Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Της φραπεδιάς οι εποχούμενοι θεριακλήδες
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Της φραπεδιάς οι εποχούμενοι θεριακλήδες

  • A-
  • A+

Εγραφα προχθές, για να πιάσω συνέχεια, πως «από το πλαστικό ποτηράκι του καφέ που το πέταξε στο δρόμο από παράθυρο αυτοκινήτου ανθρώπινο χέρι, μέχρι τις πυρκαγιές, που δεν οφείλονται σε φυσικά αίτια και είναι αυτό που λέμε “ανθρωπογενείς”, η απόσταση είναι ελάχιστη· ένα βήμα, ένα δευτερόλεπτο».

Ποτέ δεν κατάλαβα, ούτε πρόκειται ποτέ να καταλάβω, ποια μυστηριώδης δύναμη ωθεί χέρι ανθρώπου να βρωμίσει τη φύση από το παράθυρο αυτοκινήτου εν κινήσει, αντί να περιμένει ελάχιστο χρόνο μέχρι τον κάδο του πρώτου χωριού.

Το μόνο που μπορώ να διακρίνω, είναι ότι, επειδή τα βουνά μας είναι όμορφα και το τοπίο τους, σε κάθε στροφή του δρόμου, αλλάζει θεαματικά, δεν αντέχει ο θεατής αυτό το θαύμα, θεριακλώνεται με τη φραπεδιά που τη ρουφάει ηδυπαθώς και σ’ αυτή την έξαρση του συναισθήματος, ασυναίσθητα (όπως λέμε... αναισθήτως) πετάει το άδειο πλαστικό ποτηράκι, με το πώμα και το καλαμάκι προυφάν· συντομογραφία του «π(ου) ρουφάν(ε)».

Ενα τέτοιο σετάκι εκπαραθύρωσης μ’ έβαλε στα αίματα κατηφορίζοντας ένα πρωινό από τα ορεινά του Νοτίου Πηλίου στον Παγασητικό. Καθώς το είδα, «φρέσκο», με υπόλειμμα καφέ, στην άκρη του δρόμου, ο νους μου έτρεξε στους παππούδες του Πηλίου, τους Κένταυρους, που ήταν μισοί άνθρωποι, μισοί άλογο, ήταν σοφοί και δίδασκαν τους «ολόκληρους» ανθρώπους πώς να είναι λιτοί, να μην είναι αλαζόνες και άπληστοι και να αγαπούν και να φροντίζουν τη φύση που είναι το μεγάλο τους σπίτι.

Οι σημερινοί Αυτάνθρωποι (μισοί άνθρωποι, μισοί αυτοκίνητο) έχουν τη διαστροφή να πιστεύουν πως όσο κι αν λερώνουν τη φύση, αν το αυτοκίνητό τους είναι «καθαρό»... κομμάτια να γίνει. Τα θρύψαλα άλλοι θα τα πληρώσουν. Στο μέλλον. Προς το παρόν πέφτουν και τα ομολογιακά, διαβάζω...

ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ
Αλλο να το ακούς και άλλο να το βλέπεις
Η εντύπωσή μου από τη θάλασσα: θάλασσα πληγωμένη. Μόνο που το αίμα της θάλασσας δεν είναι κόκκινο, όπως των ανθρώπων, είναι μαύρο. Θυμήθηκα την όμορφη, παλιά ταινία του Δήμου Αβδελιώδη «Το δέντρο που...
Αλλο να το ακούς και άλλο να το βλέπεις
ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ
Πρωινός καφές και καλό καλοκαίρι
Ανεξάντλητη ιστορία ο καφές (μας)· ελληνικός είτε τούρκικος, από την εποχή του ψησίματος στη χόβολη (καμένη άμμος), με τους ταμπήδες (παρασκευαστές) και τα τεζάχια (πάγκους). Είπα με έναν πρωινό καφέ, από την...
Πρωινός καφές και καλό καλοκαίρι
ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ
Ο φίλος μου ο Στάθης
Πρώτες γουλιές του καφέ στη μικρή αυλή με θέα μέρος του χωριού· αναμμένα ακόμα τα φώτα. Γλυκό ξημέρωμα. Δροσιά, φρεσκάδα και ησυχία, όχι από τις ξερές ησυχίες που σε απωθούν.
Ο φίλος μου ο Στάθης
ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ
Η φυτεία μου από μπαμπού στο Πήλιο
Κλάδευα προχθές τέσσερις ώρες. Στο Πήλιο, έτσι και αφήσεις τα φυτά, σε πνίξανε. Κλάδεψα πάνω από είκοσι μπαμπού, πεντάμετρα, σύρριζα (απλώς ομόηχο!). Είχαν φυτρώσει αυθαιρέτως! Τα έχω σε δύο σημεία· φυσικός...
Η φυτεία μου από μπαμπού στο Πήλιο
ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ
Μες στου Μαγιού τις μυρωδιές και τις μαγείες
Δώρο πρωτομαγιάτικο (χάσαμε και ήθη κι έθιμα μες στην κορονοϊκή ισοπέδωση…) από τον εσαεί φίλο Νίκο Ψιλάκη, μάστορα της κρητικής λαογραφίας και του κρητικού γραφτού και αφηγηματικού λόγου…
Μες στου Μαγιού τις μυρωδιές και τις μαγείες

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας