Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Λίγεια ΧΧΙΙ

Λίγεια ΧΧΙΙ

  • A-
  • A+

Η όψιμη νοσταλγία για την Ανάφη με βάρεσε κατακούτελα στις διακοπές. Και να πεις πως βρισκόμουν κοντά; Στο Μεγανήσι του Ιονίου παραθέριζα, κοζάροντας τη Λευκάδα και τα ακαρνανικά περιγιάλια. Κι όμως, «ναφ ναφ» μολογούσε το κύμα στην αμμουδιά, «ναφ ναφ» έκρωζαν οι γλάροι στις βραχιές, «ναφ ναφ» και τ’ αεράκι στα τηλεγραφόξυλα. Το «άλφα» και το «ήτα» στις άκρες τα τσοντάριζα μοναχός, αυθαιρέτως.

Στα μέσα Σεπτεμβρίου σκυλοπνίχτης φορτωμένος ώς τα μπούνια με Σύρους πρόσφυγες προσάραξε στα αβαθή της Νέας Καμένης, ανάμεσα σε πεντάστερα πλωτά ξενοδοχεία, προσορμισμένα στην Καλντέρα. Οι Σαντορινιοί τουριστικοί πράκτορες έβαλαν λυτούς και δεμένους να ξεπλύνουν τον γόρδιο δεσμό της ντροπής, που λίγδιαζε τη βιτρίνα τους διαρκούσης της σεζόν. Απεστάλην να καταγράψω τις ροκ σκηνές, τις οποίες στροβίλιζαν τ’ απόνερα του συμβάντος στο Ημεροβίγλι και στα Φυρά. Δεν πολυπρόλαβα. Πέμπτη βράδυ έφτασα, Παρασκευή πρωί η απειλή των επηλύδων στοιβάχτηκε σε επί τούτου ναυλωμένο σκάφος προκειμένου να αφιχθεί στο Προαναχωρησιακό Κέντρο Λειψών.

Το απόγευμα πήρα τη λάντζα για τον Αη Νικόλα. Ο τόπος δεν είχε αλλοιωθεί αισθητά, παρότι κάμποσες νεοπαγείς οικοδομές μπογιάντιζαν με λευκά στίγματα το άδενδρο ανάγλυφό του. Τα μαγαζιά και τα «ρουμ του λετ» ήταν περισσότερα, χωρίς να ασχημονούν μολαταύτα. Η «Γαρίδα» είχε βαρέσει κανόνι χρόνια και το αποτύπωμα της οβίδας έχασκε στη μάντρα της ΔΕΗ, σαν λαβωματιά θανατοποινίτη. Ο Μιχάλης κι η Πελαγία αποδήμησαν προ δεκαετίας στα θυμαράκια.

Θυμόμουν τον Κυριάκο και τον Νικήτα να τρέχουν, νέοι ακόμη, δεξιά κι αριστερά, κάνοντας αγώγια με βάρκες κι αγροτικά ή πουλώντας ψάρια στις ταβέρνες και κηπευτικά στους γυμνιστές. Αδελφικοί φίλοι οι άλλοτε πολυάσχολοι δουλευτές, συνταξιούχοι τώρα, πάντρεψαν αναμετάξυ τους τα παιδιά κι έβγαζαν βόλτα την τετράχρονη κοινή εγγονή, εξακοντίζοντας διαρκώς πνευματώδεις ατάκες εναντίον αλλήλων. Εδιναν κανονική παράσταση, ξεχωριστής έμπνευσης και ποικιλίας, που καταδιασκέδαζε ολόκληρο τον Γιαλό. Η δε μικρή, έδειχνε τρισευτυχισμένη.

Νοίκιασα δωμάτιο, όπου κοιμήθηκα μακαρίως και νωρίς το πρωί κίνησα για το Σπήλιο. Κολύμπησα ικανοποιητικότερα απ’ ό,τι προείκαζα. Ιδια τα διάφεγγα νερά, ο ευανάγνωστος βυθός, τα αδρά χρώματα του τοπίου. Μόνο τα κρίταμα είχαν πολλαπλασιαστεί, κάνοντας τα γκρεμνάρια να φαντάζουν σαν μικροσκοπική ζούγκλα. Διαπίστωσα, φθάνοντας, πως η στάθμη της θάλασσας είχε ανεβεί, στενεύοντας κι άλλο την παραλία. Λεπτό άρωμα διαχεόταν απ’ τη σπηλιά, σάμπως νύμφες να την είχαν ραντίσει με σπρέι κοραλλένιων κλωναριών. Τα πάντα έμοιαζαν τακτοποιημένα, σαν να τα φρόντιζε ανθρώπινο χέρι. Αγγιζα τα δάχτυλα στις σχισμάδες των βράχων κι ένιωθα ν’ ανθίζουν οι ουλές μου σαν γιούλια και να πονούν. Ξάφνου παρατήρησα στα ακροτελεύτια βότσαλα κίτρινο μπονέ και εντός του ολόσωμο γυναικείο μαγιό επιμελώς διπλωμένο. -«Εχει γούστο» είπα με τον νου μου, αποδιώχνοντας αμέσως τη σκέψη. (Συνεχίζεται)

ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Επιστροφή
Με τις χορδές του λαγούτου αποχαιρετούμε τις θαλάσσιες πραιρίες, που λέν’ κι οι ποιητές. Καβαλικεύουμε τα ατίθασα άτια του πελάγους, στήνουμε χορό στην αφρόεσσα χαίτη τους, ακροβατούμε στον ανυποχώρητο...
Επιστροφή
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Ντάλα καλοκαίρι VII
(Υπάρχουν τελικά ή δεν υπάρχουν ελέφαντες και καμήλες στα Βατσιανά; Ψεύδονται οι δεκάδες παραθεριστές που διαβεβαιώνουν πως τις έχουν δει; Στο μεταφυσικό φαινόμενο δίνουν μια μυστηριώδη διάσταση δυο άσχετα...
Ντάλα καλοκαίρι VII
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Τρυπητή Γαύδου
Κοιμάμαι απέναντι σε ανεμιστήρα δαπέδου, που ανεμίζει, καταπώς φαίνεται, το ασυνείδητο, χαρίζοντάς μου δροσιστικότατα όνειρα. Οριζοντιωνόμουν, λοιπόν, σε τιρκουάζ λίμνη της νήσου Σιμπερούτ, δυτικά της...
Τρυπητή Γαύδου
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Λίγεια ΧΧΙΙΙ
Ηταν εκείνη απ’ την ανάλαφρη πλεύση της στον αφρό. Καθώς πλησίαζε, τρύπωσα στο στόμιο του σπηλαίου. Ανεφάνη αίφνης ανέπαφη από τους κύκλους των ενιαυτών. Αφροδίτη αενάως αναδυόμενη. Αναψηλάφιζα τα νέφη του...
Λίγεια ΧΧΙΙΙ
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Λίγεια ΧΧΙ
Αχ Ανάφη! Οσο αναπάντεχα αναδύθηκε μπροστά στους έκθαμβους αμφιβληστροειδείς μας –από παρεξήγηση, από λάθος, απ’ το γαϊδουρινό φυσικό της Σόνιας ν’ αργεί στα ραντεβού– τόσο οριστικά και αμετάκλητα εξαφανιζόταν...
Λίγεια ΧΧΙ
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Λίγεια ΧΙΧ
Ορισμένοι αυτοσχέδιοι ριμαδόροι, μάλιστα, εμπλούτισαν το αρίφνητο ρεπερτόριο με επίκαιρες παρωδίες δικής τους κοπής του τύπου: «Σαν βγεις στον πηγαιμό για την Ανάφη, νάχεις μαζί σου στίχους του Καβάφη».
Λίγεια ΧΙΧ

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας