Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ο ποιητής που πέθανε από την πείνα στην Κατοχή
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ο ποιητής που πέθανε από την πείνα στην Κατοχή

  • A-
  • A+

ΣΕ ΕΚΕΙΝΟΥΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΔΙΔΑΞΑΝ τη μοντέρνα ποίηση κατατάσσει τον Αναστάσιο Δρίβα μαζί με τους Γιώργο Σαραντάρη και Δημήτρη Αντωνίου ο Ανδρέας Καραντώνης, ανέφερα τις άλλες για να λάβω ουκ ολίγα emails για τον ξεχασμένο μας ποιητή, όστις θεωρείται από τους εισηγητές του ελεύθερου στίχου στην Ελλάδα. Ο Δρίβας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1899. Η μητέρα του καταγόταν από το Αργος κι ο πατέρας του, τον οποίο έχασε σε ηλικία τεσσάρων ετών, από τους Μολάους Λακωνίας. Εγκατέλειψε τη Νομική, για να αφιερωθεί στη λογοτεχνία. Ιδιόμορφη και πολυσχιδής φυσιογνωμία των γραμμάτων μας, υπήρξε σημαίνων ποιητής, πεζογράφος, τεχνοκριτικός. Κατέλιπε επίσης φιλοσοφικούς αφορισμούς. Συνδέθηκε στενά με τους περισσότερους γραφιάδες και ζωγράφους της γενιάς του ’30. Δεν άντεξε τις κακουχίες της Κατοχής, πεθαίνοντας νεότατος τον φοβερό χειμώνα του ’42. Ακολουθεί σύντομο απάνθισμα του έργου του:

Η ΚΙΤΡΙΝΗ ΑΧΤΙΔΑ ΤΟΥ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟΥ/ ζωγραφίζει το μουσκεμένο δάσος/ πόση ευγένεια παλαιικιά πόσο πάθος./ Ερημος ακούω εδώ τη δροσιά/ να μιλάει ο αχός του κόσμου./ Χρωματισμένα σύννεφα χρυσαφιά λυωμένα/ ξεπροβοδούν έναν ήλιο νεκρό πέρα στην άφωνη δύση./ Ερχεται: – το κρυερό σουρούπωμα/ οι σκιεροί χρωματισμοί/ το νύχτιο σιωπηλό περπάτημα των άστρων.

ΝΑΥΑΓΟΣ Είναι η ώρα για τα μεγάλα φωτεινά επίπεδα/ τα φαγωμένα ερειπωμένα λυγμικά πανάρχαια γκρίφια/ τα χωνεμένα βήματα στην άμμο/ τα χρυσαφένια σκίνα/ και το κρασί το σύφλογο/ όμοια βαθύ και σύφλογο σαν ήλιος το χειμώνα./ Είναι η ώρα που κερδίζομε το θάνατο/ κι ωσάν τις πέτρες άφωνοι και ριγηλοί/ περιδιαβάζουμε στην τρικυμία.

ΟΜΟΡΦΙΑ ΔΙΧΩΣ ΜΝΗΜΗ/ μονάχα φως ενέργεια σιωπή/ ομορφιά παρούσα/ ομορφιά εφήμερη/ σαν τη σκιά./ Στην ενατένισή μου ένα/ σε λογαριάζω με τον ήχο/ είσαι ήχος ταξίδι σιωπή/ ένα με τη θάλασσα τη μεγάλη/ την απόλυτη ερωμένη μου./ Α! δε γυρίζω πίσω/ στα μονοπάτια που περάσαμε/ χθες - κάποτε./ Στην ενατένισή μου/ ένας δρόμος μακραίνει/ – χωρίς ανάμνηση/ – χωρίς παρελθόν./ Κοντά στη θάλασσα πλανιέμαι/ κι έχω το πέλαγος αγνάντια/ τους βυθούς και το ξανθό σμαράγδινο νερό/ – το στερέωμα και τη θάλασσα/ και τη χίμαιρα μαζί μου/ – το σώμα το δικό της/ ξάφνισμα και ρίγος/ άρωμα διαβατικό./ Δος μου τα χέρια σου/ τα σύμβολα της σιωπής/ τους μαστούς/ να ξεδιψάσω./ Μουσική για πηλός εργασμένος/ με τα δάχτυλα τα νοητικά του γλύπτη/ με τη σιγή την ξύπνια την εντατική του γλύπτη/ φανερωμένος/ – χίμαιρα δική μου/ άρωμα διαβατικό.

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΟΣ Η φωνή η ανώτερη που ριγεί σαν τη θάλασσα/ το αχτινοβόλημα το μεσημέρι στο σταχτί πέλαγος/ η ανεμότρατα με τα πανιά της ξεφτισμένα/ οι ανθοί της άνοιξης η μυρωμένη ανάσα/ το στήθος ο αφρός των μαστών/ ηδονή αγίασμα;/ Τροπικό λουλούδι/ για κόκκινο εξωτικό ανοιγμένο λουλούδι στα χιόνια/ η νοσταλγία σου η ομορφιά σου/ η μέθη ο βαθύς αόρατος εαυτός μας/ ουσία να πάλλεται σε χορδή αχτίδας/ φτασμένης ύστερα από χιλιάδες χρόνια.

ΠΟΙΑ ΧΕΡΙΑ ΤΡΑΓΟΥΔΑΝΕ Τα χέρια της ερωμένης/ όταν η αφή μεθύσει/ με την αφή αγαπημένης/ ξένης σάρκας./ Ποθολυμένο σκίρτησε το γλυπτικό της σώμα./ Σκόρπισε/ τη δροσιά της σελήνης/ τη φλόγα του τριαντάφυλλου/ το τρεμούλιασμα του κεριού/ τον ανασασμό/ ερωτεμένης ανοιξιάτικης νύκτας.

Σ’ ΑΥΤΟ TO ΘΛΙΒΕΡΟ ΛΙΜΑΝΙ ΒΡΙΣΚΟΥΜΑΙ Ξένος ερημικό σημείο σύννεφο ασβολερό./ Κόκκινα πράσινα ξαγρυπνισμένα φώτα σιωπούν/ αλλά στο πένθιμο μοναχικό λιθόστρωτο της προκυμαίας/ ένα φωσφόρισμα μεταλλικό ψυχρό δικό σου ιριδίζει/ κι είναι το γέλιο σου/ οπλισμένο με την αιχμή της περιφρόνησης/ χαρισμένο με τα δάχτυλα της σεραφικής καλοσύνης.

  

ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Θυγάτηρ πάσης αρετής η αργία
Επαίνεσαν ορισμένοι φίλοι το αφιερωμένο στη μνήμη του Ασημάκη Γιαλαμά χθεσινό μας σημείωμα. «Τιμά μια σύγχρονη χρονογραφική στήλη να μην ξεχνά τους παλαιούς, αξεπέραστους μάστορες του είδους», υπογράμμισαν,...
Θυγάτηρ πάσης αρετής η αργία
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Μετέωρα λόγια
Χημικός, αλλά και καθηγήτρια Ιατρικής με διεθνές ερευνητικό έργο, εκτός από τα επιστημονικά περιοδικά, δημοσιεύει ταυτοχρόνως σε λογοτεχνικά έντυπα εξαιρετικούς στίχους, αφού τα γιατροσόφια αδυνατούν να την...
Μετέωρα λόγια
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Αγάπησα το φως
Στον αγωνιστή Παναγούλη έχω αναφερθεί και άλλοτε. Δίνω και πάλι τον λόγο στον σπουδαίο Ιταλό σκηνοθέτη, ποιητής και ο ίδιος, να κρίνει το λογοτεχνικό του έργο.
Αγάπησα το φως
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Ενδοξος θάνατος
Καρεκλοπόδαρα ρίχνε ο αττικός ουρανός το μοιραίο πρωινό της 8ης Απριλίου 1910, καλή ώρα σαν σήμερα, καταπώς προμηνύουν τα μετέωρα. Απ’ το τέθριππο που μόλις φθάνει στον ειδυλλιακό Σκαραμαγκά κατεβαίνει...
Ενδοξος θάνατος
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Αστήρ διάττων
ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΦΩΝΗ του Μεσοπολέμου, θεωρείται από μελετητές εισηγητής του μοντερνισμού και πρόδρομος του Σεφέρη. Ο λόγος για τον γεννημένο στην Πόλη Αλέξανδρο Μπάρα, κατά κόσμον Μενέλαο Αναγνωστόπουλο,...
Αστήρ διάττων
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Φλογερή ποίηση
ΤΙΣ ΑΛΗΣΤΟΥ ΜΝΗΜΗΣ ΕΠΟΧΕΣ που το ερυθρό χρώμα υπομένει τα πάνδεινα και έχει ατονίσει εντελώς, θυμίζοντας θαμπωμένη, έρημη χώρα, καθώς κυριαρχούν οι πεντακόσιες αποχρώσεις των ξεθωριασμένων κόκκινων γραμμών του...
Φλογερή ποίηση

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας