Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Νέα κυβέρνηση, νέος «λαός»

Τα νωπά κατάλοιπα της καμπάνιας τού «Οχι» αποπνέουν πια μια πικρόχολη ειρωνεία. Φωτογραφία (7)

ΤΑΣΟΣ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Νέα κυβέρνηση, νέος «λαός»

  • A-
  • A+

Hταν μια κίνηση, τη σημασία της οποίας είχαμε τελικά υποτιμήσει. Ο λόγος για την ομιλία του Αλέξη Τσίπρα στο Ιδρυμα Καραμανλή (6.3.2013), με την οποία ο τότε αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης πρόσθεσε το δικό του λιθαράκι στην αγιογραφία του εκλιπόντος «εθνάρχη», αναγνωρίζοντας στο πρόσωπο του ιστορικού ηγέτη της ελληνικής Δεξιάς έναν «πολιτικό που αντιλαμβανόταν τις ανάγκες του καιρού του», «διέθετε πολιτικό τσαγανό» και μετά το 1974 «κατάφερε μια σπάνια πολιτική και προσωπική υπέρβαση».

ΤΑΣΟΣ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Η αναπάντεχα συμφιλιωτική αυτή αποτίμηση είχε τότε ερμηνευτεί ως συγκυριακή «στρατηγική προσέλκυσης καραμανλικών ψηφοφόρων» και απόπειρα του ΣΥΡΙΖΑ «να γίνει αποδεκτός από αστικά κοινωνικά στρώματα». με την ύστερη γνώση που μας προσφέρουν οι εξελίξεις των τελευταίων εβδομάδων, διαπιστώνουμε ωστόσο πως η επίμαχη ομιλία αποκάλυπτε στην πραγματικότητα πολύ περισσότερα για την προσωπική κοσμοθεωρία και στρατηγική του εκκολαπτόμενου πρωθυπουργού, απ’ ό,τι μπορούσε να φανταστεί κανείς εκείνη την εποχή.

ΤΑΣΟΣ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Αναλύοντας στην ΕΡΤ1 το σκεπτικό της αποδοχής του τρίτου Μνημονίου ο πρωθυπουργός φόρεσε έτσι τα παπούτσια όχι του «λαϊκιστή» Ανδρέα αλλά του ιδρυτή της Ν.Δ., αναβιώνοντας μια μορφή του δόγματος «ανήκομεν εις την Δύσιν» κι επισείοντας τη δική του εκδοχή του διλήμματος «Καραμανλής ή τανκς».

ΤΑΣΟΣ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Οι αυτοκριτικοί τόνοι του ήταν μάλλον ειλικρινείς. Ομολογία, κατ’ αρχήν, μιας ολοκληρωτικής αποτυχίας: των ιδεών και της στρατηγικής της ριζοσπαστικής πτέρυγας της ελληνικής ανανεωτικής Αριστεράς, με όλη τη δογματική εθελοτυφλία της απέναντι στην αντιδραστική μετάλλαξη της «ευρωπαϊκής ιδέας». Και παράλληλα ερμηνεία της δικής του προσωπικής μετάλλαξης σε ηγέτη όχι πλέον της τάξης (ή ενός κοινωνικού συνασπισμού λαϊκών τάξεων), αλλά του «έθνους».

ΤΑΣΟΣ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Μεταβολής που συνοδεύεται από τις έντυπες, ραδιοτηλεοπτικές και διαδικτυακές υμνωδίες επαγγελματιών «ξεσκονιστών» με μακρά παράδοση στο γλείψιμο του Σημίτη ή του Καραμανλή τζούνιορ, ακόμη και δεδηλωμένων θαυμαστών του «εθνάρχη» Ιωάννη Μεταξά.

ΤΑΣΟΣ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Οπως κάθε εθνάρχης που σέβεται τον εαυτό του, ο Αλέξης μάς φλόμωσε φυσικά κατά την ίδια συνέντευξη στα ψέματα –ισχυριζόμενος λ.χ. ότι με το νέο Μνημόνιο «δεν κόβονται μισθοί και συντάξεις», τη στιγμή που η συμφωνία του με τους εταίρους προβλέπει ρητά «ημιαυτόματες περικοπές δαπανών σε περίπτωση απόκλισης από τους φιλόδοξους στόχους του πρωτογενούς πλεονάσματος», ρήτρα αυτολεξεί ενσωματωμένη στο άρθρο 1§25 του Ν.4334 που ψηφίστηκε την περασμένη Τετάρτη. Τη σοβαρότητα των πρωθυπουργικών καθησυχαστικών διαβεβαιώσεων εγγυάται άλλωστε ευκρινώς ο διορισμός ενός κωμικού ως υφυπουργού Κοινωνικών Ασφαλίσεων.

ΤΑΣΟΣ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Η σημαντικότερη τομή αφορά ωστόσο την αναδιάταξη του κοινωνικού ακροατηρίου της κυβέρνησης. «Δεν θα δραπετεύσω από τις ευθύνες μου», ξεκαθάρισε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, «διότι αυτό που προέχει τούτη την ώρα είναι να διασφαλίσω, τουλάχιστον, ότι η χώρα και τα λαϊκά στρώματα δεν θα διακινδυνεύσουν μια τεράστια οικονομική καταστροφή.

ΤΑΣΟΣ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Οτι δεν θα καταρρεύσει το τραπεζικό σύστημα και δεν θα χαθούν οι καταθέσεις των πολιτών». Η σωτηρία του λαού ταυτίζεται με τη διάσωση των τραπεζικών λογαριασμών, σκιαγραφώντας με σαφήνεια το βασικό target group της σοσιαλφιλελεύθερης (πλέον) κυβερνώσας Αριστεράς – και, ταυτόχρονα, το διαζύγιο της τελευταίας με όσους πολίτες δεν διαθέτουν κάποιο κομπόδεμα προς υπεράσπιση, παρά μόνο την (εφεξής θεσμικά απροστάτευτη) εργατική τους δύναμη.

ΤΑΣΟΣ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Η διάρρηξη του κοινωνικού συμβολαίου που έφερε τον ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία αφήνει ήδη σε τοίχους και οδοστρώματα ίχνη υβριστικά (1-2) ή πικραμένα (3). Τα νωπά κατάλοιπα της καμπάνιας τού «Οχι» αποπνέουν πια μια πικρόχολη ειρωνεία (4-8), το ίδιο και οι αφίσες του διεθνούς συνεδρίου για την «άνοδο της Δημοκρατίας» που σχεδιάστηκε κάτω από εντελώς διαφορετικές συνθήκες (10).

ΤΑΣΟΣ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Καθώς έχουν έρθει τα πάνω-κάτω (9), η κληρονομιά τού «Οχι» διεκδικείται από τα καινούργια «άκρα»: από δυνάμεις σκοταδιστικές, όπως αυτές που ταυτίζουν την ΕΚΤ και τη «νέα τάξη πραγμάτων» με τον Αντίχριστο (11), αλλά κι από το ανταγωνιστικό κοινωνικό κίνημα που αρνείται να καταθέσει τα όπλα (12).

ΤΑΣΟΣ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Η έκβαση της διεκδίκησης θα κριθεί στους δρόμους, μόλις ο κουρνιαχτός από το αρχικό σοκ καταλαγιάσει.

ΤΑΣΟΣ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

 

Η ΚΡΑΥΓΗ ΤΩΝ ΤΟΙΧΩΝ
Το κλείσιμο της παρένθεσης
Ερχονται στιγμές που ο δημοσιογράφος θα ήθελε όσο τίποτα να είχαν διαψευστεί οι προβλέψεις του. «Για τα αφεντικά της ευρωζώνης», εκτιμούσε τούτη εδώ...
Το κλείσιμο της παρένθεσης
Η ΚΡΑΥΓΗ ΤΩΝ ΤΟΙΧΩΝ
Παράπλευρη απώλεια
Χωρίς αμφιβολία, υπήρξε το δημοφιλέστερο σύνθημα που γράφτηκε από αντιεξουσιαστές στους τοίχους της Αθήνας τα τελευταία χρόνια. Φιλοτεχνημένο το φθινόπωρο του 2014 στη μεταλλική περίφραξη των έργων του κτιρίου...
Παράπλευρη απώλεια
Η ΚΡΑΥΓΗ ΤΩΝ ΤΟΙΧΩΝ
Η αυτοκτονία του «μικρού ΣΥΡΙΖΑ»
Περισσότερο από την τελική νίκη του Αλέξη Τσίπρα, η βασική είδηση των εκλογών της 20ής Σεπτεμβρίου βρίσκεται στην πανωλεθρία της Λαϊκής Ενότητας, του πολιτικού σχηματισμού που φιλοδόξησε να εκφράσει τις...
Η αυτοκτονία του «μικρού ΣΥΡΙΖΑ»
Η ΚΡΑΥΓΗ ΤΩΝ ΤΟΙΧΩΝ
Τι είν’ η Ευρώπη μας;
Mε την υπερψήφιση του τρίτου (και βαρύτερου) μνημονίου, καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ ακολουθεί νομοτελειακά την πορεία του ΠΑΣΟΚ και της Ν.Δ. προς τη διάσπαση και τη σταδιακή απαξίωση, οι σοβαρότεροι προασπιστές του...
Τι είν’ η Ευρώπη μας;
Η ΚΡΑΥΓΗ ΤΩΝ ΤΟΙΧΩΝ
Αλέξης όπως ΓΑΠ;
Δέκα μέρες μετά τη συμφωνία της 20ής Φεβρουαρίου στο Eurogroup, καθώς η πραγματική έκταση του συμβιβασμού γίνεται ευρύτερα αντιληπτή και η ψήφιση ενός τρίτου αντιλαϊκού μνημονίου προβάλλει πλέον καθαρά στον...
Αλέξης όπως ΓΑΠ;
Η ΚΡΑΥΓΗ ΤΩΝ ΤΟΙΧΩΝ
Η ελπίδα και η απελπισία
Μια ορατή συνέπεια της εσπευσμένης προκήρυξης των εκλογών και της μικρής διάρκειας της προεκλογικής περιόδου είναι τα περιορισμένα αποτυπώματα της ιστορικής αυτής αναμέτρησης στους τοίχους των αστικών κέντρων....
Η ελπίδα και η απελπισία

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας