Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Οι Κέρβεροι της Νομιμότητας

Μετανάστες ρακοσυλλέκτες, με το ξέχειλο από χαρτιά καρότσι τους

EUROKINISSI/ΓΕΩΡΓΙΑ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ

Οι Κέρβεροι της Νομιμότητας

  • A-
  • A+

Ημέρα Τετάρτη που γράφεται το κομμάτι αυτό δεν έχει κριθεί οριστικά η τύχη του Νίκου Ρωμανού. Εχει όμως κριθεί, άλλη μία, πολλοστή φορά, η πολιτική έστω ηθική που διέπει την εν γένει κοινωνική στάση των Κέρβερων της Νομιμότητας. Μιας άκαμπτης, φετιχιστικής νομιμότητας, αποστεγνωμένης από οποιαδήποτε έννοια ανθρωπισμού – τον οποίο έτσι κι αλλιώς όχι μόνο χλευάζουν, αλλά σχεδόν ρητά ποινικοποιούν!

Σκέφτομαι λόγου χάρη έναν, τον Ηλία Κανέλλη, που επικροτούσε την τιμωρία ενός ποδοσφαιριστή της ομάδας εφήβων του ΠΑΟΚ, ο οποίος αφιέρωσε το γκολ του σ’ έναν πρόσφατα χαμένο 16χρονο παίκτη τής (παραδοσιακά εχθρικής!) ομάδας του Αρη, σηκώνοντας την μπλούζα του, να φανεί αποκάτω η φωτογραφία του νεκρού παιδιού (την ίδια στιγμή που άλλοι έκριναν υπερβολική την τήρηση ακριβώς της νομιμότητας, όταν είχε τιμωρηθεί ποδοσφαιριστής που πανηγύρισε το δικό του γκολ χαιρετώντας ναζιστικά: «Ελεος, υποκριτές!» τιτλοφορούσε άρθρο του ο Σταύρος Θεοδωράκης).

Και σκέφτομαι και τον άλλο, τον Στέφανο Κασιμάτη της Καθημερινής, που είχε φωτογραφία να περνούν μπροστά από αστυνομικούς δύο μετανάστες ρακοσυλλέκτες, με το ξέχειλο από χαρτόνια καρότσι τους, στον απελπισμένο αγώνα τους για μισό, ούτε καν ένα, κομμάτι ψωμί· και εξανέστη ο Κασιμάτης: «Τι λειτουργεί σωστά στην Ελλάδα, για να περιμένουμε ότι κάποια στιγμή η αστυνομία θα καταλάβει πως οι ρακοσυλλέκτες με τα καροτσάκια του σούπερ μάρκετ δεν είναι οχήματα με άδεια κυκλοφορίας, ώστε να επιτρέπεται η ελεύθερη κυκλοφορία τους στις λωρίδες των κεντρικών οδών της πρωτεύουσας;»

Τώρα ο ίδιος Κέρβερος και, στο ίδιο φύλλο, καμία σύμπτωση, ο απ’ το ίδιο έργο Πάσχος Μανδραβέλης εμφανίζονται μπόσικοι στην τήρηση της νομιμότητας, αμφισβητώντας το νόμιμο δικαίωμα του Ρωμανού, σχετικοποιώντας δηλαδή πρόθυμα αυτήν τη φορά τη νομιμότητα-τοτέμ τους, εξαιτίας του αναρχικού προφίλ του κρατουμένου.

Ωστε η νομιμότητα μπορεί να σχετικοποιείται όχι από τον αιφνίδιο θάνατο ενός 16χρονου ποδοσφαιριστή (ή ενός 15χρονου μαθητή, του Γρηγορόπουλου, που σήμερα τιμούμε τη μνήμη του) ή από την εξαθλίωση μεταναστών ρακοσυλλεκτών, αλλά από την ιδεολογία, νέτα σκέτα, που απειλεί την ιδεολογία των Κέρβερων της Νομιμότητας.

Σαν πόσο θέλει τάχα για να ταυτιστούν απόλυτα όλοι αυτοί μ’ αυτούς με τους οποίους πάντως έχουν επίσημα συμπεθεριάσει, Γεωργιάδηδες και Πλεύρηδες, που κι αυτοί κάποιου είδους νομιμότητα επικαλούνται όταν ζητούν να καθαρίσει η πλατεία Συντάγματος από τους Σύρους πρόσφυγες-ικέτες.

 

Ενα = τα πάντα όλα

Μπήκαμε στον μήνα των γιορτών, σίγουρα ετοιμάζονται πυρετωδώς οι λίστες με τα βιβλία της χρονιάς, με τις γνώμες προσωπικοτήτων για τα βιβλία που ξεχωρίζουν κάθε χρονιά. Παλιό το έργο, το κάνω χάζι κάθε φορά, φετινά βιβλία τούς λες, Ομηρο διάβασαν αυτοί, τρία βιβλία τούς ζητάς, πέντε έως δέκα θα πουν αυτοί, καθώς προέχουν τα βιβλία φίλων, κάτι καταρχήν σεβαστό, έπειτα η ευρυμάθεια, ο Ομηρος που είπα, η Αγία Γραφή, ο Δάντης, κάτι ηχηρό οπωσδήποτε.

Πρόγευση, συμπτωματικά: στη LifO καλούνται 15 συγγραφείς, ως επί το πλείστον, να ανταποκριθούν στο θέμα: «Το βιβλίο που μου άλλαξε τη ζωή», το βιβλίο, το ένα (αριθμητικώς: 1) βιβλίο που τους καθόρισε.

Τομ Σόγιερ, Δράκουλας, ένα βιβλίο για Αρειανούς που το διάβασε κάποιος παιδί αλλά ούτε που θυμάται τον τίτλο του, το αλφαβητάρι της Α΄ δημοτικού, είναι οι πιο συγκινητικές αναφορές, βιβλία που σφράγισαν τα παιδικά ή τα πρώτα εφηβικά χρόνια ορισμένων, κι έπειτα, σε κατοπινότερα χρόνια, βιβλία όπως: Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο, Μαντάμ Μποβαρί, Αιολική Γη, Ασμα Ασμάτων κ.ά.

Δύο όμως έστησαν ολόκληρη βιτρίνα· ο ένας με: Κόκκινο και μαύρο του Σταντάλ, συν τα ποιήματα του Ελύτη, συν τα διηγήματα του Θεοτόκη, συν τα διηγήματα του Παπαδιαμάντη, συν τα διηγήματα του Γκι ντε Μοπασάν, συν Ομηρο, συν το (βιβλίο;) Τη Υπερμάχω, συν Ροΐδη, συν Γυναίκα της Ζάκυθος!

Ο άλλος, με Μιχαήλ Στρογκώφ και Κόμη Μοντεχρίστο και Εγκλημα και τιμωρία και Δαιμονισμένους και Γραμμή του ορίζοντος του Χρήστου Βακαλόπουλου και Χαμένο Κέντρο του Λορεντζάτου και τα διηγήματα του Παπαδιαμάντη και τα διηγήματα του Χατζή και τις Μνήμες του Αδριανού της Γιουρσενάρ (προβληματικές θα τις έλεγα τις μεταφράσεις της Ιωάννας Χατζηνικολή, όμως τον τίτλο, να πάρει η ευχή, σωστά τον είχε: Αδριανού Απομνημονεύματα!), και τα Αποσπάσματα ερωτικού λόγου του Μπαρτ!

Στη στήλη πάλι «500 λέξεις με τον Χ» της Καθημερινής, κάτι σαν το ερωτηματολόγιο του Προυστ, υπάρχει η ερώτηση: «Με ποιον συγγραφέα θα ήθελες να δειπνήσεις;», όλοι συνήθως επιλέγουν έναν, υπήρξε όμως και ένας που θα ήθελε να δειπνήσει «με τον Τόμας Πίντσον, που θα του είχε καλεσμένο-έκπληξη τον Τόμας Μπέρνχαρντ, ο οποίος θα είχε φέρει μαζί του τον Τόμας Μαν, συνοδευόμενο από τον Τόμας ντε Κουίνσι. Και με τον Σαίξπηρ, φυσικά»!

Ιδιόρρυθμη αριθμητική!

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΜΝΗΜΗΣ
Παντελής Μπουκάλας: έργο και ήθος
Για τον φίλο τον Παντελή Μπουκάλα θα μιλήσω λοιπόν, όχι για το βιβλίο του, ούτε γενικότερα για το έργο του: δεν έχω γράψει ποτέ για φίλους εν ζωή, δεν γράφουμε συνήθως για φίλους παρά μόνο όταν πεθάνουν, με...
Παντελής Μπουκάλας: έργο και ήθος
ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΜΝΗΜΗΣ
O Κούντερα και οι μεταφράσεις του
Την πονεμένη ιστορία των μεταφράσεών του, ειδικότερα του «Αστείου», την έχει πει ο ίδιος ο Κούντερα: πέντε σελίδες με μικρά τυπογραφικά στοιχεία στο τέλος της «οριστικής γαλλικής μετάφρασης» του 1985, 17...
O Κούντερα και οι μεταφράσεις του
ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΜΝΗΜΗΣ
Το κλεμμένο βραβείο του Κούντερα
⌦ Κλεμμένο βραβείο; Υπερβολικό! Τότε θαμμένο; Καλύτερα. Αλλά, έτσι κι αλλιώς, σαν να μη γράφω επιφυλλίδα αυτήν τη φορά. Ρεπορτάζ, θα το έλεγα, υποπίπτοντας στο κολάσιμο αδίκημα της αντιποίησης αρχής.
Το κλεμμένο βραβείο του Κούντερα
ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΜΝΗΜΗΣ
«Παναγίτσα μου ’νια μπόχα!»
«Σκάσμα» λοιπόν, «σκάσμα της οργής», το πάγκοινο στα γαλλικά noire colère=άγριος θυμός, φοβερή οργή. Και με την ευκαιρία, «κήπος της τρυφής Του» είναι ο paradis terrestre, ο επίγειος, ο επί γης ή κι ο σκέτος...
«Παναγίτσα μου ’νια μπόχα!»
ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΜΝΗΜΗΣ
Χειμωνάς κατά βούληση (β΄)
⌦ «Μπορεί ένας συγγραφέας να αφήσει αδημοσίευτα κείμενα, ημιτελή ή και όχι, και να τα δημοσιεύσει μετά τον θάνατό του ένας φιλολογικός επιμελητής, εκδότης κτλ.; Μπορεί - δεν μπορεί, αυτό συμβαίνει, και είναι...
Χειμωνάς κατά βούληση (β΄)
ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΜΝΗΜΗΣ
Από τους πλούσιους φίλους
⌦ Και νά που θα κάνουμε Χριστούγεννα με δώρα, δώρα ακριβά, να ’ναι καλά οι πλούσιοι φίλοι, που κάθε τόσο μας γεμίζουν καλούδια· σήμερα θα ξετυλίξω τα πιο καινούρια, με τη σειρά μάλιστα που ήρθαν τούτες τις...
Από τους πλούσιους φίλους

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας