Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Καπετάνιοι της προκυμαίας
ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

Καπετάνιοι της προκυμαίας

  • A-
  • A+

«Γειά σου καπετάνιο», μου είπε και δεν μου έκανε καμία εντύπωση γιατί όταν κυκλοφορεί κανείς τόσο πρωί στο λιμάνι είναι ένας συνηθισμένος χαιρετισμός μεταξύ των ψαράδων. Ετσι κάθισα κι εγώ σαν Ινδιάνος λίγο παραδίπλα στην προκυμαία. Τα νερά ήταν ακόμα σκούρα. Και βλέποντας τα πρόσωπα των ψαράδων αναρωτήθηκα ποια ανάγκη τούς σπρώχνει τόσο πρωί να αφήσουν το κρεβάτι τους και να ’ρθουν να σταθούν εδώ, με τα σύνεργά τους, κοιτώντας για ώρες τον αδιευκρίνιστο ακόμα βυθό της θάλασσας.

Γιατί δεν νομίζω πως τα δυο-τρία ψαράκια που θα έπιαναν ήταν ζήτημα επιβίωσής τους. Κάτι άλλο πιο βαθύ συμβαίνει. Αναρωτήθηκα μήπως αυτό που αποζητούσαν ή κατά βάθος επιθυμούσαν στη ζωή τους οι «καπετάνιοι» της προκυμαίας ήταν να είναι καπετάνιοι μεγάλων καραβιών και να ταξιδεύουν στις μεγάλες θάλασσες. Νομίζω δε πως υπάρχει ένα συγκεκριμένο είδος ανθρώπων που αισθάνονται μια μεγάλη ελευθερία στη θάλασσα σαν να έχουν πραγματικά «ψυχή ψαριού». Οπως ακριβώς άλλοι άνθρωποι αισθάνονται πλήρεις και ευτυχισμένοι στα βουνά.

»Τους κοίταζα λοιπόν τώρα να κάθονται πλάι πλάι και σκεφτόμουν τα «Λόγια της Πλώρης» του Καρκαβίτσα: «Κάτι, έλεγα, θεϊκό ερχόταν κι έσερνε όλες εκείνες τις ψυχές και τις γκρέμιζε άβουλες στα πέλαγα, όπως ο τρελοβοριάς τα στειρολίθαρα. Αλλά το ίδιο κάτι μ’ έσπρωχνε και μένα εκεί. Από μικρός την αγαπούσα τη θάλασσα. Τα πρώτα βήματα μου να ειπείς, στο νερό τα έκαμα. Το πρώτο μου παιχνίδι ήταν ένα κουτί από λουμίνια μ’ ένα ξυλάκι ορθό στη μέση για κατάρτι, με δύο κλωστές για παλαμάρια, ένα φύλλο χαρτί για πανάκι και με την πύρινη φαντασία μου που το έκανε μπάρκο τρικούβερτο.

Πήγα και το έριξα στη θάλασσα με καρδιοχτύπι. Αν θέλεις, ήμουν και γω εκεί μέσα. Μόλις όμως το απίθωσα, και βούλιαξε στον πάτο. Μα δεν άργησα να κάμω άλλο μεγαλύτερο από σανίδια. Ο ταρσανάς για τούτο ήταν στο λιμανάκι του Αϊ-Νικόλα. Το έριξα στη θάλασσα και τ’ ακολούθησα κολυμπώντας ώς την εμπατή του λιμανιού που το πήρε το ρέμα μακριά. Αργότερα έγινα πρώτος στο κουπί, στο κολύμπι πρώτος, τα λέπια μου έλειπαν». Πράγματι, τα λέπια τούς έλειπαν. Τους άφησα πίσω μου και τράβηξα για τον κόσμο των στεριανών. Εναν κόσμο που σιγά σιγά ξυπνούσε και ήταν ανυποψίαστος γι’ αυτούς τους άλλους, τους «καπετάνιους», που «έχοντας ερωτευτεί και κατοικήσει αιώνες μέσ’ στη θάλασσα έμαθαν γραφή και ανάγνωση» διαφορετική από τη δική του.

ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ
«Συνάντηση» με την πόλη
Το πλοίο πλησιάζει αργά το λιμάνι του Πειραιά. Απρόθυμο να αράξει, να δεθεί. Με ανάμεικτα συναισθήματα οι επιβάτες κοιτάζουμε το δειλινό να καθρεφτίζεται στα γκρίζα κτίρια. Η συνάντηση με την πόλη αναπόφευκτη...
«Συνάντηση» με την πόλη
ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ
Το περιστέρι
Δυο μεγάλοι όγκοι από τσιμέντο κι ανάμεσά τους ένα ποτάμι, επίσης τσιμεντένιο. Μα τα πουλιά… είναι τα ίδια. Τα περιστέρια εξακολουθούν να πετούν ανάμεσά τους. Δοκιμαστικές πτήσεις αντοχής.
Το περιστέρι
ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ
Ο μπαξές της μουσικής
Η Δανάη, ο Βλαδίμηρος, ο Περικλής [η Βάνα απουσίαζε] σχηματίζουν το «Ακούρδιστο μήλο». Με καλές μουσικές σπουδές, κάποιοι, δασκαλεύουν σε σχολειά και χαρίζουν τις μουσικές και το τραγούδι απλόχερα σε όσους...
Ο μπαξές της μουσικής
ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ
Απολείπειν ο Θεός…
Και, κοιτάζοντας τον κόσμο έξω, από το δικό μου παράθυρο, αναλογίζομαι αυτά που φεύγουν και τα χάνουμε για πάντα αλλά κι αυτά που έρχονται και μας δίνουν χαρά, και παίρνω κουράγιο.
Απολείπειν ο Θεός…
ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ
Πολυθρόνα, αγάπη του…
Μπαίνει στο σπίτι μετά τη δουλειά και το πρώτο που λέει είναι: «Ηρθα, αγάπη μου!». Δεν το λέει στη γυναίκα του, ούτε στην κατεργάρα γάτα τους. Το...
Πολυθρόνα, αγάπη του…
ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΝ
Πισίνα ήταν, καράβι έγινε
Είναι πάντα χρήσιμο να ακούς παιδιά να συζητούν. Ο κόσμος τους φαίνεται να είναι πιο λογικός, πιο απλός, και οι λύσεις που δίνουν στα αδιέξοδα μιας συζήτησης ή ενός παιχνιδιού δεν μοιάζουν καθόλου με τον...
Πισίνα ήταν, καράβι έγινε

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας