Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Για τους γκέι ούτε λουλούδια ούτε κεριά
AP Photo/David Goldman

Για τους γκέι ούτε λουλούδια ούτε κεριά

  • A-
  • A+

⌦ Καλά να «Είμαι Σαρλί», να «Είμαι Παρίσι» ή να «Είμαι Βέλγος» κτλ., αλλά έτσι και «Είμαι Ορλάντο», μπορεί, θου Κύριε, και να σημαίνει ότι ίσως «Είμαι γκέι»! Μπορεί και γι’ αυτό λοιπόν να μη φάνηκε ανάλογη κίνηση συμπαράστασης, μέχρι στιγμής τουλάχιστον.

Δευτέρα βράδυ γράφονται οι γραμμές αυτές, νωρίτερα απ’ ό,τι συνήθως, δεν ξέρω τι θα γραφτεί ή θα ειπωθεί στο μεταξύ, σημασία όμως έχουν, νομίζω, οι πρώτες αντιδράσεις – πρώτες, μα όχι και εν θερμώ, αφού έχει περάσει πάνω από 24ωρο από τη σφαγή στο Ορλάντο. Τη σφαγή με τους 49 νεκρούς, εάν, μακάρι, δεν υποκύψει και κανείς από τους 53 τραυματίες, «την πιο πολύνεκρη σφαγή στις ΗΠΑ από την 11η Σεπτεμβρίου», «το Μπατακλάν των ΗΠΑ», όπως χαρακτηρίστηκε.

Ομως δεν είδα (ή δεν υπήρξαν ή δεν τα είδα, δεν τα δείξαν δηλαδή, που έχει κι αυτό τη σημασία του) τα λιβάδια τα λουλούδια και τα κεριά και τα σημειώματα έξω απ’ τον τόπο της σφαγής, όπως π.χ. έξω από το Μπατακλάν και τα άλλα σημεία του περσινού μακελειού στο Παρίσι, ή ιδίως την Πλατεία Ρεπουμπλίκ: σκέφτηκα πως το pride pride, η περηφάνια περηφάνια, αλλά και η ντροπή, κακά τα ψέματα, ντροπή· κι αν όχι ντροπή ακριβώς, κάποια (εσωτερικευμένη; υποσυνείδητη έστω;) ενοχή, του άμεσα ή και έμμεσα θύματος ομοφοβικής επίθεσης, που μολονότι θύμα βιώνει κατά κάποιον τρόπο, βαθιά μέσα του, την επίθεση σαν μεταφυσική περίπου τιμωρία· και, αν τελικά ξεμάκρυνα πολύ, είναι κατά κανόνα η αμηχανία, του ίδιου του ομοφυλόφιλου αλλά και των οικείων του πια.

⌦ Ο ΘΡΗΝΟΣ ΕΤΣΙ ΜΕΝΕΙ ΒΟΥΒΟΣ πιο πολύ, όπως και η οργή, που μεγαλώνει ακόμα περισσότερο με την αίσθηση της αδυναμίας – απέναντι στη χλεύη, στην ομοφοβία γενικότερα, ρητή ή υπόρρητη.

Οσο για ρητή, μοναδική στάθηκε, όσο ξέρω, και μέχρι στιγμής, η περίπτωση τουρκικής εφημερίδας που είχε τίτλο σε άρθρο της: «Τους 50 έφτασαν οι νεκροί στο μπαρ όπου συχνάζουν διεστραμμένοι γκέι»: με άλλα λόγια: 50 λιγότεροι, ή: θεία δίκη, για 50 έστω, κ.ο.κ. Για υπόρρητη, αστείο και να γίνεται κουβέντα!

Περισσότερο ενδιαφέρον όμως έχει να ανιχνεύσουμε την αμηχανία, έστω, στον τρόπο που παρουσιάστηκε η σφαγή, ενδεικτικά σε τρία μεγάλα κανάλια, Αλφα, Αντένα και Μέγκα, στο βραδινό δελτίο ειδήσεων, την επομένη της σφαγής.

Ετσι κι αλλιώς, κυρίαρχο στοιχείο, το κλειδί που λείπει ακόμα, η ταυτότητα του δράστη, που είτε μοναχικός λύκος, «εσωτερικός τρομοκράτης», κατά την εκδοχή π.χ. κοτζάμ Ομπάμα, είτε μέλος του ISIS, βούτυρο στο ψωμί των όπου γης ισλαμοφοβικών, θρίαμβος του Τραμπ κτλ., και στις δύο περιπτώσεις δρα σαν τιμωρός ομοφυλοφίλων: μισούσε τους ομοφυλόφιλους, τους μαύρους και τους εβραίους, είχε εξοργιστεί όταν είδε δυο άντρες να φιλιούνται μπροστά στον τρίχρονο γιο του, λένε οι δικοί του, ανάμεσά τους και ο πατέρας του.

Καθαρά ρατσιστικό-ομοφοβικό δηλαδή το έγκλημα, δηλωμένοι ομοφυλόφιλοι τα θύματα, με τι καρδιά να τους υπερασπιστεί κανείς…

⌦ ΣΤΑ ΚΑΝΑΛΙΑ ΛΟΙΠΟΝ, πρώτη είδηση, απολύτως εύλογα, η δολοφονία του 14χρονου από συνομήλικό του, δεύτερη το Ορλάντο – με εξαίρεση το Μέγκα, όπου ήταν τρίτη είδηση: δεύτερη, εξίσου εύλογα, προκειμένου για το Μέγκα, ήταν ο προπηλακισμός του Πολάκη στην Ιεράπετρα! Στα του Ορλάντο λοιπόν, και έχοντας κατά νου τα δελτία ειδήσεων έπειτα από τις επιθέσεις στο Παρίσι ή στις Βρυξέλλες, μαθαίνουμε αναλυτικά όσα διαδραματίστηκαν στο γκέι μπαρ, και έπειτα για το προφίλ του δράστη.

Δόθηκε δηλαδή απλόχερα το αστυνομικό δελτίο· έλειψε οτιδήποτε μπορεί να χρωμάτιζε με συμπόνια, συμπαράσταση, συμμετοχή.

Δεν μάθαμε λοιπόν για την αγρυπνία, Κυριακή βράδυ, στο ίδιο το Ορλάντο, τις μικρές έστω συγκεντρώσεις ή άλλες δράσεις σε άλλες χώρες, ένα χαλί λουλούδια κοντά στην Πύλη του Βραδεμβούργου στο Βερολίνο, τις μεσίστιες σημαίες στην Ουάσιγκτον κ.α.· σε ένα μόνο κανάλι είδαμε τη γέφυρα του λιμανιού του Σίδνεϊ που φωταγωγήθηκε με τα χρώματα του ουράνιου τόξου (έμβλημα της ομοφυλόφιλης κοινότητας).

Δεν υπήρξαν καν τα μηνύματα πλήθους πολιτικών ηγετών, με εξαίρεση του Ομπάμα, και σε κάποιο κανάλι το τουίτ του Τσίπρα: συρρικνώθηκε έτσι, και με αυτό τον τρόπο, η καθολικότερη σημασία του γεγονότος.

Μόνο το Μέγκα είχε μηνύματα συμπαράστασης, από τον φανταχτερό κόσμο της σόουμπιζ και μόνο, κι έτσι παρέλασε ο συμπαθέστατος Ρίκι Μάρτιν, αλλά μ’ ένα περίπου ξέκωλο μπαλετάκι, και ό,τι άλλο εξτραβαγκάν και συνεπώς ενισχυτικό των πάσης φύσεως φοβικών (φυσικά και ομο-) ανακλαστικών του τηλεθεατή: ο Ελτον Τζον με τον σύζυγό του, η Λέιντι Γκάγκα, η Μαντόνα, η Σερ, ό,τι σε πιο φραμπαλά γίνεται δηλαδή, σαν τα φτερά και πούπουλα που εικονογραφούν (= στιγματίζουν) τον ομοφυλόφιλο στην τηλεόραση.

Καθησυχάζοντας τους υπόλοιπους για την (γενικότερη) ομαλότητά τους.

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΜΝΗΜΗΣ
Για το Ορλάντο, ενός λεπτού σκέψη
Που πώς να στέρξουν, έγραφα την προηγούμενη φορά, να συμπαρασταθούν, κυρίως να συμπονέσουν, ακόμα και να καταγγείλουν. Οταν αυτή η άλλη «πίστη», ο άλλος τρόπος ζωής, δεν είναι απλώς άλλος, ξένος, μα εκ των...
Για το Ορλάντο, ενός λεπτού σκέψη
ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΜΝΗΜΗΣ
Παρίσι, κόντρα στον φόβο (β΄)
«Το χρωστάμε στους νεκρούς μας φίλους, στη γενιά μας», είπε σε μια τηλεοπτική κάμερα ένας νεαρός που έπινε με την παρέα του, και τα λόγια του αυτά με λύτρωσαν από κάποιες τύψεις, που από την προηγούμενη...
Παρίσι, κόντρα στον φόβο (β΄)
ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΜΝΗΜΗΣ
Παρίσι, κόντρα στον φόβο
Είπα να γράψω κι εγώ για την πόλη πέρα απ’ την επικαιρότητα αυτή, κάτι σαν μικρό ημερολόγιο-οδηγό, με κάποιες γωνιές που δεν τις βρίσκεις πάντοτε στους μεγάλους οδηγούς, ακριβές γωνιές στις οποίες πάντα...
Παρίσι, κόντρα στον φόβο
ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΜΝΗΜΗΣ
Ο Αδωνης με τη Σώτη στη χώρα των Λωτοφάγων
Ο πάντα Αδωνης: «Δεν συζητείται ότι η δολοφονία αυτού του… [ψάχνει το όνομα] ατυχούς… [ψάχνει] έγχρωμου Αμερικάνου, ήτανε πάρα πολύ…, το βίντεο είναι σοκαριστικό, δεν υπάρχει άνθρωπος που θα το δει και δεν θα...
Ο Αδωνης με τη Σώτη στη χώρα των Λωτοφάγων
ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΜΝΗΜΗΣ
του Περικλή
Δεν ήξερε από μέτρο ο Περικλής. Ποτέ του δεν μετάνιωνε, όπως πολλοί, οι περισσότεροι, ούτε στεναχωριόταν ούτε είχε την παραμικρή ενοχή, πόσο μάλλον δισταγμό, που δινόταν αφειδώλευτα στον έρωτα, στον καπνό, στο...
του Περικλή

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας