Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Λίγεια ΧΧΙΙΙ
EUROKINISSI/ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ

Λίγεια ΧΧΙΙΙ

  • A-
  • A+

Χάζευα τα γαλάζια στάχυα που ανέμιζαν στ’ ανοιχτά, όταν η ματιά μου εντόπισε κινούμενο στόχο. Επρόκειτο για λουόμενο· φως φανάρι. Τραβούσε νότια κατά το λιμάνι, αλλά σε κάνα τεταρτάκι ξαναγύρισε, βάζοντας πλώρη προς τον κολπίσκο. Κατάλαβα ότι ήταν εκείνη απ’ την ανάλαφρη πλεύση της στον αφρό. Καθώς πλησίαζε, τρύπωσα στο στόμιο του σπηλαίου. Ανεφάνη αίφνης ανέπαφη από τους κύκλους των ενιαυτών. Αφροδίτη αενάως αναδυόμενη. Αναψηλάφιζα τα νέφη του κορμιού της με άναυδα αναφιλητά ευδαιμονίας. –«Ανάφη» αναφώνησα, «Ανάφη». Εστράφη προς το μέρος μου. – «Φτου ξελευτερία» έκανα και βγήκα. Ξεχύθηκε μεμιάς στην αγκαλιά μου.

- «Να που συναντηθήκαμε. Σ’ το ’χα πει» ψέλλισε με εφηβική αφέλεια. Το μέλι της λαλιάς της με ξελίγωσε. Σαν να ’χα ν’ ακούσω χίλιους χρόνους βιολί και μου ’παιζε ανέλπιστα στ’ αυτί ένα δάσος δοξάρια. -«Το ’ξερα πως θα ’ρθεις. Σε περίμενα. Κάλλιο αργά...» συνέχισε με ουράνια ευμολπία. Λαμποκοπούσε ολάκερη σ’ ένα χαμόγελο. Σ’ ένα μειδίαμα αρχαϊκό χωρίς ίχνος επιτήδευσης, δίχως τύψεις και ενοχές, υπεκφυγές και υποσχέσεις, νυγμούς και δεύτερες αναγνώσεις. Σ’ έναν αβίαστο, αργυρόηχο ανακαγχασμό που εξέφραζε τον εαυτό του και μόνο, την αρχέγονη απόλαυση της ζωής.

Σαν να μην είχε μεσολαβήσει το μακρύ διάστημα του χωρισμού, λες και δεν πέρασε ούτε μέρα απ’ το ηδονόχαρο αλισβερίσι μας, βυθιστήκαμε στην άφθαρτη στιγμή που εξακτινωνόταν στην αιωνιότητα με το μαγικό ραβδί του αγγίγματός της. Την Κυριακή το πρωί πετούσα. Εμπλεοι έκστασης και νιρβάνας, επιβιβαστήκαμε, παρά ταύτα, στο πλοίο της γραμμής. Με προορισμό την καθημερινή ρουτίνα εγώ. Η Λίζα θα ταξίδευε με τσάρτερ ώς τη Μαδρίτη κι από ’κει στη Χιλή. Εσχάτως ενδιέτριβε στο Βαλπαραΐσο, όπου με προσκάλεσε να γνωρίσω τον μποέμ αέρα του, που σκαρφαλώνει στους γραφικούς λόφους με το τελεφερίκ. – «Ευκαιρία να παραστείς και στην εκδήλωση για τη Σόνια στο τέλος του μηνός» με δελέασε. Στάθηκε αδύνατον, όμως. Η άδειά μου είχε ήδη ανεμοσκορπιστεί.

Παρέλειψα να επισημάνω, ίσως εξαιτίας του πετρωμένου στην καρδιά μου πεπρωμένου της, ότι η ακριβή μας φίλη ωφελήθηκε απ’ το ειδύλλιο με τον προσηλωμένο στις ρίμες λατίνο εραστή. Με διαφορά επτά μηνών τύπωσε το 1984 δύο συλλογές, καβαφικής ατμόσφαιρας και διακριτού προσωπικού ύφους, που θα περνούσαν εντελώς απαρατήρητες στην Ψωροκώσταινα, αν η ισπανόφωνη έκδοση, ασφαλώς σε επιμέλεια του Χουάν Γκαρθία Ρομέρο Ρικάρντο Σανθ ντε Σαντιγιάν, δεν αποσπούσε το βραβείο «Νερούδα» καλύτερης ξενόγλωσσης ποιήτριας το 1985. Οι στίχοι της εισήχθησαν ατελώνιστοι στην Ελλάδα, προκαλώντας παταγώδεις αναταράξεις στα στάσιμα ύδατα των λογοτεχνικών κύκλων. Καθιερώθηκε σε χρόνο ρεκόρ ως η αυθεντικότερη φυσιογνωμία του κοινωνικού και πολιτικού περιθωρίου. Περισσότερο κι απ’ τα γραφτά της, ωστόσο, σκανδάλιζαν το φιλοθέαμον, παχύδερμο κοινό οι ανατρεπτικές συνεντεύξεις της. Βρήκε παπά κι έθαψε όχι απλώς πέντ’-έξι, αλλά όλα τα λαμόγια της χώρας, μετερχόμενη το απαράμιλλο αναρχοαυτόνομο ταμπεραμέντο της. (Συνεχίζεται)

 

ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Λίγεια ΧΧΙΙ
Στα μέσα Σεπτεμβρίου σκυλοπνίχτης φορτωμένος ώς τα μπούνια με Σύρους πρόσφυγες προσάραξε στα αβαθή της Νέας Καμένης, ανάμεσα σε πεντάστερα πλωτά ξενοδοχεία, προσορμισμένα στην Καλντέρα. Οι Σαντορινιοί...
Λίγεια ΧΧΙΙ
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Λίγεια ΧΧΙ
Αχ Ανάφη! Οσο αναπάντεχα αναδύθηκε μπροστά στους έκθαμβους αμφιβληστροειδείς μας –από παρεξήγηση, από λάθος, απ’ το γαϊδουρινό φυσικό της Σόνιας ν’ αργεί στα ραντεβού– τόσο οριστικά και αμετάκλητα εξαφανιζόταν...
Λίγεια ΧΧΙ
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Λίγεια XVI
Τώρα δεν έκλεινα μάτι εγώ. Με ξεμυάλιζε η πελαγίσια μοσχοβολιά της Λίζας σε συνδυασμό με το άθροο ροδόσταμο του βυθού, που ’φερνε στο δέντρο το απαλό μαϊστράλι. Μυριάδες εικόνες πλημμύριζαν το υποβολείο της...
Λίγεια XVI
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Επιστροφή
Με τις χορδές του λαγούτου αποχαιρετούμε τις θαλάσσιες πραιρίες, που λέν’ κι οι ποιητές. Καβαλικεύουμε τα ατίθασα άτια του πελάγους, στήνουμε χορό στην αφρόεσσα χαίτη τους, ακροβατούμε στον ανυποχώρητο...
Επιστροφή
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Ντάλα καλοκαίρι VII
(Υπάρχουν τελικά ή δεν υπάρχουν ελέφαντες και καμήλες στα Βατσιανά; Ψεύδονται οι δεκάδες παραθεριστές που διαβεβαιώνουν πως τις έχουν δει; Στο μεταφυσικό φαινόμενο δίνουν μια μυστηριώδη διάσταση δυο άσχετα...
Ντάλα καλοκαίρι VII
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Ε, ρε, γλέντια
Η πελατεία ρουφάει την τσιγαριά με λαίμαργα χείλια. Θολός καπνός κι’ οσμή ινδικής καννάβεως πλανιέται στην ατμόσφαιρα. Βαίνομεν ολοταχώς προς γενικήν μαστουροποίησιν... Παίζει το μπαγλαμαδάκι και χορεύω...
Ε, ρε, γλέντια

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας