Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ρατσισμός για σχολική χρήση

Εθνική Ηθική Διαπαιδαγώγηση λοιπόν, παρελάσεις και αρχαία, εννοείται, απ’ τα μικράτα μας, και κάτι ίσως σωθεί. Συνέλληνες, γρηγορούμεν!

EUROKINISSI / ΘΑΝΑΣΗΣ ΚΑΛΛΙΑΡΑΣ

Ρατσισμός για σχολική χρήση

  • A-
  • A+

⌦ «Εθνική αλλοτρίωση» μπορεί να είναι μία από τις συνέπειες της εγκατάστασης μεταναστών στη χώρα μας, όπως προτείνεται να γράφουν τα παιδιά μας στην έκθεση στο λύκειο.

Οχι μέσα από σχολικά εγχειρίδια, αλλά, χειρότερα από μιαν άποψη, μέσα από σχολικά βοηθήματα, όπως και τα περίφημα λυσάρια, που κυκλοφορούν ανεξέλεγκτα («βοηθήματα για αποκτήνωση» τα χαρακτήρισε φίλη εκπαιδευτικός) αλλά εύλογα αποτελούν τον καλύτερο σύντροφο του μαθητή, αυτόν που του δίνει έτοιμες ιδέες, τι να γράψει στην έκθεση, πώς να απαντήσει σε κάποια ερώτηση, πώς να λύσει μιαν άσκηση κ.ο.κ.

Κοινός νους τιτλοφορούνται τρεις ογκώδεις τόμοι για το μάθημα Εκφραση-Εκθεση (συγγραφείς Νίκος Καμαργιάρης και Αγγελική Σερπάνου, εκδόσεις Ελληνοεκδοτική), που στον 3ο τόμο μαθαίνουν στον μαθητή τι να γράψει –και παράλληλα τι να σκεφτεί– για τα αρνητικά που έχει η εγκατάσταση μεταναστών και προσφύγων σε μια χώρα, σε μια εντυπωσιακή μάλιστα επίδειξη αντικειμενικότητας και ουδετερότητας, κάτι ακόμα πιο επικίνδυνο εντέλει από τον απροκάλυπτα ρατσιστικό λόγο.

Με τους ξένους λοιπόν, κατά τα γνωστά εξάλλου στερεότυπα, έχουμε (οι υπογραμμίσεις, του κειμένου):

– «αύξηση της ανεργίας», αφού «προτιμώνται ως εργατικό δυναμικό»·

– «οικονομική ύφεση», αφού οι «παράνομοι μετανάστες» «οικειοποιούνται τα αγαθά που παρέχει η πολιτεία (π.χ. ιατροφαρμακευτική περίθαλψη), χωρίς να πληρώνουν φόρους και εισφορές στο κράτος». Ως εδώ, κατά τη μέθοδο «μια στο καρφί και μια στο πέταλο», ήμασταν στο καρφί· τώρα στο πέταλο: με τα παραπάνω προκαλείται

– «κοινωνική αστάθεια», καθώς «δημιουργείται ρατσιστικό κλίμα, διογκώνεται η μισαλλοδοξία και η εμπάθεια για τους ξένους, οξύνονται οι κοινωνικές διακρίσεις, διαταράσσεται η κοινωνική συνοχή, βάλλεται η συνεργασία [!] των ατόμων». Και αφού θωρακίστηκαν έτσι οι συγγραφείς απέναντι στην κατηγορία του ρατσισμού, ξαναρχίζουν να βαράνε στο καρφί: ιδού τώρα η συνέπεια όλων αυτών, η

– «διασάλευση της ασφάλειας», αφού εντείνονται «βία, εγκληματικότητα, εμπόριο ναρκωτικών - όπλων - λευκής σαρκός», και έτσι «εκλείπει το αίσθημα ασφάλειας στους γηγενείς»· οπότε έχουμε, στο πέταλο ξανά:

– «υπονόμευση της δημοκρατίας», καθώς «δημιουργούνται πιέσεις για αυταρχικές νομοθετικές ρυθμίσεις (π.χ. αιτήματα για απέλαση όλων των μεταναστών)» και «ευδοκιμούν εθνικιστικές θεωρίες και τακτικές», όπως η Χρυσή Αυγή και ο λεπενισμός, «οπότε απειλείται το κύρος [!] της δημοκρατίας και καταπατείται η ελευθερία των ανθρώπων»· και επιστροφή στο καρφί:

– «πολιτική αποσταθεροποίηση», καθώς ενδέχεται κάποια στιγμή «να προκύψουν νέα κόμματα ή ομάδες από τις μειονότητες»· και, ξανά στο πέταλο, έτσι γεννιέται η

– «ξενοφοβία», καθώς «οι πολίτες βιώνουν δυσάρεστα συναισθήματα, όπως την απειλή, το άγχος, την ανασφάλεια, το φόβο, τον πανικό που προκαλούνται από τη συνύπαρξη με άτομα άλλων εθνοτήτων…»· παράλληλα έχουμε, στο καρφί:

– «έξαρση των ασθενειών», αφού «οι μετανάστες, ορισμένες φορές, είναι φορείς μολυσματικών ασθενειών και επιδημιών…»

Μ’ αυτά και μ’ εκείνα, που λίγο ακόμα και οι συγγραφείς θα μας πουν πως ίσα ίσα παραδίδουν μάθημα αντιρατσισμού, φτάνουμε στην κορωνίδα των επιχειρημάτων, με την οποία ξεκίνησα εδώ: την «εθνική αλλοτρίωση»! Διότι: «ελλοχεύει ο κίνδυνος αλλοίωσης της εθνικής παράδοσης», το κοκορέτσι, υποθέτω, και ο τσάμικος, «ιδίως όταν δεν ενδυναμώνεται η εθνική συνείδηση έναντι των ξενόφερτων στοιχείων» (τώρα υπογράμμισα εγώ):

Εθνική Ηθική Διαπαιδαγώγηση λοιπόν, παρελάσεις και αρχαία, εννοείται, απ’ τα μικράτα μας, και κάτι ίσως σωθεί.

Συνέλληνες, γρηγορούμεν!

 

Σχολή Αδώνιδος

⌦ «Ουγκ-ουγκ-ούγκαλος» τιτλοφορεί πολιτικό κείμενό του στο Protagon ο Νίκος Δήμου, αποτίοντας φόρο τιμής στον νεότερο κι όμως δάσκαλό του Ηλία Κανέλλη, που έχει γνωματεύσει πως «ο όρος ουγκ είναι πολιτικός»!

Αλλιώς, δεν μπορώ να διανοηθώ πώς άνθρωπος ευφυής και με παιδεία κάνει πολιτική ανάλυση με φτηνά λογοπαίγνια, που έχουν μάλιστα βάση το όνομα του άλλου: του Κατρούγκαλου, εν προκειμένω, όπως κάνουν πολλοί με το Βαρουφάκης-Μπαρουφάκης, ή την εμφάνιση: «ο φαλακρός τενόρος», όπως λέει πάλι για τον Βαρουφάκη ο Τ. Θεοδωρόπουλος, ακόμα και την ηλικία: «η απίθανη γιαγιάκα Τασία», όπως γράφει για την Τ. Χριστοδουλοπούλου ο Στέφανος Κασιμάτης…

Ακολούθησε ο συγγραφέας και ακαδημαϊκός Θανάσης Βαλτινός, αυτός τώρα με ερμηνείες που τις δίνει, λέει, η γλώσσα, κι έτσι προσέφυγε στην τουρκική, όπου Λαφαζάνης σημαίνει «ανόητα φλύαρος»: έτσι τον εξουδετέρωσε ο κ. ακαδημαϊκός τον πολιτικό του αντίπαλο και τους ομοίους του, κάτι «ασιατικές [!] ανέραστες φυσιογνωμίες», που «βαττολογούν ακατάπαυστα, πληγώνοντας τον Ελληνα λόγο»!

Εκανε σχολή λοιπόν ο Αδωνης, όταν εμπλούτιζε το ιδεολογικό του οπλοστάσιο, με ερμηνεύματα εκ της αρχαίας ελληνικής αυτός, διαλαλώντας ότι δεξιός ίσον ευοίωνος και αριστερός ο δυσοίωνος, ο «μίζερος, γκρινιάρης, κατσούφης, μουρτζούφλης, καψερός…»

Μάλλον να το ξανασκεφτώ. Μπορεί να μην είναι πολιτικός όρος το ουγκ, αλλά θα μπορούσε κάλλιστα να είναι ανθρωπολογικός προσδιορισμός. Διανοουμένων ιδίως.

 

 

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΜΝΗΜΗΣ
Ο Αδωνης «ρητοροδιδάσκαλος» και οι Αδωνίτσες
Κατέβασε ρολά το τηλεπωλητήριο (δεν είναι πάντως η πρώτη φορά!), όταν πια το τερμάτισε με τα «θαυματουργά» νανογιλέκα· έγραψε κι ένα επικήδειο άρθρο ο τηλεπωλητής, διόλου αυτοκριτικό, μόνο ότι τον πολεμάνε...
Ο Αδωνης «ρητοροδιδάσκαλος» και οι Αδωνίτσες
ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΜΝΗΜΗΣ
Η ανευθυνότητα του Τάκη, σταυρός του «Κωστάκη»
⌦ Τι κάνεις αλήθεια όταν διαβάζεις τίτλο άρθρου «Η επινόηση της ισλαμοφοβίας»; Πάντως δεν μπαίνεις σε σοβαρή συζήτηση, είτε στον Στόχο τον διαβάζεις ή τη Χρυσή Αυγή, είτε ακόμα ακόμα, αν είναι ποτέ δυνατόν,...
Η ανευθυνότητα του Τάκη, σταυρός του «Κωστάκη»
ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΜΝΗΜΗΣ
Κάποτε έχει κόκαλα η γλώσσα (α΄)
Τι γίνεται με τις λέξεις το κατάλαβα πολύ αργότερα, μάλλον το πήρα απόφαση, όσο πλήθαιναν τέτοιες περιπτώσεις, λέξεις που μοιάζει να κοντράρουν άλλες, και λέξεις που δεν τις καταλαβαίνουμε άμεσα, δεν έχουν...
Κάποτε έχει κόκαλα η γλώσσα (α΄)
ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΜΝΗΜΗΣ
«Κρύο αίμα» και άλλα ξενικά που ξενίζουν
Ξεκρεμαστήκαν πάλι καριοφίλια, ξεθηκαρώθηκαν σπαθιά, «παίρνουν τ’ αρχαία, παίρνουν τα!» αντιβοούν οι ράχες, βγάζουνε, παναπεί, τα αρχαία ελληνικά απ’ το γυμνάσιο, ξανά στις πολεμίστρες οι γνωστοί-γνωστοί,...
«Κρύο αίμα» και άλλα ξενικά που ξενίζουν
ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΜΝΗΜΗΣ
Για να σας λατρεύουν οι γυναίκες
Το παλιό και γνωστό, πως, όταν τσαλαβουτάς έξω απ’ τη γλώσσα σου, θαλασσοπνίγεσαι, χώρια απ’ το ότι γίνεσαι συχνά περίγελος. Κι έρχεται ο άλλος, να σου δώσει μια, για πιο βαθιά ακόμα, μ’ ένα ογκώδες λεξικό...
Για να σας λατρεύουν οι γυναίκες
ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΜΝΗΜΗΣ
Για τον Βαγγέλη τώρα η σιωπή
«Παράκληση της οικογένειας, αντί στεφάνων, σιωπή»: κάπως έτσι φαντάστηκα, θα ήθελα μάλλον εγώ, το αγγελτήριο της κηδείας του Βαγγέλη. Του Βαγγέλη που με τη λαμπερή κι όμως θλιμμένη μορφή, το φωτεινό κι όμως...
Για τον Βαγγέλη τώρα η σιωπή

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας