Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Αγκίδα της φύσης
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Αγκίδα της φύσης

  • A-
  • A+

ΞΕΚΙΝΗΣΑ ΝΑ ΓΡΑΦΩ κάτι επίκαιρο. Στα μισά, ωστόσο, η «μυστική συνεννόηση των σωμάτων» μού θύμισε ότι τέτοια μέρα το 1911 γεννήθηκε ο Οδυσσέας Ελύτης. Ανακρούω πρύμναν, λοιπόν, και τιμώ την επέτειο με τρία ποιήματά του:

ΓΥΜΝΟΣ, ΙΟΥΛΙΟ ΜΗΝΑ, το καταμεσήμερο. Σ’ ένα στενό κρεβάτι, ανάμεσα σε δυο σεντόνια χοντρά, ντρίλινα, με το μάγουλο πάνω στο μπράτσο μου που το γλείφω και γεύομαι την αρμύρα του. Kοιτάζω τον ασβέστη αντικρύ στον τοίχο της μικρής μου κάμαρας. Λίγο πιο ψηλά το ταβάνι με τα δοκάρια. Πιο χαμηλά την κασέλα όπου έχω αποθέσει όλα μου τα υπάρχοντα: δυο παντελόνια, τέσσερα πουκάμισα, κάτι ασπρόρουχα. Δίπλα, η καρέκλα με την πελώρια ψάθα. Xάμου, στ’ άσπρα και μαύρα πλακάκια, τα δυο μου σάνταλα. Εχω στο πλάι μου κι ένα βιβλίο. Γεννήθηκα για να ’χω τόσα. Δεν μου λέει τίποτε να παραδοξολογώ. Aπό το ελάχιστο φτάνεις πιο σύντομα οπουδήποτε. Mόνο που ’ναι πιο δύσκολο. Kι από το κορίτσι που αγαπάς επίσης φτάνεις, αλλά θέλει να ξέρεις να τ’ αγγίξεις οπόταν η φύση σού υπακούει. Kι από τη φύση - αλλά θέλει να ξέρεις να της αφαιρέσεις την αγκίδα της.

ΔΩΡΟ ΑΣΗΜΕΝΙΟ ΠΟΙΗΜΑ Ξέρω πως είναι τίποτε όλ’ αυτά και πως η γλώσσα/ που μιλώ δεν έχει αλφάβητο/ Aφού και ο ήλιος και τα κύματα είναι μια γραφή συλ-/ λαβική που την αποκρυπτογραφείς μονάχα στους και-/ρούς της λύπης και της εξορίας/ Kι η πατρίδα μια τοιχογραφία μ’ επιστρώσεις διαδο-/ χικές φράγκικες ή σλαβικές που αν τύχει και/ βαλθείς για να την αποκαταστήσεις πας αμέσως φυλακή/ και δίνεις λόγο/ Σ’ ένα πλήθος Eξουσίες ξένες μέσω της δικής σου/ πάντοτε/ Οπως γίνεται για τις συμφορές/ Ομως ας φανταστούμε σ’ ένα παλαιών καιρών αλώνι/ που μπορεί να ’ναι και σε πολυκατοικία ότι παίζουνε/ παιδιά και ότι αυτός που χάνει/ Πρέπει σύμφωνα με τους κανονισμούς να πει στους/ άλλους και να δώσει μιαν αλήθεια/ Oπόταν βρίσκονται στο τέλος όλοι να κρατούν στο χέρι/ τους ένα μικρό/ Δώρο ασημένιο ποίημα.

ΕΧΕΙ ΚΑΙ Η ΨΥΧΗ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΤΗΣ ΚΟΝΙΟΡΤΟ που εάν σηκωθεί μέσα μας αέρας, αλίμονο. Oι ορμές χτυπάνε στα παράθυρα, τα τζάμια θρυμματίζονται. Λίγοι ξέρουν ότι ο υπερθετικός στα αισθήματα σχηματίζεται με το φως, όχι με τη δύναμη. Kι ότι χρειάζεται χάδι εκεί που βάζουν μαχαίρι. Οτι ένας κοιτώνας με τη μυστική συνεννόηση των σωμάτων μάς παρακολουθεί παντού και μας παραπέμπει στην αγιότητα χωρίς συγκατάβαση. A! όταν η στιγμή φτάσει να καθίσουμε κι εμείς πάνω στο πεζούλι κάποιας Aγίας Πρέκλας εν μέσω αγριοσυκών, μορεών με ερυθρούς καρπούς, εις έρημον τόπον, απόκρημνον ακτήν, τότε η μικρή Kουμπώ μ’ ένα κερί στο χέρι θα σηκωθεί στις μύτες των ποδιών να φτάσει εκεί ψηλά, μέσα στον αναστεναγμό μας, όλα τα εύφλεκτα: πάθη, πείσματα, φωνές οργής, μυριάδες έντομα χρωματιστούλια που να λαμπαδιάσει ο τόπος!

  

ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Η εθνεγερσία των μικρών κειμένων
Ο Επαμεινώνδας Χ. Γονατάς, διότι περί του Γονατά πρόκειται, πεθαίνει τέτοιες μέρες στα 2006 σε ηλικία 82 ετών, αφήνοντας σπουδαίες παρακαταθήκες στα ελληνικά γράμματα. «Καλλιέργησε μια γραφή λακωνική και...
Η εθνεγερσία των μικρών κειμένων
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Τάκης Σινόπουλος
Τέτοια μέρα πριν από 98 χρόνια γεννιέται στην Ηλεία o Τάκης Σινόπουλος. Τον χαρακτηρίζουν πολλοί πεζογράφο-ποιητή, επειδή μας άφησε μακροσκελή πονήματα. Να πώς αυτοβιογραφείται: «Τελικά με θρέψανε τρία...
Τάκης Σινόπουλος
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Βουλευτής, δουλευτής και βολευτής
Πριν από 130 χρόνια γεννιέται φιλόλογος, εκπαιδευτικός, ο χρονογράφος εφημερίδων, κριτικός, μα πάνω απ’ όλα ποιητής, ακάματος εργάτης της γλώσσας πυρπολεί τα ελληνικά γράμματα με «φως που καίει», Κώστας...
Βουλευτής, δουλευτής και βολευτής
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
ΕπιβΙΩΣΗ ΚΖ΄
Ο Ηλίας Λάγιος, διότι περί του Λάγιου πρόκειται, γεννήθηκε τέτοιες μέρες του 1958 στην Αρτα και πρόλαβε στα 47 χρόνια του να αφήσει ανεξίτηλο στίγμα στην ποίηση. Ιδού δεινό δείγμα.
ΕπιβΙΩΣΗ ΚΖ΄
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Προσγείωση ΛΣΤ΄
Σαν σήμερα το 1863 πρωτόδε το φως στην Αλεξάνδρεια ο Κωνσταντίνος Καβάφης κι αφού την έκανε γνωστή πάλι σαν σήμερα, στα εβδομήντα του χρόνια, αναχώρησε μαζί της για το στερνό ταξίδι.
Προσγείωση ΛΣΤ΄
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
ΠροσγεΙΩΣΗ ΙΣΤ΄
ΕΑΝ ΔΕΝ ΕΙΧΕ μεγαλουργήσει σε πλείστους τομείς, θα θυμόμασταν τον Μανώλη Γλέζο ως εξαιρετικό ποιητή. Εύγλωττο το απάνθισμα στίχων του που ακολουθεί:
ΠροσγεΙΩΣΗ ΙΣΤ΄

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας