Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Για το Ορλάντο, ενός λεπτού σκέψη
EUROKINISSI/ΓΙΑΝΝΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ

Για το Ορλάντο, ενός λεπτού σκέψη

  • A-
  • A+

⌦ Στην πολύνεκρη επίθεση στο παρισινό Σαρλί, το (αμφιλεγόμενο πάντως) σατιρικό περιοδικό, φανατικοί ισλαμιστές χτύπησαν την ελευθερία της σάτιρας, του λόγου γενικότερα, τον ανεκτικό, φιλελεύθερο δυτικό τρόπο σκέψης και ζωής.

Ηταν τρομαχτικό το χτύπημα, στη χώρα του Σαρλί έσπευσαν να συμπαρασταθούν, με τον πιο ένθερμο τρόπο, μίντια και πολιτική ηγεσία όλων των χωρών –ακόμα και πολλών που μόνο για διασφάλιση της ελευθερίας του λόγου δεν μπορούν να καυχιούνται.

Στην πολύνεκρη επίθεση στο επίσης παρισινό Μπατακλάν, σε ώρα συναυλίας ροκ, και άλλα μπαράκια, διόλου τυχαία επιλεγμένα, είχαμε επίσης στοχευμένο χτύπημα, πάλι από φανατικούς ισλαμιστές, στον ανεκτικό, φιλελεύθερο δυτικό τρόπο σκέψης και ζωής. Η συμπαράσταση ήταν πάλι αμέριστη, ανεπιφύλακτη, καθολική.

Στις Βρυξέλλες τελευταία, τα ίδια, χωρίς εξειδικευμένο στόχο αυτήν τη φορά, απλώς τους εν γένει αλλόπιστους δυτικούς.

⌦ ΣΤΟ ΟΡΛΑΝΤΟ ΟΜΩΣ; Μεμονωμένος μακελάρης, διόλου της τάξης των φανατικών ισλαμιστών, καταπώς έδειχνε, χτυπάει τι; ελευθερία του λόγου; ανεκτικό, φιλελεύθερο δυτικό τρόπο σκέψης και ζωής; εν γένει αλλόπιστους δυτικούς; μπα! Το χτύπημα ήταν ακόμα πιο στοχευμένο: κατευθυνόταν σε ομοφυλόφιλους, σε στέκι πάντως ομοφυλοφίλων.

Ε, δυτικούς, εξ ορισμού, αλλόπιστους, πάλι εξ ορισμού· διπλά αλλόπιστους όμως, με άλλη «πίστη» δηλαδή από των άλλων, των πολλών, με άλλο τρόπο σκέψης και ζωής από των άλλων, των πολλών.

Που πώς να στέρξουν, έγραφα την προηγούμενη φορά, να συμπαρασταθούν, κυρίως να συμπονέσουν, ακόμα και να καταγγείλουν. Οταν αυτή η άλλη «πίστη», ο άλλος τρόπος ζωής, δεν είναι απλώς άλλος, ξένος, μα εκ των πραγμάτων εχθρικός, αφού αντιστρατεύεται πίστεις και παραδόσεις, ιδεολογίες εντέλει, αιώνων. Και όχι μόνο εχθρικός, μα συχνότατα, αν όχι εξ ορισμού, απειλητικός.

Εγραφα ημέρα Δευτέρα την προηγούμενη φορά, ένα 24ωρο και κάτι από τη σφαγή, και παρατηρούσα ακριβώς τη λειψή κάλυψη των γεγονότων, πόσο μάλλον της συμπαράστασης κτλ.: μετρημένα λόγια στα κανάλια, είναι τζιχαντιστής, έσφαξε αθώα εν γένει θύματα, άδηλης, μάλλον άρρητης κατά τα άλλα ταυτότητας· έχει ψυχολογικά προβλήματα, είναι ομοφοβικός, όπως είπε ο ίδιος του ο πατέρας, άρα έσφαξε εντέλει, ναι, λέγεται με μισή σχεδόν φωνή, ομοφυλόφιλους, όλα, ξαναλέω, μετρημένα, αμήχανα κυρίως. Πού οι ατέλειωτες ανταποκρίσεις, οι ολοσέλιδες φωτογραφίες και οι πηχυαίοι τίτλοι στην πρώτη σελίδα των περισσότερων εφημερίδων, όταν όλα ήταν ξεκάθαρα κι απλά: το φανατικό ισλάμ ενάντια στη φωτισμένη Δύση.

⌦ ΩΣΠΟΥ, ΘΕΙΟ ΔΩΡΟ, ημέρα Τρίτη ήρθαν στο φως στοιχεία πως ο μοναχικός σφαγέας ήταν και ο ίδιος γκέι: ξεκαθάρισμα λογαριασμών, η κρυφή σκέψη, άσ’ τους να τρώγονται μεταξύ τους… Στις βραδινές ειδήσεις του Μέγκα, λόγου χάρη, το Ορλάντο εμφανίστηκε κάπου 40 λεπτά από την έναρξη του δελτίου, ίσα ίσα το καινούριο «νέο», η ομοφυλόφιλη ταυτότητα του δράστη, καναδυό συγγενείς θυμάτων, και τέρμα.

Ηδη στις περισσότερες εφημερίδες της ίδιας μέρας είχε εξαφανιστεί και η παραμικρή αναφορά από τα πρωτοσέλιδα. Ετσι κι αλλιώς, σε καμία εφημερίδα δεν αφιερώθηκε ολόκληρο πρωτοσέλιδο ούτε καν υπήρξε κύριο θέμα, σε αντίθεση λ.χ. με την κάλυψη των επιθέσεων του περσινού Νοέμβρη στο Παρίσι (Μπατακλάν κτλ.), στις οποίες ήταν συχνά αφιερωμένη ολόκληρη η πρώτη σελίδα: Βήμα, Εθνος (δύο συνεχόμενες ημέρες), Ελεύθερος Τύπος, Εφημερίδα των Συντακτών, Τα Νέα, Τύπος Θεσσαλονίκης, ή το κύριο θέμα: Αυγή, Καθημερινή, Λόγος…

Σίγουρα δεν είναι ασφαλής ούτε απόλυτη η μεζούρα που μετράει στήλες, σελίδες, πρωτοσέλιδα-ολοσέλιδα κτλ., την έκταση και τον χρόνο που δίνεται σε μια είδηση. Και ακόμα πιο σίγουρα δεν είναι ίδιας τάξεως, ίδιων προθέσεων, δεν είναι δηλαδή ίδια, πάντα σκόπιμη, συνειδητή, η υποβάθμιση, η παρασιώπηση κ.ο.κ. Ομως κυρίως την ασύνειδη καλούμαστε να τη σκεφτούμε, όσο πιο διεξοδικά γίνεται.

Κι επίσης να σκεφτούμε κάτι ακόμα, που ομολογώ μου ήρθε ξαφνικά, με αφήνει τελικά αμήχανο, και δυσκολεύομαι και να το εκφράσω. Στην περίπτωση του Σαρλί και έπειτα του Μπατακλάν κτλ. η συμπαράσταση εκφράστηκε με τη σημαία της χώρας όπου έγινε η σφαγή, τη γαλλική.

Στην επίθεση στις Βρυξέλλες, το ίδιο, με τη σημαία της χώρας όπου έγινε η σφαγή, τη βελγική. Στην επίθεση τώρα στο Ορλάντο η συμπαράσταση δεν εκφράστηκε με τη σημαία της χώρας όπου έγινε η σφαγή, αλλά με τη σημαία της ομοφυλόφιλης κοινότητας: απ’ τη μια έπρεπε, σωστά, να τονιστεί ο ρατσιστικός-ομοφοβικός χαρακτήρας της επίθεσης, πολύ περισσότερο που από κάποιους αποσιωπάται ή υποβαθμίζεται ή και αμφισβητείται.

Απ’ την άλλη όμως θα ’πρεπε, πιστεύω, να τονιστεί η καθολικότερη σημασία της. Πως η σφαγή είχε στόχο γενικότερα, και εδώ, την κοινωνία. Δηλαδή τα δικαιώματα.

Που όμως εδώ ειδικά, ας μη γελιόμαστε, αμφισβητούνται.

 

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΜΝΗΜΗΣ
Για τους γκέι ούτε λουλούδια ούτε κεριά
⌦ Καλά να «Είμαι Σαρλί», να «Είμαι Παρίσι» ή να «Είμαι Βέλγος» κτλ., αλλά έτσι και «Είμαι Ορλάντο», μπορεί, θου Κύριε, και να σημαίνει ότι ίσως «Είμαι γκέι»! Μπορεί και γι’ αυτό λοιπόν να μη φάνηκε ανάλογη...
Για τους γκέι ούτε λουλούδια ούτε κεριά
ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΜΝΗΜΗΣ
Ο τρόμος της πολιτικής ευπρέπειας
Κάποτε είναι σκέτη νωχέλεια: Αμάν, βρε αδερφέ, μια ζωή, που λέει ο λόγος, γράφουμε: «παλληκάρι», με δύο λάμδα και ήτα, και ξάφνου μας λένε ότι πρέπει: παλικάρι, να χάνεται με το ένα λάμδα η μισή παλικαροσύνη,...
Ο τρόμος της πολιτικής ευπρέπειας
ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΜΝΗΜΗΣ
Για τον Βαγγέλη τώρα η σιωπή
«Παράκληση της οικογένειας, αντί στεφάνων, σιωπή»: κάπως έτσι φαντάστηκα, θα ήθελα μάλλον εγώ, το αγγελτήριο της κηδείας του Βαγγέλη. Του Βαγγέλη που με τη λαμπερή κι όμως θλιμμένη μορφή, το φωτεινό κι όμως...
Για τον Βαγγέλη τώρα η σιωπή
ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΜΝΗΜΗΣ
Είναι κι άλλοι που μας ξεβλαχεύουν
⌦ Κι άλλοι ξεβλαχευτές μας, μετά τον Πέτρο Κωστόπουλο: Διαβάζουμε, διαφημίσεις: Onassis Stegi / For ever more images? / Εκθεση 9-22.4.2019 / We are all made of pixels: ημισέλιδη διαφήμιση, ό,τι και όσοι...
Είναι κι άλλοι που μας ξεβλαχεύουν
ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΜΝΗΜΗΣ
Στη χώρα των Μπόμπων
⌦ Παλίμπαις Μπόμπος ο Δημήτρης Δανίκας παίρνει συνέντευξη. Προφανώς στο επίπεδο το δικό του, και φυσικά του κιτρινόφυλλου στο οποίο γράφει.
Στη χώρα των Μπόμπων
ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΜΝΗΜΗΣ
Το απευθυσμένο και οι Λειτουργοί
«Και χα, χα, χα…», έτσι κύριε Μπαμπινιώτη; Λέω για την «απεύθυνση» που είπε ο Τσίπρας, σε φράση, είν’ η αλήθεια, που δεν μπορεί να την υποστηρίξει κανείς: «απεύθυνση πλατιού καλέσματος», όμως εσάς ορθώς σας...
Το απευθυσμένο και οι Λειτουργοί

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας