Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Παραχαράκτες XVI
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Παραχαράκτες XVI

  • A-
  • A+

Ο Νώντας σημείωσε τη διεύθυνση στο πακέτο του και στράφηκε προς την αποκάλυψη της βραδιάς, τον Φίλιππα, που ανέλαβε αυτοβούλως καθήκοντα τελετάρχη, τα οποία άρχισε να ασκεί με θαυμαστή σχολαστικότητα και ευσυνειδησία. Απολάμβανε ώρα τώρα σε διπλανό τραπέζι την εύχαρι ατμόσφαιρα που δημιουργούσε η έξαλλη παρέα και ζήτησε να καθίσει στο δικό της, κερνώντας κιμπάρικα απανωτούς γύρους. Αποδείχτηκε σωστό κελεπούρι. «Βάν’ πάν’ απού είκοσ’ του βαν και ξέρ’ απ’ όξω κι ανακατουτά του μέρος. Το ’χου κουλλήσ’ άπειρις φουρές. Βουρ» είπε και προσφέρθηκε να καθαρίσει μόνος του τη λυπητερή. «Μάζουξα πουλλά στα ζάρια απόψι. Του χρήμα πρέπ’ να κυκλοφουρεί» συγκράτησε όσους προέβαλαν αντιρρήσεις.

Ηξερε κατά βάθος πως θ’ ακουμπήσει και πάλι μέχρι δεκάρας τα κέρδη στην κουβέρτα και ηδονιζόταν στην ιδέα να γλεντήσει όσα προλάβαινε. Πού θα ξανάβρισκε άλλωστε τέτοια κουστωδία; Επρόκειτο για επιβλητική φιγούρα –στη θέα της σ’ έπιανε σύγκρυο– που στιγμές στιγμές γινόταν απροσδόκητα κωμική. Τεράστιος. Δυο μέτρα στο ύψος και κάτι παραπάνω στο φάρδος. Τρίφυλλη ντουλάπα ξεχαρβαλωμένη στο κέντρο, κυρίως στο στομάχι και την περιφέρεια. Χωρίς να μεσολαβεί, θαρρείς, λαιμός ορθωνόταν στην κορυφή αυγουλοειδής κεφάλα, εν είδει ακροκέραμου, δυσανάλογα μικρή σε σχέση με τον υπόλοιπο όγκο. Δέσποζαν εκατέρωθεν τροφαντά, ροδοκόκκινα, δίκροκα μάγουλα, σπαρμένα γειτονιές γειτονιές με δυσδιάκριτες ξανθές τρίχες. Είχε γεννηθεί, γλέπ’ς, στα Τζουμέρκα, όπου έζησε ώς τα δεκαοχτώ, και διατηρούσε ζωντανό το οξυγόνο τους στο αίμα, το πνεύμα και την ψυχή.

Κάτω απ’ το κοντοκουρεμένο μαλλί, που απλωνόταν κατά κιτρινωπές μπούκλες στο πλακουτσωτό κρανίο, διαγραφόταν γκροτέσκο, κοίλο μέτωπο, το οποίο υπογράμμιζαν τοξωτά, σμιχτά, σκούρα φρύδια. Χαμηλότερα, στις βαθιές κόχες, κρυμμένα σε αλλεπάλληλα στρώματα λίπους, διακρίνονταν πού και πού δυο τσακίρικα μάτια στο χρώμα του αίθριου ουρανού. Κάτι μεταξύ μουσούδας γουρουνιού και κομμένης προβοσκίδας παρίστανε καταμεσής ελαχίστως πειστικά τη μύτη. Σπασμένα και προχείρως συναρμολογημένα πιατάκια σερβίτσιου τσαγιού στις άκριες εκτελούσαν ανεπιτυχώς χρέη αυτιών. Στα έστρεφε κατά πρόσωπο, όποτε του μιλούσες, ρωτώντας μονότονα: «Τι είπις;».

Τομή από ψαλίδι ζικ ζακ, κυματιστής κοπής, έχασκε αμήχανα στη θέση του στόματος, ζωσμένη από αταίριαστα σαρκώδη χείλη, τα οποία αντιλαλούσαν βροντερή, καίτοι σπηλαιώδη φωνή. Κάθε δεύτερη λέξη διακοπτόταν από καμπανιστό γέλιο που ’κανε να τρίζουν συθέμελα τα μπετά. Εμοιαζε με απόκοσμο, τρομακτικό καρτούν, σαν εκείνα που λατρεύουν τα παιδιά, καθώς αποπνέουν απέραντη αφέλεια, τρυφερότητα και καλοσύνη. Στην περίπτωσή μας είχε κερδίσει με το σπαθί του και τους μεγάλους. Ιδίως αφότου πλήρωσε τον λογαριασμό κι έτεινε στους καινούργιους του φίλους δυο νάιλον σακούλες τίγκα με κρύα κουτιά μπίρας. Τους οδήγησε χαμογελαστός προς την έξοδο της Ευριπίδου, σε πεζοδρόμιο της οποίας είχε σταθμεύσει όπως όπως το φορτηγάκι του. Σε όσους επρόκειτο να ακολουθήσουν με παπιά και Ι.Χ. όρισε σημείο συνάντησης τη συμβολή Αθηνάς και Σοφοκλέους. (Συνεχίζεται)

 

ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Παραχαράκτες XLVII
Ο Φίλων Ξενόπουλος αποδείχτηκε αληθινός φίλος. Τεφαρίκι. Και μεγάλη καρδιά. «Δεν είναι σίγουρο το μέρος» ενημέρωσε τον φιλοξενούμενό του. «Πηγαινοέρχονται γειτόνοι και μπαινοβγαίνουν για τσιπουράκι και...
Παραχαράκτες XLVII
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Παραχαράκτες XVII
​Ο ιδιοκτήτης του καφεκοπτείου, που του ’φραζε την είσοδο το καμιόνι και τρόμαξε να κάνει σεφτέ, την είχε στημένη με άγριες διαθέσεις στον σοφέρ κι όσο περνούσε η ώρα σκεφτόταν σοβαρά να του ρίξει ένα γερό...
Παραχαράκτες XVII
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Επιχειρηματικές ιδέες
Μεσούσης της κρίσης χιλιάδες μαγαζιά κατεβάζουν τα ρολά μια για πάντα. Οσοι καταστηματάρχες ειδών κιγκαλερίας προνόησαν να προμηθευτούν ικανό αριθμό λουκέτων κάνουν χρυσές δουλειές και αντέχουν. Οι υπόλοιποι...
Επιχειρηματικές ιδέες
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Κρασί λιαστό
ΠΛΗΡΗΣ ΗΜΕΡΩΝ και βιωμάτων πεθαίνει τέτοιες μέρες του 1974, στην Αθήνα. Μορφές, όμως, σαν τον Κώστα Βάρναλη –διότι περί του Βάρναλη πρόκειται– μένουν ολοζώντανες στη συλλογική μνήμη να φωτίζουν τα κακοτράχαλα...
Κρασί λιαστό
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Απόηχοι... όπλου
Λάδια, ακριλικά και υδατοχρώματα δοκίμαζαν σε πάνινους καμβάδες ο Νώντας Καραμπίνης και ο Φώντας Καραμπέσης στην επίμοχθη προσπάθειά τους να αφήσουν όψιμα το στίγμα τους στα εικαστικά δρώμενα της Ψωραλέξαινας...
Απόηχοι... όπλου
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Καρδιά με σαλόνι
Αναντιρρήτως κάθε κείμενο περιέχει ρυθμό, εκπέμπει ιδιότυπη μελωδία. Ρητώς και κατηγορηματικώς, λοιπόν, τα γραπτά διαθέτουν εσωτερικό τέμπο· δεν χρειάζονται μουσικό χαλί για να αναδειχτούν. Κι όμως, σήμερα θα...
Καρδιά με σαλόνι

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας