Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Δαίμων εαυτού

Οι Doors: από αριστερά, John Densmore, Robby Krieger, Ray Manzarek, Jim Morrison

Δαίμων εαυτού

  • A-
  • A+

Τζέιμς Ντάγκλας Μόρισον το πλήρες όνομά του, πρωτοβλέπει το φως σαν σήμερα το 1943 στη Μελβούρνη της Φλώριδας. Αλλάζει συχνά πόλεις και σχολεία μικρός, ακολουθώντας τον πατέρα του, αξιωματικό του Ναυτικού, στις συχνές μεταθέσεις του. Στα 1964 εντρυφά στο θέατρο και τον κινηματογράφου στο Πανεπιστήμιο του Λος Αντζελες. Διαθέτει υψηλότατο IQ και γράφει ποιήματα, επηρεασμένος από τον Ουίλιαμ Μπλέικ και τον Φρίντριχ Νίτσε. Δοκιμάζει ναρκωτικά και πειραματίζεται με το LSD. Περί το 1965 δημιουργεί ροκ συγκρότημα μαζί με τους Ρέι Μάνζαρεκ, Ρόμπι Κρίγκερ (κιθάρα) και Τζον Ντένσμορ (ντραμς). Το ονομάζει «The Doors» από το βιβλίο του Αλντους Χάξλεϊ «The Doors of Perception» (Οι Πύλες της Αντίληψης).

Ζωγραφίζει την ψυχή με τους στίχους και τις μελωδίες του και πασχίζει να διευρύνει τη συνείδηση, εμφιλοχωρώντας στις σκοτεινές περιοχές του ασυνείδητου, στις ανεξήγητες επιθυμίες. «Υπάρχουν πράγματα γνωστά και πράγματα άγνωστα και ανάμεσά τους υπάρχουν πόρτες» λέει. Κολασμένοι ποιητές και συγγραφείς, όπως ο Κάρολος Μπωντλαίρ και ο Αρθούρος Ρεμπώ, αλλά και ο Λουί Φερντινάντ Σελίν τού ασκούν καταλυτική επιρροή. Τον συνεπαίρνει η αμερικανική μπιτ γενιά και, ιδίως, το On The Road του Κέρουακ. Ο μπίτνικ ποιητής Μάικλ Μακλιούρ, με τον οποίο γίνονται φίλοι, μαγεύεται από τους στίχους του και τον ενθαρρύνει να γράφει. «Αναβάτες στην καταιγίδα/ εδώ έχουμε γεννηθεί/ στον κόσμο αυτό ριχτεί/ σαν σκυλιά χωρίς φαΐ/ θεατρίνοι δανεικοί/ αναβάτες στην καταιγίδα» τραγουδάει. Riders on the storm, δηλαδή.

Ιλιγγος στη σκηνή ο Τζιμ Μόρισον, διότι όντως περί του Δημητράκη πρόκειται, προκαλεί παραλήρημα στα πλήθη. Η σκηνική του θεατρικότητα, οι διαρκείς αθυροστομίες του και οι μιμήσεις της σεξουαλικής πράξης σοκάρουν τους καρτεσιανούς, συντηρητικούς Αμερικανούς. Οι αρχές απαγορεύουν αρκετές συναυλίες του, ενώ συχνά συλλαμβάνεται έπειτα από όσες επιτρέπονται για προσβολή των ηθών. Το ’70 καταδικάζεται επί έργω εξυβρίσει, κατηγορούμενος ότι επέδειξε τα γεννητικά του όργανα στο αλλόφρον κοινό. Καταφεύγει στο Παρίσι για να ηρεμήσει, μαζί με τη γυναίκα της ζωής του Πάμελα Κούρσον, και να ασχοληθεί με την ποίηση.

Μετά από χρήση ναρκωτικών και αλκοόλ βρίσκεται νεκρός στην μπανιέρα στις 3 Ιουλίου 1971, μόλις 27 ετών, υπό συνθήκες που αμφισβητούνται ώς σήμερα. Ενταφιάζεται στη γωνιά των ποιητών του ονομαστού κοιμητηρίου «Περ Λασέζ», κοντά στους Μολιέρο, Μπαλζάκ και Οσκαρ Ουάιλντ. «Κατά τον δαίμονα εαυτού» μουρμουρίζει το ελληνικό επίγραμμα στον τάφο του. Αφοσιώσου στη συνείδησή σου, πά’ να πει. Ιδού μια απειροελάχιστη γεύση της ποίησής του: «Γιατί πίνω;/ Για να μπορώ να γράφω ποίηση./ Μερικές φορές που όλα γυρίζουν/ κι η ασχήμια υποχωρεί/ σ’ έναν ύπνο βαθύ/ τα μάτια ανοίγουν/ κι ό,τι απομένει, είναι η αλήθεια./ Καθώς το σώμα ρημάζει/ το πνεύμα δυναμώνει».

ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Καρδιά με σαλόνι
Αναντιρρήτως κάθε κείμενο περιέχει ρυθμό, εκπέμπει ιδιότυπη μελωδία. Ρητώς και κατηγορηματικώς, λοιπόν, τα γραπτά διαθέτουν εσωτερικό τέμπο· δεν χρειάζονται μουσικό χαλί για να αναδειχτούν. Κι όμως, σήμερα θα...
Καρδιά με σαλόνι
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Παραχαράκτες ΧΙΙ
Ο νους του πέταξε αίφνης στο κουδούνι ζουμερής ζωντοχήρας, το κατώφλι της οποίας δρασκέλιζε τακτικά άλλοτε, ιδίως τις μικρές, μπερμπάντικες ώρες. Μα βέβαια! Ελπινίκη Βουγιουκλίδου του Ηρακλέους, απλώς Ελβίρα...
Παραχαράκτες ΧΙΙ
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Απ’ το βαπόρι στα γραμμόφωνα και την καρδιά μας
Ούτε Μαρίκα ούτε Νίνου λέγεται ωστόσο. Στη σύντομη και πολυτάραχη ζωή της αλλάζει διάφορα ονοματεπώνυμα. Πρωτοβλέπει το φως στα 1922 μεσοπέλαγα, στο πλοίο «Ευαγγελίστρια» που μεταφέρει την αρμένικης καταγωγής...
Απ’ το βαπόρι στα γραμμόφωνα και την καρδιά μας
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Η Αγγελίτσα
Η Αγγέλα Παπάζογλου ή Αγγελίτσα, πρωτόδε το φως σαν σήμερα –ίσως όχι το ’10, αλλά το 1899, σύμφωνα με κάποιους– και αυτοσυστήνεται στον Κώστα Χατζηδουλή («Ρεμπέτικη Ιστορία Ι»): «Στο ’22 στη μεγάλη σφαγή...
Η Αγγελίτσα
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
(Νταντ)ηχήσεις
Φεύγει για τις γειτονιές των αγγέλων σαν σήμερα στα 1998 στα 61 της η Ελευθερία Παπαδαντωνάκη, κόρη σκηνοθέτη του βωβού κινηματογράφου που έμελλε να μεθύσει με τη φωνή της τους μουσικόφιλους όπου γης....
(Νταντ)ηχήσεις
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Λιπάσματα
Κατηφορίζοντας το βράδυ της Παρασκευής προς τη Δραπετσώνα -την ξακουστή Κρεμμυδαρού του ρεμπέτικου- έφερνα στον νου τον κρανίου τόπο που αντίκριζα περί τη δύση της προηγούμενης χιλιετίας, όταν οι εργάτες...
Λιπάσματα

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας