Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Λανθασμένοι χάρται
© James Steidl | Dreamstime.com
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Λανθασμένοι χάρται

  • A-
  • A+

Το προσωπικό του ύφος ανέτρεψε την παραδοσιακή αφηγηματική φόρμα και, επηρεάζοντας ουκ ολίγους σύγχρονους και κατοπινούς του, έδωσε νέα πνοή στα ελληνικά γράμματα. Ο λόγος για τον παραγνωρισμένο δημοσιογράφο της Ντόιτσε Βέλε και συγγραφέα Αλέξανδρο Σχινά, που εγκατάλειψε τα εγκόσμια σαν σήμερα το 2012. Ιδού δεινό δείγμα:

Περί εκατόγχειρος (επιλογή): «Αυτή η προκήρυξη πρέπει να πάει από χέρι σε χέρι», ειπώθηκε σε μια συνωμοτική συνεδρίαση. «Δώστε τη σ’ εμένα!», πρότεινε ο Εκατόγχειρ./ Ο Εκατόγχειρ εκτιμούσε ιδιαιτέρως έναν βραδύγλωσσο επειδή του έλεγε: «Ασπάζομαι τας χειρ-χειρ-χειρ-χείρας σας»./ Ο Εκατόγχειρ στάθηκε εμπρός στο ορφανοτροφείο, ύψωσε τα χέρια του και ικέτευε τους περαστικούς: «Μην αδικείτε τας χείρας και τα ορφανά!»./ Μετά την επίσκεψη του Εκατόγχειρος η χειρομάντις μεταφέρθηκε στο ψυχιατρείο./ Η εξακρίβωσι της γνησιότητας των ιδιοχείρων κειμένων του Εκατόγχειρος προκαλεί δισεπίλυτα προβλήματα στη γραφολογία./ Ο Εκατόγχειρ απελύθη ως καθηγητής από τη δημοτικιστική σχολή κωφαλάλων λόγω υπερβολικού πλούτου λεξιλογίου./ Ο Εκατόγχειρ προσπάθησε να κατακτήσει την Αφροδίτη της Μήλου: «Θα σου δώσω όσα θέλεις»./ Σ’ έναν ρομαντικό περίπατο χέρι χέρι, ο Εκατόγχειρ αποτόλμησε μια εξομολόγηση: «Σας αγαπώ τρελά όλες σας. Ελάτε στις αγκαλιές μου!».

Ο ζύθος: Πέρα απ’ τα σύνορα των ανθρώπων/ πέρα από τα υγρά βαθύσκια δάση της Αγάπης/ κι απ’ τις γυμνές βραχοκορφές του Λογισμού/ στο κέντρο μιας ατέρμονης ερήμου/ υπήρχανε κοιτάσματα ενός σπάνιου ισότοπου της Λύτρωσης./ Είχα εγκύψει σε παμπάλαιους χάρτες, και υποψιάστηκα./ Είχα μιλήσει σε σοφούς και έμαθα./Βαθιά είχα ονειρευτεί και πίστεψα./ Ξεκίνησα για κει.../ Την πρώτη μέρα, έξω από την πόλη, συνάντησα ένα υπαίθριον κέντρον:/ Ζυθεστιατόριον Η Ανεσις./ Είπα να κάμω κομμάτι στέκι εκεί, να πιω έναν ζύθον./ Ο κήπος ήταν δροσερώτατος και τα καθίσματα εξόχως αναπαυτικά./ Κρυμμένα μέσα στα φυλλώματα ακούγονταν τζιτζίκια και πουλιά./ Και ο ζύθος απεδείχθη γευστικώτατος./ Ενιωσα, ξάφνου, τόσο μαγεμένος, ώστε παρήγγειλα και άλλον ζύθον.../ Με δυσφορία διενοήθην, προς στιγμήν/ το ενδεχόμενον της συνεχίσεως του ταξιδίου μου./ Ηρχισα, ήδη, να συλλαμβάνω το επισφαλές του όλου εγχειρήματος./ Παρήγγειλα και τρίτον ζύθον.../ Τα όνειρα, εσκέφθην, είναι, βεβαίως, απατηλά./ Αι γνώμαι των σοφών ερμητικαί και αλληλοσυγκρουόμεναι./ Οι χάρται τους οποίους συνεβουλεύθην, οι παμπάλαιοι χάρται/ ήσαν ενδεχομένως λανθασμένοι. Χωρίς πολλήν χρονοτριβήν, κατέληξα εις σαφήν επίγνωσην/ του ανεπαρκούς των αρχικών μου δεδομένων./ Οθεν έλαβα την απόφασιν να μην κουνήσω ρούπι από κει!/ Επιπροσθέτως δε, παρήγγειλα και τέταρτον, και πέμπτον, και έκτον ζύθον!../ Και άλλους ζύθους... - πολλούς ζύθους!../ Κι απέ: ουζάκια!..

Το άνθος (επιλογή): Οταν περί το μεσονύκτιον, επιστρέφοντας,/ [...] πρόβαλε κείνο το αβρό παρθενικό χεράκι/ και μας το επέταξε τρέμοντας,/ εμείς, όλως ανέτοιμοι και αναρμόδιοι ως είμεθα,/ το αρπάξαμε μηχανικά στον αέρα/ και το φάγαμε- το άνθος! Καταλαβαίνετε;/ Το φάγαμε, το μασουλήσαμε και αυτό,/ με την ίδια ακριβώς ανευθυνότητα/ που όλη τη μέρα μασουλούσαμε/ στραγάλια και παστέλια και μαντζούνια!../ Ω ! ασφαλώς, ασφαλώς!/ Αυτό το άνθος δεν πρέπει,/ δεν μπορεί να ήτανε για μας!..»

ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Προσγείωση ΛΣΤ΄
Σαν σήμερα το 1863 πρωτόδε το φως στην Αλεξάνδρεια ο Κωνσταντίνος Καβάφης κι αφού την έκανε γνωστή πάλι σαν σήμερα, στα εβδομήντα του χρόνια, αναχώρησε μαζί της για το στερνό ταξίδι.
Προσγείωση ΛΣΤ΄
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
ΠροσγεΙΩΣΗ ΙΣΤ΄
ΕΑΝ ΔΕΝ ΕΙΧΕ μεγαλουργήσει σε πλείστους τομείς, θα θυμόμασταν τον Μανώλη Γλέζο ως εξαιρετικό ποιητή. Εύγλωττο το απάνθισμα στίχων του που ακολουθεί:
ΠροσγεΙΩΣΗ ΙΣΤ΄
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Ιδιον φως
Γιάννης Γρυπάρης. Μετασολωμικός λυρικός ποιητής, δημοτικιστής απ’ τους πρώτους, χρονογράφος και μεταφραστής τραγικών και της Πολιτείας του Πλάτωνα, μολονότι ελέγχεται για τις στερνές του επιλογές, συνέβαλε...
Ιδιον φως
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Ξόρκια γόη
ΤΟΥΣ ΣΥΝΔΕΕΙ ΑΡΡΗΚΤΑ ο Κουτσοφλέβαρος. Ο Κώστας Βάρναλης γεννιέται τέτοιες μέρες του 1884 και ο Κωστής Παλαμάς πεθαίνει σαν σήμερα, μεσούσης της Κατοχής, το 1943. Οι παρακάτω ερωτικοί στίχοι τους θα μπορούσε...
Ξόρκια γόη
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Τα δέντρα
«Βαδίζεις σε μιαν έρημο. Ακούς ένα πουλί που κελαηδάει. Οσο κι αν είναι απίθανο να εκκρεμεί ένα πουλί στην έρημο, εσύ είσαι υποχρεωμένος να του φτιάξεις ένα δέντρο. Αυτό είναι το ποίημα». Κάπως έτσι όρισε την...
Τα δέντρα
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Δραχμαί τριάντα
[...] Και τώρα βγάζω τον Ρωμηό από τεσσάρων χρόνων/ τιμάται δε ολόκληρος δραχμάς τριάντα μόνον/ και της Ελλάδος τραγουδώ το κλασικόν βασίλειον/ κι εμμέτρως αεροβατών περιορώ τον ήλιον.
Δραχμαί τριάντα

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας