Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Καθώς ο καιρός περνάει και αραιώνουμε…

Καθώς ο καιρός περνάει και αραιώνουμε…

  • A-
  • A+

As time goes by (καθώς ο καιρός περνάει), το διάσημο τραγούδι από την «Καζαμπλάνκα» με το περίφημο «play it again Sam» («ξαναπαίξε το Σαμ»), που είπε στον μαύρο πιανίστα ο Χάμφρεϊ Μπόγκαρντ, ιδιοκτήτης του μπαρ, για να πικάρει την Ινγκριντ Μπέργκμαν. Ισως αυτό το τραγούδι είναι το διεθνές και διαχρονικό μουσικό σήμα της νοσταλγίας· πάντως είναι σίγουρα το κινηματογραφικό μουσικό σήμα της νοσταλγίας, για όσους έχουν δει την ταινία.

Είπα σήμερα, καθώς ο καιρός περνάει (και αραιώνουμε), να αφιερώσω αυτό το τραγούδι που υμνεί τη νοσταλγία, στους συμμαθητές μου (στους πολλούς που ζουν και στους ελάχιστους που δεν είναι πια ανάμεσά μας), απόφοιτους του κλασικού τμήματος του 10ου Γυμνασίου Αρρένων των Αμπελοκήπων το 1964.

Ιδίως στους δεκατρείς, με τους οποίους, προχθές, κάναμε σπονδή μνήμης σε ταβέρνα των Αμπελοκήπων και, συν ευθυμία και αναπολήσει, καταφέραμε, κάπως, να συμπληρώσουμε το παζλ της τάξης, μηδέ αντιπαθών καθηγητών εξαιρουμένων· με τα χρόνια γίνεται κανείς αμερόληπτος και μακρόθυμος…

Κυριάκος, πρώτος μεταξύ ίσων: αυτός που μας μαζεύει, τέταρτη φορά τώρα, Ακης, Βασίλης, Γιώργος, Δημήτρης, Διονύσης, Κώστας, Νίκος 1 και Νίκος 2, Παναγιώτης, Σπύρος, Σωκράτης και Σωτήρης.

Συμπτωματικά, η περιοχή της ταβέρνας, Πανόρμου και Ριανκούρ, πυκνοδομημένη σήμερα, τότε ήταν περίπου εξοχή των Αμπελοκήπων: ελάχιστα σπίτια, ένας προσφυγικός συνοικισμός, το Γηροκομείο, η αλάνα που ήταν το γήπεδο του Αστέρα και της Πέρα Κλουμπ, το ρέμα (Διαβολόρεμα, μετά το είπαν Ελληνορώσσων, σήμερα, Νέο Ψυχικό· καθώς ο καιρός περνάει…) και η μεγάλη, άδεια τότε, ανατολική πλαγιά των Τουρκοβουνίων, που επειδή είχε καμιά δεκαριά κακοπαθημένες ελιές, την έλεγαν μεγαλοπρεπώς Ελιές κι εκεί, συνήθως, μας πήγαιναν εκδρομή με το Γυμνάσιο κι ευχαριστιόμασταν ξεθέωμα…

[ad-slot]

ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ
Κόσμος πάει κι έρχεται
«Κόσμος πάει κι έρχεται κι έρχεται και χάνεται/ όπως ένας χείμαρρος στο μεγάλο δρόμο/ και ζητώντας τ’ όνειρο που ποτέ δεν πιάνεται/ τα χαμένα χρόνια...
Κόσμος πάει κι έρχεται
ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ
Επάγγελμα νοσταλγός
Αν ήταν η νοσταλγία επάγγελμα και με ρωτούσαν: «Τι δουλειά κάνεις;», αβίαστα θα απαντούσα: «Νοσταλγός». Πιστεύω δε πως αν οι νοσταλγοί κάνανε κόμμα,...
Επάγγελμα νοσταλγός