Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Τον Αύγουστο πλαταίνουν οι συνειδήσεις
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Τον Αύγουστο πλαταίνουν οι συνειδήσεις

  • A-
  • A+

Ιδιαζόντως αμφιρρεπής και αμφιπρόστυλος, ο διπρόσωπος θεός των Ρωμαίων βάφτισε με το ονοματάκι του τον Ιανουάριο, αν και κολλάει γάντι, εδώ που τα λέμε, και στον μήνα που ήδη διανύουμε και υπολείπεται μόλις μια βδομάδα προτού τουμπάρει στις πίσω σελίδες του ημερολογίου. Μυρίζοντας πρώιμο καλοκαιράκι, οι ξανθές ξελογιάστρες Αλκυονίδες, φορούν ζεστό χιτώνα στο παγωμένο σώμα του Γενάρη, του προσφέρουν δύο αντιφατικές όψεις, θάλποντας με απολλώνιο φως την ανταριασμένη, σκοτεινή του διαδρομή.

Από Αύγουστο χειμώνα, επιμένει η, όχι και τόσο σοφή, δημώδης φράση και, παρά τη δροσιστική επέλαση του μελτεμιού και κάνα αιφνίδιο μπουρίνι πού και πού, οι αιώνια εμβληματικές ημέρες των διακοπών εξακολουθούν να πυροδοτούν στο κορμί, την καρδιά και την ψυχή τη θερμοκρασία του έτους. Μεστοί χυμοί σύκων και σταφυλιών πλημμυρίζουν τον νου και τα χείλη προεξοφλώντας στο διηνεκές τη μεθυστική απελευθερωτική παράταση του θέρους.

Νουθετεί τα πλήθη μετανιωμένος σχεδόν ο θυμόσοφος λαός, σπεύδοντας να εξωραΐσει την υπερβολική ως άνω ρήση με τη διορθωτική παροιμία: «Αύγουστε καλέ μου μήνα να ’σουν δυο φορές τον χρόνο», παράκληση που ακόμα και ακραιφνείς μαζοχιστές ουδέποτε διανοήθηκαν να απευθύνουν στον Ιανουάριο. Η διπλή υπόσταση του Αυγούστου, λοιπόν, δεν έγκειται στο ότι αναδίνει το ψυχρό σπέρμα του χιονιά απ’ την ολόθερμή του αγκάλη, όσο στις μεταμορφώσεις που επιφέρουν στην εσωτερική μας τοπιογραφία οι επικρατούσες κατά τις τελευταίες δεκαετίες συνήθειες των κατοίκων των αστικών κέντρων.

Οι αστοί εγκαταλείπουν άρον άρον τα κολαστήρια των πόλεων και εκδράμουν αγεληδόν σε επίπλαστους παράκτιους παραδείσους, μεταφέροντας στην αμμουδιά, μαζί με το πλαδαρό τους σαρκίο, τις στέρεες και μίζερες καθημερινές τους βεβαιότητες. Η πολυκοσμία καθιστά ανυπόφορα και τα ακριτικότερα θέρετρα. Αντιθέτως οι πολιτείες ερημώνουν μοιραία. Τα άδεια κτίρια και οι ατάραχοι δρόμοι ψιθυρίζουν ηδυπαθώς στους ελάχιστους εναπομείναντες πως δεν ευθύνονται για τα χάλια τους τα μπετά και η άσφαλτος, αλλά ο συρφετός που τα οικειοποιείται.

Στην πρωτεύουσα η αντίθεση γίνεται πιο χτυπητή. Μολονότι εκ πρώτης όψεως η πόλη θυμίζει κεκλεισμένων των θυρών αγώνα ποδοσφαίρου –έχω ιδίαν πικράν πείρα από προχθές–, αρκεί και μόνο μια δεύτερη ματιά ώστε να ανατραπεί άρδην το σκηνικό. Παρ’ όλο τον καύσωνα, εξαφανίζεται το γκρίζο και το μουντό. Τα φανάρια είναι, λες, πάντα πράσινα, οι αποστάσεις εκμηδενίζονται, τα θερινά σινεμά δημιουργούν αναπάντεχο εξωτισμό, οι αραιές παρέες ευφραίνονται στα κάθε λογής τραπεζάκια έξω, «άσ’ τους πολλούς να συνωστίζονται στις παραλίες» χαριτολογούν. Από Δευτέρα, δυστυχώς, τα κεφάλια μέσα. Αύγουστέ μου στην Αθήνα, να κρατούσες κάθε μήνα.

ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Οθόνη με γιασεμί
Τα αυγουστιάτικα βράδια κομίζουν αλλόκοτη σαγήνη στην Αθήνα. Ιδίως εκείνα που τ’ ολόγιομο ή δρεπανόμορφο φεγγάρι τεμαχίζει τους αχρωμάτιστους ιστούς της σταχτιάς της μονοτονίας, λούζοντας με ασημένιες...
Οθόνη με γιασεμί
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Αυτοαδυναμία
Κοντοζυγώνει η κρίσιμη καλοκαιρινή κάλπη κι η κομματική καμαρίλα σκαρφίζεται χίλια μύρια απίθανα τεχνάσματα, προκειμένου να ταΐσει με σανό και άφθονη πρωτεΐνη από ξίγκι λιποβαρούς μύγας τις ορδές των απρόθυμων...
Αυτοαδυναμία
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Παραχαράκτες XXXVI
Εξηγούσαν στον Φώντα ο Νώντας και, κυρίως, η λαλίστατη Αντιγόνη, και μάλιστα με εξαντλητικές λεπτομέρειες, το ποιόν της γυναίκας που χαλάλιζε αστρονομικά ποσά για να αποκτήσει έργο του γιαλαντζί καλλιτέχνη και...
Παραχαράκτες XXXVI
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Παραχαράκτες XVII
​Ο ιδιοκτήτης του καφεκοπτείου, που του ’φραζε την είσοδο το καμιόνι και τρόμαξε να κάνει σεφτέ, την είχε στημένη με άγριες διαθέσεις στον σοφέρ κι όσο περνούσε η ώρα σκεφτόταν σοβαρά να του ρίξει ένα γερό...
Παραχαράκτες XVII
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Παραχαράκτες XVI
Ο Νώντας σημείωσε τη διεύθυνση στο πακέτο του και στράφηκε προς την αποκάλυψη της βραδιάς, τον Φίλιππα, που ανέλαβε αυτοβούλως καθήκοντα τελετάρχη, τα οποία άρχισε να ασκεί με θαυμαστή σχολαστικότητα και...
Παραχαράκτες XVI
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Παραχαράκτες XIV
Πλαισιωμένο από αμετανόητους ξενύχτηδες, λαϊκούς, ομονοιακούς και σκυλάδες, το τραπέζι τους επεκτεινόταν διαρκώς προς τους πάγκους των κρεοπωλείων και μετ’ ολίγον φιλοξενούσε αδειανές τις μισές φιάλες της...
Παραχαράκτες XIV

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας