Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Παραχαράκτες XXIV
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Παραχαράκτες XXIV

  • A-
  • A+

Οταν η εσωτερική ζωή των ζευγαριών κυλάει αρμονικά, τα προβλήματα προκύπτουν απέξω. Ο κακός μπελάς της Ελβίρας ονομαζόταν Αμέλια. Αμυγδαλιά το βαφτιστικό, Μύγδω τη φώναζε ο μπαμπάς της στο ομώνυμο χωριό της Γορτυνίας κι ήταν προσωποποίηση του φύρδην-μίγδην. Τέτοια ανακατωσούρα δεν ματάγινε. Ειδικότης της να μανουριάζει τους πάντες, παριστάνοντας μάλιστα την αθώα. Ανεξαιρέτως τα θύματά της έπεφταν εμβρόντητα απ’ τα σύννεφα. Την έφερε κάποια βραδιά του Φλεβάρη να την περιθάλψει στο μαγαζί η Φλώρα, η μπριόζα φωνή που άνοιγε κι έκλεινε το πρόγραμμα τις μεγάλες και τις μικρές ώρες. Σε μαύρο χάλι την είχε καταντήσει την άμοιρη το αμόρε της, με το οποίο νταλαβεριζόταν κοντά τρία χρόνια.

Στην Κρήτη τη γνώρισε η Φλώρα. Σε αυγουστιάτικη τουρνέ της αρπαχτής. Τη συμπόνεσε απ’ την πρώτη στιγμή. Τα Πάθη του Χριστού τραβούσε με τον λεγάμενο. Ο Πόλυς, εκ του Πολύβιος, ήταν βίος και πολιτεία. Του σκοινιού και του παλουκιού. Κολλημένος κοτσίδα πάνω της. Στενό μαρκάρισμα. Της περνούσε τα εφτά καρφιά διαρκώς. Δεν έφτανε που της τα ’παιρνε μέχρι φράγκο, την έσπαγε και στο ξύλο για ψύλλου πήδημα. Την έκανες-δεν την έκανες εικοσιπεντάρα. Εκφυλο πρόσωπο, χυμώδες κορμί και προκλητικό ντύσιμο. Σιγοντάριζε μ’ άλλες δυο αναλόγων προσόντων τις φίρμες. Πιο πολύ γλάστρα, παρά τραγουδίστρια.

«Αντρας να σου πετύχει. Γιατί δεν τον χωρίζεις;» την πιλάτευε η Φλώρα. «Είναι ο άνθρωπός μου. Θρέφουμε θερμό αίσθημα. Θα με παντρευτεί, λέει. Γι’ αυτό του δίνω τα λεφτά, ν’ ανοίξουμε σπίτι», απαντούσε αφελώς η Αμέλια, όμως έκανε μπαμ πως κατά βάθος τον φοβόταν. Το φθινόπωρο της γύρεψε δουλειά στην Αθήνα. Τ’ «Αγρια Χαράματα» ήταν κομπλέ, με πέντ’-έξι περσινές ρεπατζούδες να ξεροσταλιάζουν στο περίμενε μπας κι ορφανέψει τίποτα μονιμότερο. Η Φλωρετούλα, όπως την αποκαλούσε ναζιάρικα, της ξηγήθηκε πάντως σπαθί. Μεσολάβησε να την πάρουν για μεροκάματο σε παράδρομο της Παραλιακής. Οχι σπουδαία πράματα, αλλά τουλάχιστον θα καβάτζωνε τον χειμώνα.

Εβγαιναν πού και πού για καφέ τα μεσημέρια και τα ’λεγαν. Η κατάσταση με τον Πόλυ είχε φτάσει στο απροχώρητο. Την πίεζε να πηδιέται με πελάτες κι όταν το ’σκασε με τον πιο ματσό από δαύτους, την ξετρύπωσε και της έκανε τη μάπα μπλε μαρέν. Τσικνοπέμπτη, πηγαίνοντας για δουλειά. Κατέφυγε κλαμένη στη φιλενάδα της με μαυρισμένα μάτια, πρηξίματα, εκδορές κι απ’ τη μέση και πάνω τίγκα στους μώλωπες. Τη γιατροσόφιασαν στο καμαρίνι με την Ελβίρα, η οποία συγκλονίστηκε με το δράμα της και την πήρε στο σπίτι, ώσπου να συνέλθει. Την υιοθέτησε κανονικότατα. Εντελώς αντικανονικά, ωστόσο, γυάλισε στη μικρά ο Νώντας μάλλον όχι για το προκοίλι και τη φαλάκρα του. Ούτε για το ντεμοντέ του μουστάκι. Ζήλεψε τη σχέση τους, που συμπλήρωνε έτος οσονούπω, παλιώνοντας σαν το καλό μεθυστικό κρασί. (Συνεχίζεται)

  

 

ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Παραχαράκτες ΧΧ
Η μεθυσμένη φάλαγγα πήρε την Προύσσης κι έστριψε αμέσως δεξιά στην Ικονίου. Προπορευόταν ο ένας απ’ τους σταβλίτες, που προσπαθούσε να καλμάρει τη σαστισμένη απ’ τον ορυμαγδό φοράδα με κύβους ζάχαρης και λογής...
Παραχαράκτες ΧΧ
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Το ιωβηλαίον
Αντιγράφω από κείμενο του Θωμά Γκόρπα με τίτλο «Μεταμεσονύκτιος αγών» που ξετρύπωσε ο Σταύρος στα αραχνιασμένα ράφια της λήθινης νεότητος και μου το σερβίρει σαν σπάνιο απόσταγμα σε κρυστάλλινο ποτήρι, τις...
Το ιωβηλαίον
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Παρατράγουδα
Εμβληματικός χρονογράφος των εφημερίδων του παλιού καλού καιρού, καίριος συγγραφέας ξεκαρδιστικών επιθεωρήσεων, αλλά και διαπρεπής στιχοπλόκος, ο Γιώργος Θίσβιος κέρδισε την αθανασία με τα τραγούδια του.
Παρατράγουδα
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Η ντερμπεντέρισσα
Εξπέρ του χρονογραφήματος, της σάτιρας και του σκωπτικού στίχου, διαπρέπει στις στήλες του προπολεμικού Τύπου. Το 1940 ο θίασος της Κατερίνας ανεβάζει στο σανίδι τις «Πολεμικές Καντρίλιες» του που γνωρίζουν...
Η ντερμπεντέρισσα
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Εσχατοι ρεμπέτες
Πρόκειται για υπέροχο κείμενο με τίτλο «Επικήδειος λόγος». Περιέχεται στα Ρεμπέτικα Τραγούδια του Ηλία Πετρόπουλου που γεννήθηκε στην Αθήνα τέτοιες μέρες του 1928. Πέθανε στο Παρίσι Σεπτέμβρη του 2003 κι η...
Εσχατοι ρεμπέτες
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Ανέμων εραστές
ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ ΤΕΤΟΙΕΣ ΜΕΡΕΣ του 1938 στη Σύρα. Γράφει πεζά και εμβληματικούς στίχους. Πεθαίνει ξαφνικά τον περασμένο Ιούλιο, αφήνοντας δυσαναπλήρωτο κενό στα γράμματα. Αποτίουμε τιμή στον Μάνο Ελευθερίου με δύο...
Ανέμων εραστές

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας