Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Μη, Καίτη, μη, με πόνο σου φωνάζω…

Η προτροπή του προέδρου του δικαστηρίου προς τον Γ. Παπακωνσταντίνου: «Πηγαίνετε, και μη καίτοι αμαρτάνετε»

Μη, Καίτη, μη, με πόνο σου φωνάζω…

  • A-
  • A+

«Ανοιξε εφημερίδα, σελίδα τάδε», μου είπε απ’ το τηλέφωνο φίλος ποιητής· άνοιξα, και διάβασα την προτροπή του προέδρου του δικαστηρίου προς τον Γ. Παπακωνσταντίνου: «Πηγαίνετε, και μη καίτοι αμαρτάνετε». Ντροπή, είπα, να τον λέει έναν Παπακωνσταντίνου Καίτη, κι οι εφημερίδες να επιτείνουν τη διαπόμπευση, γράφοντας το Καίτη με πεζό κάπα και μ’ ένα άσχετο -οι στο τέλος!

Εστειλα με μέιλ το εύρημα σε μερικούς φίλους, ένας ζητούσε λινκ για να πιστέψει, έβαλα κι εγώ τη φράση ολόκληρη στο γκουγκλ, και πλήθος οι εγγραφές· με πρώτη πρώτη, τότε, τη λογία Καθημερινή! Σχεδόν παντού, όσο είδα: «μη καίτοι», σπανιότατα ξεμύτιζε και κάνα «μηκέτι», ενώ σε μια-δυο περιπτώσεις, στο ίδιο κείμενο μέσα, ήταν καλού κακού και οι δύο τύποι!

Εστειλα ολόκληρο κατεβατό με λινκ στον άπιστο φίλο, έστειλα και στον φίλο ποιητή που πρώτος μου υπέδειξε το μοναδικό, όπως πίστευε, κρούσμα, και ξαναπιάσαμε την κουβέντα για τα αρχαία τάχα γονίδιά μας, κατά τις διδαχές μερικών μερικών, που μας κρατούν σε άμεση, υποτίθεται, επαφή με την αρχαία γλώσσα, ικανούς να αποκρυπτογραφούμε όλα της τα μυστικά, τι λέω, να μην υπάρχει κανένα μυστικό, αφού ευθεία η επικοινωνία, αδιάσπαστη η συνέχεια κτλ. κτλ. Και λίγο αργότερα μου έστειλε το ακόλουθο, υπέροχο, θα συμφωνήσετε, ποίημα, που με την άδειά του το δημοσιεύω εδώ, με το ψευδώνυμο που διάλεξε για την περίσταση: Καιτίων ο Αγονιώδης –παναπεί χωρίς γονίδια:

ΜΗΚΕΤΙ, ΚΑΙΤΗ! ΚΑΙΤΟΙ ΚΑΙ ΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ’ΔΙΝΑ ΓΙΑ ΣΕ…

Μη, Καίτη, μη, με πόνο σου φωνάζω,

πιλότος θα γενώ και θα τα σμπαραλιάζω

επί των Αλπεων και επί του Ολύμπου.

Εβγα στο διάσελο ή πέσε του κολύμπου,

ψάξε να βρεις τα θρυλικά γονίδια,

ιδού, μας έπεσαν και φέτος σταγονίδια

βατραχανθρώπινα. Να χέσω τον Ζουράρη,

να χέσω και τον Αδωνη και όσους στο παζάρι

λένε πως απ’ τα μήδεα του Πλάτωνα κρατάμε.

Μας πέφτουν φαίνεται βαριά, γι’ αυτό παραπατάμε.

Μη, Καίτη, μη, καίτοι σε λαχταράω,

«μηκέτι», ακούω μέσα μου. Εξού, τα παρατάω,

Μηκέτι, μηδοπωστιούν, αχ, Καίτη, Καίτη, καίτοι

και τι δεν θα ’δινα να πεις «έτι και έτι κι έτι».

Εχει ήδη σχολιαστεί το λάθος, ο πρόεδρος του δικαστηρίου προσάρμοσε το Πορεύου και από του νυν μηκέτι αμάρτανε, που είχε πει ο Ιησούς στη μοιχαλίδα την οποία έσωσε από λιθοβολισμό, και στο άγνωστο, αρχαίο μηκέτι διάφοροι αναγνώρισαν μόνο το λόγιο μα ενεργό στη γλώσσα καίτοι. Το λάθος δηλαδή είναι έλλειψη εγκυκλοπαιδικής γνώσης, όχι γλωσσικής, απλούστατα γιατί το μηκέτι του βιβλικού ρητού δεν ανήκει στο σημερινό γλωσσικό σύστημα. Οτι θα έπρεπε να το τσεκάρει ο κάθε συντάκτης, παρά την πιεστική δουλειά της εφημερίδας, είναι άλλο, όχι όμως το μείζον.

Το μείζον είναι να συνεννοηθούμε κάποτε ποια η γλώσσα μας, ότι η γλώσσα μας είναι η γλώσσα όπως μιλιέται σήμερα κι όχι η ίδια έστω γλώσσα αλλά στη μορφή που μιλιόταν κάποτε, ότι η γλώσσα νοείται πάντοτε στη συγχρονία κι όχι στη διαχρονία: τα άλλα είναι ιστορία της γλώσσας, της ίδιας γλώσσας, όμως με τελείως διαφορετικό σύστημα, δηλαδή δομή, συντακτικό, για να μην πω και εν πολλοίς λεξιλόγιο.

Ετσι, έμεινα κατάπληκτος με όσα έλεγε τις προάλλες στη Βίκυ Φλέσσα (24.3) ο καθηγητής κλασικής φιλολογίας Γιώργης Γιατρομανωλάκης, αυτός που κάποτε είχε διατυπώσει τη σοφή, ουσιαστικά, άποψη, να είναι μάθημα επιλογής τα αρχαία, και τώρα έλεγε ότι από πολύ νωρίς («απ’ το δημοτικό» εκστασιαζόταν η Φλέσσα!) πρέπει να ερχόμαστε σε επαφή με τα αρχαία, που είναι πολύ εύκολα, είπε ο ειδικός, αρκεί να μάθεις 600 λέξεις, και η σύνταξη είναι εξαιρετικά απλή (!), συμπλήρωσε ο ειδικός –μόνο καμιά Καίτη ξεφεύγει πού και πού, και μας βγάζει τη γλώσσα, λέω τώρα εγώ.

Και μαζί τα συνεχή, πάντοτε τέτοιου τύπου λάθη, γιατί, κατά τα άλλα, ούτε μικρό παιδί δεν κάνει λάθη όπως: «θέλω να ήπια» ή «έπρεπα να τρώω» και άπειρα άλλα τέτοια, «δυνητικά» λάθη. Τα λάθη παρουσιάζονται στο μέγιστο ποσοστό τους όταν κοιτάμε προς τα πίσω, στα άχραντα αρχαία και λόγια, αναζητώντας την πάντοτε διαφορετική λέξη, την πάντοτε διαφορετική σύνταξη, αντί για την εξ ορισμού τάχα παρακατιανή της καθημερινής μας, φυσικής γλώσσας.

Πρόχειρα, αλλά ενδεικτικά: για «ανοησίες που έχαιραν καθεστώτος κοινά παραδεκτών πεποιθήσεων» έγραψε προβεβλημένος κριτικός· «το μπούλινγκ στον Βαγγέλη υπερβαίνει του χρόνου» είπε παλιά δημοσιογράφος, που θα ’χε διδαχτεί και τα αρχαία της· για μια ταινία «που χαίρει δάφνες εξωτερικού με δύο βραβεία», έγραψε άλλος. Ενώ η Ραχήλ Μακρή (κατονομάζω εδώ, για λόγους αυτοτιμωρίας), ξεκατινιαζόμενη με την Αννα-Μισέλ, είπε: «έρχεστε να με κατηγορήσετε ως προσφιλή με τη Χρυσή Αυγή;»

Αλλες Καίτες, όρεξη να ’χουμε, προσεχώς.

ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΜΝΗΜΗΣ
Οι κακές παρέες της ΕΡΤ, ξανά
Τώρα η ΕΡΤ είναι χορηγός επικοινωνίας, παναπεί δίνει (απ’ τα δικά μας) λεφτά στον Πλεύρη και στον αδερφό Γεωργιάδη («Εκδότης - Διδάσκαλος Αρχαίας Ελληνικής Φιλοσοφίας»!) να μας μιλήσουν για τη μοναδικότητα της...
Οι κακές παρέες της ΕΡΤ, ξανά
ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΜΝΗΜΗΣ
Ο Ρουβίκωνας στον Ρουβίκωνα
«Το δηλώνουμε εταστικά»: δηλαδή; Tο αλίευμα είναι από την τελευταία προκήρυξη του Ρουβίκωνα, έπειτα από την επίθεση στα γραφεία της αλυσίδας Mikel. Δεν είχα ξαναδιαβάσει, ομολογώ, κείμενο της οργάνωσης αυτής,...
Ο Ρουβίκωνας στον Ρουβίκωνα
ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΜΝΗΜΗΣ
Εαρινή σύνοδος των άστρων
Σύνοδο των άστρων έχουμε, ως γνωστόν, όταν δύο ουράνια σώματα έρχονται σε τέτοια θέση ώστε να φαίνονται από τη γη σε νοητή ευθεία. Οι συνέπειες μιας τέτοιας συνόδου στη ζωή των ανθρώπων εξαρτώνται προφανώς από...
Εαρινή σύνοδος των άστρων
ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΜΝΗΜΗΣ
Χατζάκη αποθέωσις
Παρακολουθώ αμήχανος το σίριαλ των ημερών, όπου ο αναπληρωτής υπουργός πολιτισμού Νίκος Ξυδάκης επιχειρεί να διώξει τον Χατζάκη από το Εθνικό, αντικανονικά; παράνομα; δεν ξέρω, αντιδημοκρατικά; επίσης δεν...
Χατζάκη αποθέωσις
ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΜΝΗΜΗΣ
Το απευθυσμένο και οι Λειτουργοί
«Και χα, χα, χα…», έτσι κύριε Μπαμπινιώτη; Λέω για την «απεύθυνση» που είπε ο Τσίπρας, σε φράση, είν’ η αλήθεια, που δεν μπορεί να την υποστηρίξει κανείς: «απεύθυνση πλατιού καλέσματος», όμως εσάς ορθώς σας...
Το απευθυσμένο και οι Λειτουργοί

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας