Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ακυβέρνητο πλοίο χωρίς φώτα κι ανθρώπους
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ακυβέρνητο πλοίο χωρίς φώτα κι ανθρώπους

  • A-
  • A+

ΕΠΙΤΡΕΨΤΕ ΜΟΥ να παρακάμψω την επικαιρότητα με τα «πόθεν» των πολιτικών και να αναφερθώ στα «έσχες» του πολιτισμού μας, αφού, σαν σήμερα το 1893, γεννιέται στην Αγιά Θυμιά Παρνασσίδος ο μέγας αιρετικός των γραμμάτων μας, ο αναρχικός της ποίησης, το «θείο τραγί» της πεζογραφίας. Ιδιόρρυθμος και καινοτόμος, ο Γιάννης Σκαρίμπας –διότι ασφαλώς περί του Σκαρίμπα πρόκειται– από τα τρελά νερά του Ευρίπου ταρακούνησε τα ατάραχα ύδατα του εφησυχασμού και της υποκρισίας μας, ανοίγοντας διαχρονικούς δρόμους. Του λόγου το αληθές επιβεβαιώνει δεινό δείγμα του έργου του:

ΤΟ ΦΙΔΑΚΙ Η ζαβολιά κι η σιωπή, το σκέδιο μου εβουλήθη/ μ’ ένα διαβήτη άνισον, εδώ, να ιχνογραφεί·/ κι είμαι λοξά –σχήμα ζαβό– γιομάτος φως και λήθη/ να στρέφουμαι ελλειπτικά στης ύλης τη στροφή.// Και μ’ έχασε ο αστερισμός της ζωδιακής μου σμίλης/ όξ’ απ’ τη δημιουργία του! Λοιπόν – τι; Στης φθοράς/ το γύρισμα, θα κυνηγώ –φιδάκι εγώ– της ύλης/ (για να δαγκώσω) τη φυγή της ίδιας μου νουράς;// Ετσι λοιπόν; Παντοτεινά –πλάνα, χορεύτρα– η φύση,/ στου χάους τους κεντρόφυγους θα με δινάει φθαρμούς/ και θα με κατεργάζεται στην αστρική μου κλίση/ ο εφιάλτης των στροφών πάντα σε νέους ρυθμούς;// Και δε θα βρω το νιρβανά λοιπόν ποτέ του «πάψε»/ μες στην τριώτα του νερού, της γης και της φωτιάς/ παρά θα τρέχω –δίδυμος σφυγμός– στο «σβήσε και άψε»/ της φωτεινής –που μου ’σκισε το πνέμα– πελεκιάς;// Ωωω!… Οχι!. Τις λυχνίες μου –μάγος στρυφνός– θ’ ανάβω/ και –λίθο φιλοσοφική– θα βρω άλλον ρυθμό/ και μια στιγμή, ανύποπτην ύλη θα σε συλλάβω/ επ’ αυτοφόρω: Σύνθημα, Σημείο ή Αριθμό…

ΕΑΥΤΟΥΛΗΔΕΣ Ως ωραία ήταν μου απόψε η λύπη./ Ηρθαν όλα σιωπηλά χωρίς πάθη/ και με ήβραν –χωρίς κανέν’ να μου λείπει–/ τα λάθη.// Κι ώς τα γνώρισα όλα μου γύρω –μπραμ– πάφες/ όλα κράταγαν, τρουμπέτες και βιόλες/ ΕΑΥΤΟΥΛΗΔΕΣ που με βλέπαν, οι γκάφες/ μου όλες.// Α!… τι θίασος λίγον τι από αλήτες/ μουζικάντες μεθυσμένους και φάλτσους/ έτσι ως έμοιαζαν –με πρισμένες τις μύτες–/ παλιάτσους.// Και τι έμπνευση να μου δώσουν τη βέργα/ μπρος σε τρίποδα με κάντα μυστήρια,/ όπου γράφονταν τ’ αποτυχημένα μου –έργα–/ εμβατήρια!// Α... τι έμπνευση!... Μαιτρ του φάλτσου ’γώ πάντα,/ με τη βέργα μου τώρα ψηλά –λέω– με τρόμους/ να, με δαύτη μου να παρελάσω την μπάντα/ στους δρόμους.// Kι ώς πισώκωλα θα παγαίνω πατώντας,/ μες σε κόρνα θα τα βροντούν και σαντούρια/ οι παλιάτσοι μου –στον αέρα πηδώντας–/ τα θούρια...

ΤΟ ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ Να ’ναι σα να ’μουν έτοιμος. Και να ’ναι/ σαν να ’χω χάσει το εισιτήριο. Οι κάβοι/ ν’ αφροκοπάν, κι οι αφροί να το κουνάνε/ μες στους καπνούς του –όρνιο– ένα καράβι.// Κι εγώ να ψάχνουμαι εδώ χάμω. Και όλο-όλο…/ το ΕΙΣΙΤΗΡΙΟ… να λέω συντρόφοι ωραίοι!…/ Και να μην έρχεται μια βάρκα έως το μώλο,/ να μην φαινώνται πουθενά οι βαρκαρέοι…// Οι βαρκαρέοι!… Το εισιτήριο!… Να τρέμει –ζαγάρι/ εντός μου– η Χαλκίδα και τα όρη./ Κι εκεί να το ’χουν συνεπάρει/ οι ανέμοι μετέωρο –μες στις αχλές του– το βαπόρι…// Ω διάολε!… Ολα να ’χουν χαθεί και να ’χουν πάει/ κι οι ανθρώποι δραπετεύσει από τους τόπους,/ κι αυτό το πλοίο να τραβάει και να τραβάει/ χωρίς μηχανικούς, χωρίς ανθρώπους…// Και χωρίς φώτα. Ακυβέρνητο! Και όλο/ να χλιμιτράει στο χάος. Κι ως θα κλαίω/ – κιόλας να ψάχνουμαι, να ψάχνουμαι στο μώλο/ κι όλο για κείνο το εισιτήριο να λέω….

ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Μετέωρα λόγια
Χημικός, αλλά και καθηγήτρια Ιατρικής με διεθνές ερευνητικό έργο, εκτός από τα επιστημονικά περιοδικά, δημοσιεύει ταυτοχρόνως σε λογοτεχνικά έντυπα εξαιρετικούς στίχους, αφού τα γιατροσόφια αδυνατούν να την...
Μετέωρα λόγια
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Αν είναι να ’ρθει θε να ’ρθεί αλλιώς θα προσπεράσει
Τα ποιήματα, τα πεζά, οι κριτικές, τα χρονογραφήματα, τα δοκίμια και τα ολοζώντανα ταξιδιωτικά κείμενά του αφήνουν βαθύ αποτύπωμα στα ελληνικά γράμματα. Σας αποχαιρετώ εν όψει θερινής αδείας με δεινό δείγμα...
Αν είναι να ’ρθει θε να ’ρθεί αλλιώς θα προσπεράσει
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Μαύρο περιστέρι
ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ Τα ξωτικά μου πήρανε το νου/ κι εκεί που αρχίζει η θάλασσα η μεγάλη/ απ’ τα ριζά του απόγκρεμου βουνού,/ σε τούτο εδώ με ρίξανε ακρογιάλι,/ που ’χει μπροστά του πέλαο, βράχο πίσω/ να μην...
Μαύρο περιστέρι
Κωστής Παλαμάς
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Ισόθεα νέχταρα
Ο Κωστής Παλαμάς, που πέθανε σαν σήμερα μεσούσης της Κατοχής, το 1943, απετέλεσε ηγετική μορφή ενός κινήματος το οποίο ανανέωσε τη λογοτεχνία μας, ορίζοντας και χαρίζοντας στον λαό τη γλώσσα του.
Ισόθεα νέχταρα
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Λανθασμένοι χάρται
Το προσωπικό του ύφος ανέτρεψε την παραδοσιακή αφηγηματική φόρμα και, επηρεάζοντας ουκ ολίγους σύγχρονους και κατοπινούς του, έδωσε νέα πνοή στα ελληνικά γράμματα. Ο λόγος για τον παραγνωρισμένο δημοσιογράφο...
Λανθασμένοι χάρται
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Με την ίδια πήχη
«Τους στίχους του τούς σημείωνε πάνω στο κουτί των σιγαρέτων του. Τους ξαναδούλευε άπειρες φορές μες στο μυαλό του. Κι έπειτα, πολύ αργότερα, όταν έφτανε στο λιμάνι, τους αντέγραφε», λέει ο Γιώργος Σεφέρης για...
Με την ίδια πήχη

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας