Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ο μπαξές της μουσικής
Foititelia.gr
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Ο μπαξές της μουσικής

  • A-
  • A+

Ο αχνιστός καφές περιμένει πάνω στο μικρό τραπεζάκι. Ανάμεσα σε μας και τη θάλασσα ένας μικρός δρόμος, μόλις δυο μέτρα. Τα σχολιαρόπαιδα πηγαινοέρχονται δεξιά-αριστερά στον χωματόδρομο με τα ποδήλατα. Ναι! Στις πρώτες δεκαετίες του 21ου αιώνα υπάρχουν, ευτυχώς, χωματόδρομοι. Αυτοί δείχνουν, καταγράφουν, την πορεία μας στον κόσμο. Μας συνδέουν με το χθες, χωρίς να αποκοβόμαστε από το αύριο.

Ακουμπώ τη γυμνή πλάτη μου στον πέτρινο τοίχο της κούλας και νιώθω τη θέρμη της μέρας, τη δύναμη του ήλιου και της γης. Αραιά και πού κάποιο κύμα πιτσιλίζει τα πόδια μου. Η ισορροπία στη φύση έρχεται μόνη της· δεν χρειάζεται την υποστήριξη του ανθρώπου και των μηχανών. Η κάψα του μεσημεριού στέκεται ανάμεσα στην πρωινή δρόσο και στο βραδινό αεράκι.

Εδώ μας έβγαλε ένας φιδίσιος δρόμος, ανάμεσα σε βελανιδιές και πουρνάρια. Ολη η γύρω περιοχή είναι γεμάτη βελανιδιές. Μεγάλες εκτάσεις· αρχίζουν από τη θάλασσα, ανηφορίζουν σε λόφους και βουνά. Η άγρια βλάστηση σταματά όπου υπάρχουν χωριά, συνεχίζει ώς το διπλανό χωριό, ώσπου να συναντήσει τους ελαιώνες του νησιού. Κάποτε το βελανίδι ήταν καλό εισόδημα για τους κατοίκους της περιοχής, μεγαλύτερο απ’ αυτό της ελιάς.

Ηταν πρώτη φυσική ύλη για την επεξεργασία των δερμάτων στα βυρσοδεψεία. Από τότε που μπήκαν στη βιομηχανία τα χημικά σταμάτησε κι η συλλογή βελανιδιών. Σήμερα στις παραλιακές Σκάλες των χωριών στέκουν οι αποθήκες συγκέντρωσης του καρπού. Ευμεγέθη πέτρινα κτίσματα, με μεγάλη πόρτα και μικρά κατακόρυφα ανοίγματα, σαν πολεμίστρες. Κάποια από αυτά έγιναν θερινές κατοικίες παραθεριστών, άλλα στάνες προβάτων, μερικά τα γκρεμίζει ο χρόνος κι η αδιαφορία των ανθρώπων.

Περασμένα μεσάνυχτα. Το φεγγάρι σαν πυρακτωμένο δρεπάνι βυθίζεται στη θάλασσα. Λίγο ακόμα και θ’ ακούσεις τον συριγμό, όπως έκαναν τα παλιά χρόνια τα κατακόκκινα σιδερικά όταν τα βουτούσε στο νερό ο σιδεράς, ύστερα από αμέτρητα χτυπήματα στο αμόνι. Εμείς, οι παραθεριστές στο Καλό Λιμάνι και στα Κόκκινα, απολαμβάνουμε μουσική και τραγούδια από μια κομπανία νέων μουσικών.

Η Δανάη, ο Βλαδίμηρος, ο Περικλής [η Βάνα απουσίαζε] σχηματίζουν το «Ακούρδιστο μήλο». Με καλές μουσικές σπουδές, κάποιοι, δασκαλεύουν σε σχολειά και χαρίζουν τις μουσικές και το τραγούδι απλόχερα σε όσους αναζητούν ακόμα την ποίηση στη μουσική.

Ο απαλός αγέρας, από το πέλαγος, ενώνεται με το θρόισμα των αρμυρικιών και των τζιτζιφιών· η μουσική της κιθάρας και του βιολιού τακιμιάζει με το τραγούδι. Από κάπου θα μας ακούει ο Τέρπανδρος, ο κιθαρωδός. Εδώ πιο κάτω έζησε· στην Αρχαία Αντισσα. Μάλλον τους ακομπανιάρει στο μυτιληνιό λαϊκό τραγούδι «Συ μπαξές κι εγώ φιντάνι να σ’ απαρνηθώ δεν κάνει».

*συγγραφέας, διδάκτορας Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας

ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ
Πρωινή κουβεντούλα με όμορφη φοραδίτσα
Πρωινή εικόνα που με έφτιαξε· δεν ήμουν χαλασμένος, εδώ που τα λέμε, αλλά με έφτιαξε παραπάνω. Ηταν μια απρόσμενη έκπληξη. Στην τελευταία στροφή προς τη θάλασσα, δεμένη με μακρύ σκοινί στον κορμό ελιάς...
Πρωινή κουβεντούλα με όμορφη φοραδίτσα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ραψωδίες στην παραλία
Σύγχρονες ραψωδίες στην παραλία. Βλέπω τις παρέες δίπλα δίπλα. Λίγα πράγματα θέλουν οι άνθρωποι τελικά για να είναι ευτυχισμένοι. Η ασφάλεια είναι ένα από τα βασικά. Θυμάμαι και τον μέγα ραψωδό, ανυπολόγιστα...
Ραψωδίες στην παραλία
ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ
Καπετάνιοι της προκυμαίας
«Γειά σου καπετάνιο», μου είπε και δεν μου έκανε καμία εντύπωση γιατί όταν κυκλοφορεί κανείς τόσο πρωί στο λιμάνι είναι ένας συνηθισμένος χαιρετισμός μεταξύ των ψαράδων.
Καπετάνιοι της προκυμαίας
ΤΡΙΤΗ ΜΑΤΙΑ
Καινούργιο φεγγάρι
Πρώτο καλοκαιρινό βράδυ στη βεράντα. Ιούνιος, στην αρχή του. Λίγοι άνθρωποι στον δρόμο, λίγοι άνθρωποι στα μπαλκόνια, ελάχιστοι ήχοι σπάνε τη σιωπή. Ο ουρανός είναι σκούρος, ξάστερος. Η ατμόσφαιρα, έπειτα από...
Καινούργιο φεγγάρι
ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ
Πλανόδιος μουσικός συνετός και ολιγαρκής
Πώς έρχεται το κέφι στον άνθρωπο: Αίσθηση που δύσκολα περιγράφεται. Μία κουβέντα έξυπνη ή ευαίσθητη… μία νότα σε μουσικό όργανο. Ξαφνικά. Εκεί που δεν τα περίμενες. Και οι μονάδες γίνονται ομάδες και σύνολα,...
Πλανόδιος μουσικός συνετός και ολιγαρκής
ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ
Μοιάζουν, αλλά δεν είναι συμπτώσεις…
Ο Μότσαρτ πέθανε, 5 Δεκεμβρίου 1791, 35 χρόνων στη Βιέννη. Κηδεύτηκε, ένα πρωινό που χιόνιζε, με ελάχιστους παρόντες, έναν σκύλο και δαπάναις του δήμου. Θάφτηκε στο «περιθωριακό» νεκροταφείο του Αγίου Μάρκου...
Μοιάζουν, αλλά δεν είναι συμπτώσεις…

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας