Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Οθόνη με γιασεμί
EUROKINISSI / ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΝΤΖΙΑΡΗΣ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Οθόνη με γιασεμί

  • A-
  • A+

Τα αυγουστιάτικα βράδια κομίζουν αλλόκοτη σαγήνη στην Αθήνα. Ιδίως εκείνα που τ’ ολόγιομο ή δρεπανόμορφο φεγγάρι τεμαχίζει τους αχρωμάτιστους ιστούς της σταχτιάς της μονοτονίας, λούζοντας με ασημένιες ανταύγειες αγιοκλήματα και γιασεμιά. Πού αλλού; Μα, ασφαλώς, στα θερινά σινεμά. «Νύχτες που περνούν, που δεν θα ξαναρθούν» τραγουδάει ακούραστα ο Λουκιανός. Κι όμως, τούτη η μοιραία θυγατέρα βρίσκει χίλιους τρόπους να διαψεύδει ηχηρά από μεγάφωνα dolby digital και stereo sound ακόμα και τους αιώνιους εραστές της.

Σίγησαν δυστυχώς οι περισσότερες από τις μαγικές αίθουσες που νοηματοδοτούσαν τα καλοκαίρια μας στο κέντρο και τα προάστια. Αρκετές απ’ τις εναπομείνασες συντηρούνται οριακά χάρη στους τελευταίους των Μοϊκανών σινεφίλ και στο μεράκι γηραιών ιδιοκτητών, που ’ναι αμφίβολο αν θα ’χουν το κουράγιο ν’ ανεβάσουν τα ρολά και το επόμενο έτος. Οσο κι αν η εικόνα τους ξεθωριάζει στο μυαλό μας μαζί με «τα καλύτερά μας χρόνια», καινούργιοι κινηματογράφοι αφήνουν το δικό τους αποτύπωμα στην ιστορία της πόλης.

Αναφέρω τους δύο που ’χα την τύχη να επισκεφθώ πρόσφατα για πρώτη φορά: Δημοτικό Κινηματοθέατρο Μαρία-Ελενα/Οναρ στους Αγίους Αναργύρους, ψηλά στην Ανάκασα. Στεγάζεται στο οικόπεδο του ομώνυμου παλιού σινεμά, που μετέτρεψε ο δήμος σε υπερσύγχρονη αίθουσα πολλαπλών χρήσεων στο ισόγειο, προσθέτοντας στην επωνυμία το σημαινόμενο ομηρικού ονείρου. Το θερινό απλώνεται στην ταράτσα υπό το άφθαρτο στέγαστρο των αστεριών.

Μυστήρια σχέση με τον χρόνο διατηρούμε και οι τρεις μαντράχαλοι που ’χε να μαζέψει απ’ τα σπίτια μας ο Βασίλης κι έτσι καθυστερήσαμε κάνα τεταρτάκι το σαββατόβραδο αμέσως μετά τον Δεκαπενταύγουστο. Στην είσοδο και τα πέριξ δεν σάλευε ψυχή. Ανεβήκαμε βιαστικά με τον ανελκυστήρα. Χαμογελαστός υπάλληλος μας κοίταξε με απορία από το κυλικείο. «Αρχισε;» ρωτήσαμε αλαφιασμένοι. «Μην ανησυχείτε, θα το βάλω τώρα» απάντησε ατάραχος και μας έκοψε τέσσερα εισιτήρια.

Περάσαμε στο εσωτερικό, αφού εφοδιαστήκαμε με τις σχετικές μπίρες, συνειδητοποιώντας πως συναπαρτίζουμε τους μοναδικούς θεατές. Διασκορπιστήκαμε στον χώρο για να κάνουμε μπούγιο και απολαύσαμε σε ιδιωτική προβολή εξαιρετικό παλιό ευρωπαϊκό σινεμά, τύφλα να ’χει το Χόλιγουντ. Το «Οναρ» μάς χάρισε μια βραδιά-όνειρο. Ορισμένα Οσκαρ και Χρυσές Σφαίρες μάς οδήγησαν προχθές στον «Θερινό Κινηματογράφο “Θανάσης Βέγγος”» της Αγίας Παρασκευής. Με ξένιζε εκείνο το «δωρεάν», ώσπου φτάσαμε στο πρώην Στρατόπεδο Σπυρούδη.

Αναυδοι διαπιστώσαμε πως η δημοτική αρχή τοποθέτησε απλώς καρέκλες σκηνοθέτη στο γκρο μπετόν επίπεδης επιφάνειας και κοτσάρισε αυτοσχέδια οθόνη στην οποία προβάλλονται ταινίες ποιότητας. Επικρατούσε αδιαχώρητο. Μυρμηγκιές ο κόσμος. Πολλοί κουβαλούσαν πλαστικά καθίσματα και σκαμπό απ’ το σπίτι. Οι μη προνοητικοί ακροβολίζονταν στα γύρω στηθαία. Το τσάμπα ασκεί ακαταμάχητη γοητεία στους Νεοέλληνες. Τους μεταβάλλει εν ανάγκη σε ακραιφνείς κινηματογραφόφιλους. Στην τελευταία προβολή το πλήθος αραίωσε οπωσούν. Τα σουβλάκια του μπαρ αποδείχτηκαν αριστούργημα και το έργο καθηλωτικό.

ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Λαϊκή αγορά, όπως κολωνακιώτικο mall
Παιδιόθεν επισκέπτομαι τις λαϊκές αγορές. Μ’ έπαιρνε μαζί της η μάνα μου για να βάζω ένα χεράκι, ενίοτε και τα δύο, στο χαμαλίκι.
Λαϊκή αγορά, όπως κολωνακιώτικο mall
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Τον Αύγουστο πλαταίνουν οι συνειδήσεις
Οι αστοί εγκαταλείπουν άρον άρον τα κολαστήρια των πόλεων και εκδράμουν αγεληδόν σε επίπλαστους παράκτιους παραδείσους, μεταφέροντας στην αμμουδιά, μαζί με το πλαδαρό τους σαρκίο, τις στέρεες και μίζερες...
Τον Αύγουστο πλαταίνουν οι συνειδήσεις
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Αυτοαδυναμία
Κοντοζυγώνει η κρίσιμη καλοκαιρινή κάλπη κι η κομματική καμαρίλα σκαρφίζεται χίλια μύρια απίθανα τεχνάσματα, προκειμένου να ταΐσει με σανό και άφθονη πρωτεΐνη από ξίγκι λιποβαρούς μύγας τις ορδές των απρόθυμων...
Αυτοαδυναμία
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Παραχαράκτες XIV
Πλαισιωμένο από αμετανόητους ξενύχτηδες, λαϊκούς, ομονοιακούς και σκυλάδες, το τραπέζι τους επεκτεινόταν διαρκώς προς τους πάγκους των κρεοπωλείων και μετ’ ολίγον φιλοξενούσε αδειανές τις μισές φιάλες της...
Παραχαράκτες XIV
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Λίγεια ΧΧΙΙΙ
Ηταν εκείνη απ’ την ανάλαφρη πλεύση της στον αφρό. Καθώς πλησίαζε, τρύπωσα στο στόμιο του σπηλαίου. Ανεφάνη αίφνης ανέπαφη από τους κύκλους των ενιαυτών. Αφροδίτη αενάως αναδυόμενη. Αναψηλάφιζα τα νέφη του...
Λίγεια ΧΧΙΙΙ
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Λίγεια ΧΧΙΙ
Στα μέσα Σεπτεμβρίου σκυλοπνίχτης φορτωμένος ώς τα μπούνια με Σύρους πρόσφυγες προσάραξε στα αβαθή της Νέας Καμένης, ανάμεσα σε πεντάστερα πλωτά ξενοδοχεία, προσορμισμένα στην Καλντέρα. Οι Σαντορινιοί...
Λίγεια ΧΧΙΙ

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας