Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Σκέψεις πάνω στη «Χουλιέτα» του Αλμοδόβαρ

Ο Πέδρο Αλμοδόβαρ ανάμεσα στους ηθοποιούς της «Julieta»

AP Photo/Thibault Camus

Σκέψεις πάνω στη «Χουλιέτα» του Αλμοδόβαρ

  • A-
  • A+

Δύο φορές σινεμά σε μία βδομάδα είναι μάλλον είδηση για κάποιον φίλο του κινηματογράφου, που όμως τα τρία τελευταία χρόνια έχει δει κινηματογράφο πέντε φορές. Την περασμένη βδομάδα ήταν το ντοκιμαντέρ για τους Beatles.

Προχθές, πάλι στο «Οπερα» της Ακαδημίας, η «Χουλιέτα» του Πέδρο Αλμοδόβαρ (τον ξεμάθαμε και τον ξαναμάθαμε κι αυτόν: όταν πρωτοεμφανίστηκε, ήμασταν τότε εγκληματικά νέοι και τον λέγαμε Αλμοδοβάρ∙ κουλτούρα υψηλή και ομοφυλόφιλος, που καρφί δεν μας καιγόταν για το δεύτερο).

Τον παρακολουθήσαμε αργότερα με τη γυναίκα μου, με μεγάλο ενδιαφέρον∙ ιδίως το χιούμορ του, συχνά σαρκαστικό, ο φανερός σουρεαλισμός του (κάτι σαν συνέχεια του Μπουνιουέλ και του Σάουρα) και η αγάπη του στη γυναίκα, ακόμα και στη λεπτομέρεια∙ άλλωστε αυτό είναι αγάπη: η λεπτομέρεια.

Μετά πιάστηκε με θέματα πιο κοινωνικά και πιο υπαρξιακά: η συνύπαρξη των ανθρώπων, η φιλία, η σχέση, η οικογένεια∙ αυτό το μεγάλο ζητούμενο και ο μεγάλος βραχνάς για κινηματογραφιστές και εν γένει δημιουργούς.

Αυτή τη φορά, στη «Χουλιέτα», λείπει και η ελάχιστη αίσθηση χιούμορ και η ελάχιστη σατιρική διάθεση. Μέχρι να φτάσει στον πυρήνα του, με το φινάλε της ταινίας: αναγνώριση, αποενοχοποίηση, συναποδοχή σχέσης μητέρας-κόρης, η πορεία προς την κάθαρση περιλαμβάνει: με το ξεκίνημα μία αυτοκτονία άγνωστου σε τρένο, στην εξέλιξη:

τρεις θανάτους, οι δύο σε κατάσταση ανοϊκή, ο τρίτος, υποβοηθούμενος, σε ασθένεια ανίατη, που παραλύει τα χέρια γλύπτριας, μία σχέση ομοφυλοφιλική γυναικών, ενοχοποιημένη σε σημείο αποξένωσης, και δύο θανάτους με πνιγμό, σε θάλασσα και σε ποτάμι∙ ο δεύτερος, παιδιού.

Μου ’κανε την καρδιά περιβόλι, αλλά, ξέρει να κάνει κινηματογράφο. Αν η ψυχογραφία μου δεν ήταν αυτή που είναι, θα χαιρόμουν κινηματογράφο. Τώρα μόνο τον κατάλαβα∙ ελπίζω. Πάντως δεν είναι δύσκολος∙ με τα χρόνια ο Αλμοδόβαρ παραμέρισε τη φόρμα κι έδωσε βάρος στο περιεχόμενο.

ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ
Ασκήσεις μνήμης μέσα από παράδρομους
Η ταινία ήταν οι «Επικίνδυνες σχέσεις», 1959, ίσως η τελευταία κινηματογραφική εμφάνιση του Ζεράρ Φιλίπ… Στις μηχανές αναζήτησης το παν είναι να ανοίξεις μια ρωγμή, να χωθείς, μετά…
Ασκήσεις μνήμης μέσα από παράδρομους
ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ
Το μέλλον που είναι συνήθως απρόβλεπτο
«L’ Avenir» - «Το μέλλον». Μία (όνομα) Χάνσεν-Λοβ, σκηνοθέτης. Ενδιαφέρον γλωσσικό ζήτημα: συνδέεται με την έξοδο της γυναίκας από το σπίτι και την είσοδό της στον κοινωνικό χώρο: της εργασίας, του...
Το μέλλον που είναι συνήθως απρόβλεπτο
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Μποντ, Τζέιμς Μποντ
Σκέφτηκα, να κάνω, ένα κείμενο για τον τελευταίο Τζέιμς Μποντ, τον 24ο, που να το τιτλοφορήσω έτσι. Γιατί η νοσταλγία είναι πάντα γοητευτική, επειδή εμείς την κάνουμε γοητευτική∙ της αφαιρούμε αιχμές και...
Μποντ, Τζέιμς Μποντ
ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ
Joker, ένα κρυμμένο χαρτί της τράπουλας 2
Σπεύδω, σε συνέχεια του χθεσινού χρονογραφήματος περί Joker –ταινίας και των περί αυτήν γελοιοτήτων σε κινηματογραφικές αίθουσες της Αθήνας–, να σημειώσω εξ αρχής ότι είδα την ταινία την Τετάρτη, σε περιβάλλον...
Joker, ένα κρυμμένο χαρτί της τράπουλας 2
ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ
Μία λέξη, χίλιες εικόνες
Καλοκαιρινό σινεμά. «Κάποτε στο Χόλιγουντ», Ταραντίνο με Ντι Κάπριο και Πιτ. Καλό. Θα μπορούσε και καλύτερο· υπερβολικά… Χόλιγουντ. Πίσω μου κάθεται ζευγάρι. Δεν βλέπω, λαθρακούω. Ηλικία γκρίνιας. Ο άντρας...
Μία λέξη, χίλιες εικόνες
ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ
Πόσο εικονική είναι η πραγματικότητα
Ποια η σχέση, τώρα πια, μεταξύ εικονικού και πραγματικού, virtual και reality, πόσο διαφέρουν, πόσο οι διαφορές του ενός από το άλλο είναι διακριτές ή προκαλούν συγχύσεις, με ανεπιθύμητες έως επικίνδυνες...
Πόσο εικονική είναι η πραγματικότητα

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας