Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Παραχαράκτες ΧΧΧIΧ
EUROKINISSI/ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Παραχαράκτες ΧΧΧIΧ

  • A-
  • A+

«Τι γύρευες, ρε μπαγάσα, στην ποντικοφωλιά, εσύ, σωστό αετόπουλο;» ρώτησε ο Φώντας τον Νώντα, θεωρώντας πως ασφαλώς δεν ίσχυε κάτι τέτοιο και η Νίκη απλώς παραλογιζόταν. Ανέκαθεν απέφευγε να μιλήσει για την πολύκροτη απόδρασή του, Φλεβάρη μήνα, από τα κελιά της 21ης Απριλίου. Η καχύποπτη ηγεσία του Κομμουνιστικού Κόμματος είχε υπαινιχθεί κακεντρεχώς τότε, με ανακοίνωση από τις χώρες του «ανύπαρκτου», ότι τα πάντα συνέβησαν με την ανοχή του καθεστώτος, αν όχι σε αγαστή συμπαιγνία μ’ αυτό. Δεν πολυσκοτιζόταν ο δραπέτης. Σιγά μην απολογούνταν στους σταλίνες. Αφού η έξοδος διαφυγής του δεν αποκαλύφθηκε ποτέ, προείχε η ελευθερία κανενός ακόμα φουκαρά από το ξεμπρόστιασμα της αυταπόδεικτης αναξιοπιστίας της καμαρίλας.

Μετά τη σύλληψη και την ελαχίστως εγκάρδια φιλοξενία του στην Ασφάλεια –υπέστη φάλαγγα, ηλεκτροσόκ και παρεμφερείς περιποιήσεις– ο Καραμπίνης μπουζουριάστηκε στις φυλακές Αιγίνης. Αράπικο φιστίκι, πά’ να πει. Δεκάδες πολιτικοί κρατούμενοι παρεπιδημούσαν στο σεπτόν ίδρυμα. Η ομάδα συμβίωσής τους λειτουργούσε με δημοκρατικό συγκεντρωτισμό, αποτελώντας κράτος εν κράτει. Υπαρχιφύλακας και διευθυντής ένιωθαν τη γη να τρίζει κάτω απ’ τα πόδια τους. Εχασαν την μπάλα. Από μέταλλο μασίφ, που ’δεναν άλλοτε γύρω απ’ την ποδοκνημική των καταδίκων, όχι απ’ τις παραφουσκωμένες με αέρα κοπανιστό.

Σε ανέλπιστη έκλαμψη υπηρεσιακής ευφυΐας ξεδιάλεξαν τους αιρετικούς, δεκαπέντε νοματαίους όλους κι όλους, και τους έστειλαν πακέτο στο Αγροτικό Σωφρονιστικό Κατάστημα του Μωρέως. Δέσμια της εξόριστης καθοδήγησης, δεν τους ενοχλούσε πια η εναπομείνασα κομματίλα. Οταν υποτάσσεσαι σε μία εξουσία, καθιστάς εαυτόν άθυρμα πασών ανεξαιρέτως. Σε σύγκριση με τη νέα κατάσταση, το Νησί φάνταζε κολέγιο. Το λαϊκότροπο δίστιχο «σου ’λάχει, σου ’λάχει να σε κυνηγούν οι βλάχοι» εξέφραζε τις συνθήκες με ακρίβεια ελβετικών ρολογιών. Γι’ αυτό κι ο Νώντας αποφάσισε από την πρώτη στιγμή να την κάνει προς τον τόπο παραγωγής τους. Κράτησαν τα ρούχα τους και τους έντυσαν με μελιτζανιά στολή. Με κάτι πολυφορεμένα και εντελώς σκωροφαγωμένα ντρίλινα παντελόνια και σακάκια, κομμένα και ραμμένα τη δεκαετία του ’20. Απελπισία

Τα μεροκάματα δεν ήταν κουραστικά. Ουδόλως παρέπεμπαν σε καταναγκαστικά έργα. Εκαστον εξαγόραζε μία μέρα ποινής και εκλαμβάνονταν, ιδίως από τους ποινικούς, ως ευλογία. Η όλη οργάνωσή τους, ωστόσο, στόχευε στην προσβολή της προσωπικότητας, στην καταρράκωση του ηθικού και της αξιοπρέπειας των φυλακισμένων. Οπως το πρωί που ’πρεπε να αδειάσουν επιμήκη, πανύψηλο αχυρώνα γεμάτο με παραλληλεπίπεδες μπάλες τριφυλλιού και σιτηρών, προκειμένου να πάνε για πούλημα. Ηταν τοποθετημένες, ούτως ώστε να σχηματίζουν αυτοσχέδια σκάλα. Σκαρφάλωσαν στην κορφή περί τα δέκα άτομα, έμπηγαν τα δίκρανα στα ξερά στελέχη των δημητριακών και τα πετούσαν στο πάτωμα, απ’ όπου δεύτερη ομάδα τα φόρτωνε σε φρέζες. Καθώς σήκωναν τα δεμάτια, ξεπηδούσαν από κάτω τους ντουζίνες σταχτόχρωμων, στιλπνών και θρεμμένων αρουραίων, που τρύπωναν πανικόβλητοι στα μπατζάκια, γαργαλώντας ενίοτε τους όρχεις τους. Μπλιαχ! (Συνεχίζεται)

 

   

ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Κρασί λιαστό
ΠΛΗΡΗΣ ΗΜΕΡΩΝ και βιωμάτων πεθαίνει τέτοιες μέρες του 1974, στην Αθήνα. Μορφές, όμως, σαν τον Κώστα Βάρναλη –διότι περί του Βάρναλη πρόκειται– μένουν ολοζώντανες στη συλλογική μνήμη να φωτίζουν τα κακοτράχαλα...
Κρασί λιαστό
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Απόηχοι... όπλου
Λάδια, ακριλικά και υδατοχρώματα δοκίμαζαν σε πάνινους καμβάδες ο Νώντας Καραμπίνης και ο Φώντας Καραμπέσης στην επίμοχθη προσπάθειά τους να αφήσουν όψιμα το στίγμα τους στα εικαστικά δρώμενα της Ψωραλέξαινας...
Απόηχοι... όπλου
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Καρδιά με σαλόνι
Αναντιρρήτως κάθε κείμενο περιέχει ρυθμό, εκπέμπει ιδιότυπη μελωδία. Ρητώς και κατηγορηματικώς, λοιπόν, τα γραπτά διαθέτουν εσωτερικό τέμπο· δεν χρειάζονται μουσικό χαλί για να αναδειχτούν. Κι όμως, σήμερα θα...
Καρδιά με σαλόνι
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Παραχαράκτες XLVII
Ο Φίλων Ξενόπουλος αποδείχτηκε αληθινός φίλος. Τεφαρίκι. Και μεγάλη καρδιά. «Δεν είναι σίγουρο το μέρος» ενημέρωσε τον φιλοξενούμενό του. «Πηγαινοέρχονται γειτόνοι και μπαινοβγαίνουν για τσιπουράκι και...
Παραχαράκτες XLVII
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Παραχαράκτες XLIV
Τα μολόγησε στην Ελβίρα σε στιγμές χαλάρωσης, κάποιο καυτό χειμωνιάτικο ερωτικό τους απομεσήμερο. Τα ’χασε εκείνη. Εντυπωσιάστηκε υπέρ το δέον, τον τσιγκλούσε να θυμηθεί λεπτομέρειες από τη συμπεριφορά των...
Παραχαράκτες XLIV
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Παραχαράκτες XLIII
Σκανάρισαν την ευρύτερη περιοχή σπιθαμή προς σπιθαμή· τη χτένισαν τρίχα τρίχα. Αφαντος ο Καραμπίνης. Εστίασαν στο κρίσιμο δίωρο κατά τη διάρκεια του οποίου δεν έδωσε το παραμικρό στίγμα. Διόλου απίθανο να...
Παραχαράκτες XLIII

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας