Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Τα μακαρόνια των φίλων μου

Τα μακαρόνια των φίλων μου

  • A-
  • A+

Είχα από το καλοκαίρι στην κατάψυξη κιμά, για μακαρόνια. Παραδοσιακό φαγητό της οικογένειας τα Σάββατα, όσο ζούσε η γυναίκα μου. Δεν υπάρχει στην οικογένεια, άμεση και ευρύτερη, κάποιος που να μην τρελαίνεται για μακαρόνια με κιμά. Ετυχε, ασυναίσθητα, να τα φτιάξω πάλι Σάββατο· πρώτη φορά μετά από τεσσεράμισι χρόνια.

Θυμήθηκα, τον Βασίλη (Δημητρίου). Λάτρης της μακαρονάδας με κιμά, αλλά γνώριζε και το οικογενειακό γαστρονομικό έθιμο του Σαββάτου. Ετσι, όταν Σάββατα, προς το μεσημέρι (ξυπνούσε αργά), μου τηλεφωνούσε για καφέ, πρωταρχική ερώτηση ήταν: «Ετοιμος ο κιμαδάκος, αγόρι μου;». Οταν κάποτε του είπα ότι πέτυχα μια συνταγή για μακαρόνια χωρίς να τα σουρώνω, παρατήρησε… δολοφονικά: «Την πέτυχες… σουρωμένος ή ξεσούρωτος;».

Ετερος μακαρονάς του κιμά ήταν ο Τάκης (Δραγουμάνος). Μόνο που μετά την τρίτη-τέταρτη περιγραφή, αντιλήφθηκα ότι δεν ήταν λάτρης της μακαρονάδας με κιμά, αλλά του κιμά με μακαρονάδα. Γι’ αυτόν ο κιμάς ήταν είδος ιερό, μη επιδεκτό ελαχίστης νοθεύσεως· ει δυνατόν, μόνο ελάχιστο λάδι και αλάτι! Μόλις το ψυλλιάστηκα, άρχισα το δούλεμα. Κάθε φορά που με ρωτούσε: «Τι μαγείρεψες σήμερα;», απαντούσα στερεότυπα και τάχα αδιάφορα: «Α τίποτα… τα συνηθισμένα, μακαρόνια με κιμά…».

Γύριζε το μάτι του. «Και πώς τον έφτιαξες τον κιμά;». Τον πρώτο καιρό τον «έφτιαχνα» όπως τον ήθελε. Μετά, σιγά σιγά, όλο και κάτι πρόσθετα στη συνταγή. Και όσο πρόσθετα, ο Τάκης ανατρίχιαζε: «Εγκλημα!», αναφωνούσε. «Εσύ δεν φτιάχνεις κιμά! Εσύ τον σκοτώνεις!».

Εκεί που το έγκλημα έγινε ειδεχθές και παραλίγο να αναποδογυρίσει το τραπέζι, ήταν όταν «πρόσθεσα» στη συνταγή «μαρμελάδα νεράντζι… Αλλά πρόσεξε, μόνο νεράντζι και μόνο μία κουταλιά γλυκού!». Με πήρε ο διάολος. Ειλικρινά, ακόμα δεν έχω καταλάβει, είκοσι χρόνια μετά, αν του την έδιναν οι «συνταγές» ή παρακολουθούσε, έξυπνος καθώς ήταν, το παιχνίδι και έπαιζε μαζί μου.

Αλλά στη μεγάλη παρέα των μακαρονάδων κορυφαίος, ήταν ο Αντώνης (Ταβάνης). Αυτός, στο παιδικό του κρεβάτι, δεν είχε στρώμα από μπαμπάκι, είχε στρώμα από μακαρόνια, και μάλιστα τα χοντρά με την τρύπα, τα νούμερο πέντε.

Προτού εγκατασταθεί στον Λαύκο Νοτίου Πηλίου, γύρω στο ’90, όπου ασχολήθηκε πλέον αποκλειστικά με τη γλυπτική, μετήλθε διαφόρων επαγγελμάτων, μεταξύ αυτών και του ταβερνιάρη. Φεύγαμε, το λοιπόν, συχνά τα ξημερώματα από την ταβέρνα και κατηφορίζαμε στα πατσατζίδικα της κρεαταγοράς, για… μακαρονάδες με μοσχάρι κοκκινιστό.

Του άρεσε δε, να τρώει πρώτα δυο-τρεις πιρουνιές μακαρόνια σκέτα, μόνο με το τριμμένο κεφαλοτύρι, και πρόσθετε μετά τη σάλτσα ή το οτιδήποτε. Η μεγάλη πλάκα: Παράγγειλε, μια δόση, στο πατσατζίδικο, μαζί με τη μακαρονάδα, σαλάτα.

Σαλάτα δεν υπήρχε και ζήτησε ο αθεόφοβος (έκανε και την πλάκα του…), αντί σαλάτας, μία μακαρονάδα επί πλέον: «Αλλά σκέτη, με μπόλικο τυρί και σε γαβάθα!». Εφτιαχνε κολάζ κάποτε. Είχε και μια κατηγορία κολάζ, που τα έλεγε «κολάζ κουζίνας». Στο καλύτερο, νομίζω, της σειράς, που βρίσκεται στην κουζίνα μου, αναπαριστά την Εύα να δελεάζει τον Αδάμ με μια πιατέλα μακαρόνια…

ΥΓ. Οι δύο εγγονοί μου έχουν λατρεία στα «μακαρόνια με κιμά του παππού»!

  

ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ
Μια μέρα από τη ζωή δύο αδελφών
​Ξεκινώντας μια κάποια δίαιτα, εκείνο το μεσημέρι σηκώθηκα από το τραπέζι περίπου νηστικός. Το θέμα είναι ότι σηκώθηκα από τραπέζι κυριολεκτικά. Πρώτη φορά, δεν θυμάμαι από πότε, δεν έφαγα στον καναπέ παρέα με...
Μια μέρα από τη ζωή δύο αδελφών
ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ
Βαρεμένα και σαπάκια, επί φρούτων ή ανθρώπων
Τακτοποίησα τα μαναβικά της λαϊκής, πέταξα κι ένα-δυο παλιά, βαρεμένα. Βαρεμένο λέγαμε, τότε, στο μανάβικο –όλοι οι μανάβηδες– ένα φρούτο που είχε αρχίσει να χαλάει· ενίοτε το λέγαμε και σαπάκι. Κάποια φρούτα...
Βαρεμένα και σαπάκια, επί φρούτων ή ανθρώπων
ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ
Γλέντι εξ οβολών για ένα μπουζούκι
Γλέντι στη «Μουριά», στο στέκι της παρέας, Χαριλάου Τρικούπη και Καλλιδρομίου∙ άδεια καφενείου από το 1915, αιώνας και κάτι μήνες! Κυριακή του αγίου Αντωνίου και εορτή… εγκαινίων, εν χορδαίς και… χορδαίς,...
Γλέντι εξ οβολών για ένα μπουζούκι
ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ
Ο φίλος μου ο Στάθης
Πρώτες γουλιές του καφέ στη μικρή αυλή με θέα μέρος του χωριού· αναμμένα ακόμα τα φώτα. Γλυκό ξημέρωμα. Δροσιά, φρεσκάδα και ησυχία, όχι από τις ξερές ησυχίες που σε απωθούν.
Ο φίλος μου ο Στάθης
ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ
Καλοκαιράκι με πεπόνι και καρπούζι
Ως προς τον χαρακτήρα τώρα, το πεπόνι συγκρινόμενο με το καρπούζι έχει ισχυρότερο χαρακτήρα και εντονότερη προσωπικότητα, το άρωμά του διαχέεται και επιβάλλεται, ενώ το καρπούζι, άκοπο είναι άοσμο· ως...
Καλοκαιράκι με πεπόνι και καρπούζι
ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ
Επιδημίες, πόλεμοι και ολίγος Καβάφης
Κυριακή, 10 Μαΐου, 2020, 10.30 π.μ. Περπάτησα αρκετά και άνετα· δυο ώρες και είκοσι πέντε λεπτά· μέχρι Καλοπούλα και επιστροφή από Μοναστήρι Καισαριανής. Μια χαρά.
Επιδημίες, πόλεμοι και ολίγος Καβάφης

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας