Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Το κλίμα του Νότου

EUROKINISSI/ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΠΟΥΛΙΟΣ

Το κλίμα του Νότου

0 ΣΧΟΛΙΑ
  • A-
  • A+

Η φύση εδώ είναι γενναιόδωρη, φιλική μαζί μας. Κάτω από τον ελληνικό ουρανό η φαντασία του λαού έχει ταξιδέψει πλάι σε θάλασσες και σε ακρογιάλια, σε βουνά και εύφορες κοιλάδες, σε έναστρες νύχτες και σε ηλιόλουστες μέρες. Στα δικά μας κλίματα, οι σχέσεις αναπτύσσονται θερμές εντός της κοινωνίας, με τα καλά και τα κακά τους.

Ομως κάτι που δεν μπορεί κανείς να εξηγήσει -ίσως μερικές φορές αγγίζει και τα όρια του υπερβατικού- είναι πως αυτό ακριβώς το κλίμα σε σπρώχνει να μιλήσεις με άλλους ανθρώπους, να πεις δυο λόγια ανθρώπινα, να χαμογελάσεις αναίτια σε έναν άγνωστο, να προσφέρεις κάτι από τον κήπο σου, να συμπονέσεις κάποιον που δεν ξέρεις. Πάντως, τα συναισθήματά μας διαχέονται ιδανικά προς τα έξω και αυτό το είδαμε όχι μόνο στα ευχάριστα αλλά και στα δυσάρεστα των ημερών. Σαφώς και ο Νότος έχει κάποιες φορές τη μελαγχολία του.

Ειδικά όταν μαύροι καπνοί υψώνονται πάνω από τα δάση του. Αλλά στη μελαγχολία αυτή έρχεται το επόμενο άστρο του πρωινού και λάμπει σαν το κόκκινο λοφίο ενός στρατηγού ντελάλη που σε ξυπνά και σου λέει: Σήκω, γεννήθηκες σε μία από τις πιο ωραίες χώρες του κόσμου, ξεκίνα λοιπόν τη μέρα σου με χαμόγελο. Και κάπως έτσι ξυπνάμε, με το πιο γοητευτικό, ίσως και το πιο δυσπερίγραπτο χάραμα του Νότου.

Το χάραμα από κάποιο ελληνικό νησί. Ας πάρουν τα μελτέμια του Αυγούστου όλη τη στενοχώρια κι ας μας φέρουν την αλληλεγγύη και τη συμπαράσταση. Ας πάρουν κι όλα τα φάλτσα που έγιναν μεταξύ μας όλες αυτές τις μέρες της στενοχώριας και της θλίψης κι ας μας φέρουν τις φωνές της συνεννόησης, της ενσυναίσθησης και της ελπίδας.

  

ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ
Προς σενιόρα Λουτσία 11.500 χρόνων
Σκεφτόμουν πως, αν δεν ζούσαμε σ’ αυτόν τον σχεδόν απομονωμένο ελληνικό μικρόκοσμο, ίσως πρωτοσέλιδο θέμα στις ελληνικές εφημερίδες, χθες, δεν θα...
Προς σενιόρα Λουτσία 11.500 χρόνων