοδεία ξεκινά απ’ το Φιλώτι, ξακουστό κεφαλοχώρι της Νάξου με...
Ο Νικολάκης
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Μπαρ Ιστορία
Αραιά και πού πηγαίνω τα τελευταία χρόνια στην «Αίτνα» να ανταλλάξω μια καλησπέρα και να πιω κάνα ποτό με το φιλαράκι απ’ τα παλιά Δημήτρη Νταλιάνη. Φεύγω πάντα μ’ ένα ακαθόριστο συναίσθημα πληρότητας που δεν...
Μπαρ Ιστορία
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Φυγή με Σινούκ
Κομμουνιστής από τα γεννοφάσκια του, ο Μιχάλης Μπεζεντάκος πρωτοβλέπει το φως σ' ένα μικρό χωριό του Γυθείου στα 1912. Η οικογένειά του μεταναστεύει μερικά χρόνια αργότερα στη Δραπετσώνα, όπου ο ίδιος δουλεύει...
Φυγή με Σινούκ
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Ο καναπές Ι
Βαρέθηκα το «Μολών λαβέ» της μηδίζουσας και μειδιώσας Αριστεράς, η οποία κατά τα φαινόμενα δεν σκαμπάζει αρχαία και το μεταφράζει σε «δούναι και λαβείν». Ολα στο σφυρί μπιρ παρά, πά' να πει. Δραπετεύω...
Ο καναπές Ι
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Ο παράτολμος φρουρός και οι ρουφιάνοι
Φεγγαρόλουστη βραδιά του Ιούνη. Σαν σήμερα πριν από σχεδόν πενήντα χρόνια. Δυο φαντάροι πηδούν τη μάντρα του στρατοπέδου και χάνονται μες στη νύχτα. Μολαταύτα ο ένας έχει ραντεβού... με την Ιστορία. Ο άλλος τη...
Ο παράτολμος φρουρός και οι ρουφιάνοι

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας