Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Στην μπερζέρα

EUROKINISSI/ΤΡΥΨΑΝΗ ΦΑΝΗ

Στην μπερζέρα

  • A-
  • A+

Τηλεφώνησα στον φίλο μου Θωμά Κοροβίνη να τον ευχαριστήσω για την απόλαυση της ανάγνωσης την οποία μου πρόσφερε «Ο θρύλος του Ασλάν Καπλάν» (εκδ. Αγρα). Ολόφρεσκο μυθιστόρημα, καίτοι εκτυλίσσεται στην πολυπολιτισμική πόλη του κατά τη διάρκεια της φωτιάς του 1917, που, συδαυλισμένη με τα σημαδιακά γεγονότα της ταραγμένης εποχής, άλλαξε διά παντός την ανθρωπογεωγραφία της. Θεωρώ πως ο Θωμάς συγκαταλέγεται στους κορυφαίους εν ζωή γραφιάδες μας, μας έχει χαρίσει συναρπαστικά κείμενα, όταν ωστόσο αποφασίζει να τη δει «σαλονικογράφος» –κάτσε καλά, καρντάση– δημιουργεί αληθινά αριστουργήματα. Θα καταπιαστώ οσονούπω με το βιβλίο, αφού πρώτα το διαβάσω δεύτερη φορά. Λακριντί στο μουχαμπέτι η κουβέντα έφτασε στο μοιραίο «Τρίκυκλο» που στοιχειώνει τη Θεσσαλονίκη και στο οποίο είχα αναφερθεί προχθές. Τότε ο Κοροβίνης μού ’στειλε ένα πρόσφατο ποίημά του με τίτλο «Σπανδωνή μ’ Ερμού και Βενιζέλου» το οποίο παραθέτω παραχρήμα. Ιδού:

Τραμπουκομάνα Σαλονίκη/ μ’ άδεια καλάζνικοφ σ’ εκδικούνται/ παλιννοστούντες συμμορίτες απ’ την Οδησσό/ στην άκρη των χειλιών σου ιδρύεται η Εχθρική Εταιρία/ πάνω σε νεοορθόδοξα τρίκυκλα τ’ άμφια αλωνίζουν/ και μ’ εξαπτέρυγα σιρίτια βαράνε μπαλοθιές/ ροπαλοφόροι αγιογδύτες/ βαρόνοι θεσμικοί/ η αγάπη μου για σένα είναι κάτω απ’ τη γη/ ναι, η αγάπη μου για σένα θα ’ναι πάντα/ κάτω απ’ τη γη». Γιώργος Πρεβεδουράκης «Κλέφτικο

Δέκα χρόνων σέρβιρα ούζο σ’ έναν γέροντα ψαρά/ τον έκλαιγε με κλάμα γοερό/ όταν του διάβασα από την εφημερίδα το μαντάτο/ ήμουν παιδί μα ύστερα εννόησα/ μ’ απόγνωση κι οργή/ κι ακόμα ψάχνω/ το βάλσαμο από τότε στην πληγή/ συχνά περνώντας Σπανδωνή μ’ Ερμού και Βενιζέλου/ –δεν βρήκαν διαβρωτικό για τόσο άδικο αίμα–/ στέκομαι εκεί και του κρατώ το χέρι/ αγγίζω το μαγαρισμένο του ταμπλό/ μαζεύω άδειες κόκα κόλες κι απορρίμματα/ και βλέμματα περαστικών τρυπάω/ μήπως διαβάσω μέσα τους/ την επιθυμητή συναίσθηση/ γυρεύοντας συντρόφους συμπολίτες/ δίπλα σ’ επαίτες, κιθαρίστες, επαρχιώτες/ ανυποψίαστους για την βέβηλη στιγμή/ ξένος ανάμεσα σε ξένους/ σε πόλη ξένη τώρα πια/ που πάντα καίγεται να κρύψει τις βρομιές της/ να συνεχίσει την απατηλή ζωή/ συγκατανεύοντας μ’ απάθεια στο σύνθημα «οι ποιητές είναι λαπάδες»/ που ξεστομίζουν στόματα λαπαδερών δημάρχων/ στην πόλη των καθεαυτό ποιητών/ –της Τετραρχίας, των Ησυχαστών, του Μπεναρόγια–/ δεν επουλώνεται με φεστιβάλ ντοκυμαντέρ/ το μέγα τραύμα/ τα τρίκυκλα έχουν ίσως μεταμφιεσθεί/ (είσαι η πόλη της καθημερνής Αποκριάς)/ σε ηλίθια σκυλοπόπ που ξεκουφαίνουνε/ την Τσιμισκή και την οδό Ανθέων/ γόνοι νεοαστών γράφουνε τώρα το τραγούδι σου/ αβασάνιστα/ –ο Ντίνος σιγολιώνει στην μπερζέρα–./ Ανθιμα αντί χρυσάνθεμα τ’ ανάθεμα/ οι πρώην πρόεδροι σε απαλλάσσουν εσαεί/ (οι «Ζ» και οι «Ζήτω» κατά λάθος)/ επίσημα απ’ τις αμαρτίες των φονιάδων σου/ κι εγώ γερνάω εσαεί βασανιζόμενος/ αν έδωσε την εντολή η Φρειδερίκη. [σ.σ. Βρίθει ο βουρκότοπος βρομιάρες Φρειδερίκες ρέκτειρες, βρε Κοροβίνη].

  

 

ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Το τρίκυκλο
Αραγε, πόσοι χωρούν σ’ ένα τρίκυκλο, αναρωτιόμουν σαν σήμερα πριν από ακριβώς πέντε χρόνια! Δεν τους είχα μετρήσει και λίγους. Υπενθυμίζω: Ενας ο...
Το τρίκυκλο
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Ναζίμ Χικμέτ
ΜΟΥ ΖΗΤΑΤΕ πολλοί να επιμείνω στα μικρά αφιερώματα στους ποιητές. Χρωματίζουν με πινελιές ανεξίτηλες το γκρίζο που μας κατακλύζει και το σβήνουν,...
Ναζίμ Χικμέτ
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Διάλογοι κωφών
Ρομαντικής ιδιοσυγκρασίας κατά βάθος –αν σκάψεις τα εσώψυχά τους με γεωτρύπανο– οι λογογράφοι των πολιτικών, αυτοσχεδιάζουν ενίοτε με θύμα την...
Διάλογοι κωφών
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Λανθασμένοι χάρται
Το προσωπικό του ύφος ανέτρεψε την παραδοσιακή αφηγηματική φόρμα και, επηρεάζοντας ουκ ολίγους σύγχρονους και κατοπινούς του, έδωσε νέα πνοή στα...
Λανθασμένοι χάρται
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Με την ίδια πήχη
«Τους στίχους του τούς σημείωνε πάνω στο κουτί των σιγαρέτων του. Τους ξαναδούλευε άπειρες φορές μες στο μυαλό του. Κι έπειτα, πολύ αργότερα, όταν...
Με την ίδια πήχη