Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Μασκαράδες
EUROKINISSI/ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ

Μασκαράδες

  • A-
  • A+

Το παρακάνουμε με τα έθιμα. Τα προσαρμόζουμε στην παρακμιακή μας απληστία και τους αλλάζουμε τον αδόξαστο. Χθες πήρα στο κατόπι την ξανθιά, ξελογιάστρα κόρη του Φλεβάρη. Τουτέστιν το ’ριξα στον ποδαρόδρομο να απολαύσω την εκμαυλιστική λιακάδα. Νισάφι πια με τον φετινό χειμώνα! Κατηφόρισα απ’ το Γαλάτσι προς την πλατεία Κυψέλης, όπου πλήρωσα παγκούε κάτι λογαριασμούς -ανάθεμα την ώρα- και, κατεβαίνοντας τη Φωκίωνος, επισκέφθηκα φιλαράκι στη Δροσοπούλου. Ηπιαμε καφέ και τα ’παμε εγκαρδίως.

Στη συνέχεια κίνησα κατά τα Εξάρχεια, παρακάμπτοντας το Πεδίον του Αρεως, αγαπημένο τόπο περιπάτων άλλοτε. Την τελευταία φορά που αποτόλμησα να διασχίσω τις πρασινάδες του -πάνε δυο χρόνια-, απογοητεύτηκα οικτρά απ’ την εγκατάλειψη. Διά μέσου Μαυρομματαίων, Αλεξάνδρας και Σπυρίδωνος Τρικούπη, πήρα ν’ ανεβαίνω την Καλλιδρομίου. Σταμάτησα σε περίπτερα, βιβλιοπωλεία, καφέ και συνάντησα γνώριμους, χαμένους καιρούς και ζαμάνια.

Ιδεώδης η ευδία, έλουζε με φως τις συναναστροφές. Περασμένες δώδεκα στον «Μικρό ερωτικό», όπου ο Σπύρος έχει συγκεντρώσει με φροντίδα παλιά βινίλια, παιχνίδια, αφίσες και κάθε λογής καλαίσθητα αντικείμενα, μου ’ρθε η πρώτη τσίκνα. Οι πέριξ μαγαζάτορες τιμούν τα πατροπαράδοτα καθιερωμένα. Εξω από μπαρ, καφενεία και ουζερί οι ψησταριές έχουν ήδη πάρει φωτιά· μπριζολάκια, πανσέτες και ψαρονέφρια αναποδογυρίζουν στη σχάρα.

Καθισμένος αργότερα σε τραπέζι ταβέρνας λίγο πιο κάτω, παρατηρώ αγνώστους και γνωστούς, εκστασιασμένους από τα αρώματα της κνίσας να καταβροχθίζουν τα κοψίδια, σαν λυκόσκυλα. Ορισμένοι τα αρπάζουν άγαρμπα με τα χέρια, οι οδοντοστοιχίες τους δουλεύουν με ταχύτητα μηχανής, λερώνουν τα ρούχα τους και εξακολουθούν να χλαπακιάζουν απτόητοι. Με πιάνει αηδία. Ευτυχώς που πρόλαβα να μπήξω έναν μεζέ.

Νομίζω ότι η Τσικνοπέμπτη είναι μια ξεχωριστή μέρα. Νηστίσιμες η Τετάρτη και η Παρασκευή, ακόμα και την Κρεατινή Εβδομάδα, για να δικαιολογήσει το όνομά της το ιερατείο επιτρέπει την κατανάλωση σφάγιων ενδιαμέσως. Οι πρόγονοί μας, ωστόσο, τρέφονταν με σάρκα ζώων στους γάμους, τις βαφτίσεις και ελάχιστες Κυριακές του χρόνου. Τη συγκεκριμένη μέρα σε πολλές περιοχές έσφαζαν τους οικόσιτους χοίρους, οπότε του έδιναν και καταλάβαινε. Λογικόν.

Απορώ πώς άτομα που καταναλώνουν κρέας πρωί-μεσημέρι-βράδυ επτά φορές την εβδομάδα επιμένουν στην ίδια συνήθεια και την Τσικονοπέμπτη. «Ακραίος παραλογισμός», που λέει κι ο ΘΑλέξης. Κανονικά θα ’πρεπε να ψήνουν μανιτάρια πλευρώτους, κολοκυθάκια, πιπεριές και διάφορα ζαρζαβατικά. Το βράδυ τσικνίσαμε στην εφημερίδα. Τα εδέσματα εξαφανίστηκαν σε χρόνο ντετέ. Κοιτούσα τον Γιώργο απέναντι, ορκισμένο βίγκαν, να παρακολουθεί σαστισμένος τα τεκταινόμενα. Απόκριες· οι καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους μασκαράδες μασκαρεύονται για να κρύψουν το μασκαραλίκι τους. Παρά ταύτα τσίμπησα κι εγώ δυο σουβλάκια.

ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Αποκριάτικο και ιερόσυλο «Charlie Hebdo»
Ψυχανεμίζομαι πως το βέβηλο «Charlie Hebdo» θα σοκάρει τον μικροαστικό καθωσπρεπισμό. Πριν ακόμα φτάσει στο τυπογραφείο, έβαλαν φωτιά στο τηλεφωνικό κέντρο της «Εφ.Συν.» κάθε λογής οπισθοδρομικοί, αξιώνοντας...
Αποκριάτικο και ιερόσυλο «Charlie Hebdo»
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Αναμμένα κάρβουνα
Σαν κεραυνός σ’ έναν ήδη μολυβένιο ουρανό έπεσε εσχάτως η είδηση ότι η τιμή του εμβληματικού ελληνικού φαγητού πρόκειται να εκτοξευθεί στα τρία ευρώ. Ενα ολόκληρο χιλιάρικο δηλαδή, αν υπολογίσουμε την αξία του...
Αναμμένα κάρβουνα
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Τα κρεμαστάρια
Οι πιο μοβόροι κάρφωναν κομμένα ξυραφάκια στις απολήξεις της οριζόντιας «μάνας» και προσπαθούσαν με επιδέξιες κινήσεις να ρίξουν στο έδαφος ή σε κολόνες της ΔΕΗ τα αθύρματα που πλησίαζαν το δικό τους. Οι...
Τα κρεμαστάρια
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Γιώργος Γκρους
Ατομο με σπάνια ευαισθησία και ανθρωπιά, ο Γιώργος Γκρους έφυγε άδικα και πολύ νωρίς από κοντά μας τον Δεκέμβριο του 2017. Ηταν μόλις 45 χρόνων. Συγκαταλέγομαι στους τυχερούς που γνώρισαν τον καλοσυνάτο...
Γιώργος Γκρους
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Κρασί λιαστό
ΠΛΗΡΗΣ ΗΜΕΡΩΝ και βιωμάτων πεθαίνει τέτοιες μέρες του 1974, στην Αθήνα. Μορφές, όμως, σαν τον Κώστα Βάρναλη –διότι περί του Βάρναλη πρόκειται– μένουν ολοζώντανες στη συλλογική μνήμη να φωτίζουν τα κακοτράχαλα...
Κρασί λιαστό
ΜΕΤΕΩΡΟΣ
Απόηχοι... όπλου
Λάδια, ακριλικά και υδατοχρώματα δοκίμαζαν σε πάνινους καμβάδες ο Νώντας Καραμπίνης και ο Φώντας Καραμπέσης στην επίμοχθη προσπάθειά τους να αφήσουν όψιμα το στίγμα τους στα εικαστικά δρώμενα της Ψωραλέξαινας...
Απόηχοι... όπλου

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας