Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Δικαιώματα και η μονοπώληση των κοινωνικών κατακτήσεων από ιδιώτες
Dreamstime

Δικαιώματα και η μονοπώληση των κοινωνικών κατακτήσεων από ιδιώτες

  • A-
  • A+

Τ

α δικαιώματα της κοινωνίας και η μονοπώληση των κοινωνικών κατακτήσεων από τους ιδιώτες. Τα δικά μας, δικά τους, και τα «δικά τους» ΚΑΤΑδικά τους...

Διάβασα στον τοπικό Τύπο κάποιο άρθρο που, αναλύει το θέμα του πλούτου (και των πλουσίων) της οικονομίας, μ' έναν απίστευτα απλό τρόπο, που θυμίζει παραμύθι.

Πώς δηλαδή οι πλούσιοι με τις ανακαλύψεις τους, προσθέτουν πλούτο στην οικονομία και επομένως εισπράττουν το δίκαιο ποσοστό τους. Και πως χάρη σ' αυτούς οι φτωχοί γίνονται λιγότερο φτωχοί, αν και η απόστασή τους από τους πλούσιους μεγαλώνει (δίκαια σύμφωνα με τα παραπάνω).

Όσο και αν προσπάθησα ν' αποφύγω τον πειρασμό ν' απαντήσω, δεν τα κατάφερα, γιατί ένιωσα θιγμένος από την κατηγορία που μου απευθύνεται: ότι δηλαδή φθονώ και εποφθαλμιώ τον πλούτο των πλουσιότερων ανθρώπων του κόσμου, που τους «ανήκει», γιατί είναι καινούργιος πλούτος, που παράγεται εξαιτίας «ανακαλύψεών τους».

Στην αρχή, το ομολογώ, με κατέλαβαν οι τύψεις, κι αναρωτήθηκα μήπως αδίκως φθονώ κι εποφθαλμιώ τα κέρδη και τις περιουσίες ανθρώπων για τους οποίους μόνο ευγνωμοσύνη θα 'πρεπε να αισθάνομαι.

Αλλά αισθάνθηκα και συγχυσμένος, κι αναρωτήθηκα αν είμαι ξύπνιος ή ονειρεύομαι. Ποιος είναι ο πραγματικός και ποιος ο παραμυθένιος κόσμος;

Άρχισα λοιπόν να τσιμπιέμαι, και, ω του θαύματος, σε κάθε τσίμπημα, μου 'ρχονταν στον νου και κάποια πλευρά της πραγματικότητας.

Στο πρώτο τσίμπημα σκέφτηκα την ανθρωπότητα με τις γλώσσες της και τους πολιτισμούς της. Όσο και να το τραβήξεις, η οποιαδήποτε γλώσσα ποτέ δεν προκύπτει σαν αποτέλεσμα της έμπνευσης κάποιων ιδιωτών, αλλά είναι αποτέλεσμα της συνεργασίας, της επικοινωνίας, της εργασίας και των αγώνων κάθε κοινωνίας.

Και είναι η γλώσσα και οι εγγράμματοι και εκπαιδευμένοι άνθρωποι-φορείς της (το σύνολο δηλαδή των μελών της κοινωνίας) που αποτελούν το θεμελιώδες εργαλείο (ή καλύτερα εργοστάσιο), που πάνω του πατάει και χτίζει ο κάθε ιδιώτης την έμπνευσή του, την παραγωγή και την περιουσία του. Κι αν είναι έτσι, ποια είναι τα δικαιώματα, το μερίδιο ή και η ιδιοκτησία της κοινωνίας, από τα κάθε είδους επιτεύγματα των ιδιωτών;

Τα διεκδίκησε κανείς, ή μήπως τα απέδωσε κάποια κυβέρνηση;

Αλλά κατά τους οπαδούς του καπιταλισμού, αυτό δεν εγείρει δικαιώματα, αλλά είναι απλώς «το πλαίσιο» για την ανάδειξη των ταλέντων.

(Γι' αυτό και αφήνουν τη μισή ανθρωπότητα στην πείνα και την κακομοιριά, «στα όρια» του θανάτου ανά 36΄΄ και θάνατος από έλλειψη τροφίμων, ένα παιδί πεθαίνει κάθε 3΄΄).

Τι ταλέντα μπορεί αναδειχθούν από 3 δισεκατομμύρια εγκεφάλους (που εγώ είχα την εντύπωση ότι αποτελούν τον πραγματικό πλούτο και την ελπίδα της ανθρωπότητας), που βουτηγμένοι στη φτώχεια και την αμάθεια, το μόνο που κάνουν είναι να εκλιπαρούν για βοήθεια;

Με αυτούς (τους εγκεφάλους) θα ασχολούμαστε;

Το δεύτερο τσίμπημα μου 'φερε στον νου τους φορολογικούς παραδείσους, όπου λέγεται πως κάποιοι παρκάρουν αμέτρητες περιουσίες, για να μην αποδώσουν στις κοινωνίες, έστω εκείνους τους φόρους που τους αναλογούν, σύμφωνα με την καπιταλιστική «λογική» (που υπόψη βαίνουν μειούμενοι με τον χρόνο).

Τρίτο τσίμπημα και στον νου μου ήρθαν οι αποικιοκρατικές πρακτικές κάποιων εκπροσώπων των «εμπνευσμένων», που αρπάζουν τις πρώτες ύλες και τον πλούτο καθυστερημένων εθνών, με όχι και τόσο εμπνευσμένο τρόπο.

Τέταρτο τσίμπημα και θυμήθηκα τις χρηματιστηριακές εμπνεύσεις που οδήγησαν στη φούσκα του 2008 και την κατάρρευση του συστήματος, και τη διάσωσή του με τα χρήματα του δημοσίου και των πολιτών.

Φτωχαδάκια, θα μου πείτε, οι χρηματιστές...

Αλλά με το πέμπτο τσίμπημα θυμήθηκα τους μεγιστάνες από τη Ρωσία, που από τη μια νύχτα στην άλλη, με μερικά ψωροδολάρια, απέκτησαν επιχειρήσεις αξίας δισεκατομμυρίων.

Εκεί να δεις έμπνευση κι εκτίναξη στην κορυφή.

Θα συνέχιζα να τσιμπιέμαι, αλλά τα γονίδιά μου άρχισαν να διαμαρτύρονται ότι δεν τους έχω πλέον εμπιστοσύνη και κινδύνευα να χάσω την αυτοπεποίθησή μου. Και σταμάτησα.

ΑΠΟΨΕΙΣ
Δεν είναι μόνο η οικονομία, ανόητε!
Πολλά τα μηνύματα προς την Αριστερά και θα ήταν κολοσσιαίο λάθος να κλείσουμε τα αυτιά μας. Μέχρι τώρα ίσχυε η αρχή ότι όσοι δυσανασχετούν ήταν, έστω εν δυνάμει, «δικοί μας». Μια ματιά γύρω μας αποδεικνύει το...
Δεν είναι μόνο η οικονομία, ανόητε!
ΑΠΟΨΕΙΣ
Προεκλογικοί διάλογοι για την τέταρτη Βιομηχανική Επανάσταση
Ο δημόσιος λόγος εδώ και λίγο καιρό κινείται στο πλαίσιο των απαιτήσεων των εκλογών. Εκεί όμως που κάθε λογικός άνθρωπος αρχίζει να αναρωτιέται για το αν οι πρωταγωνιστές έχουν συνειδητοποιήσει σε ποια χώρα...
Προεκλογικοί διάλογοι για την τέταρτη Βιομηχανική Επανάσταση
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ένα βήμα πριν την Ακροδεξιά και τον Φασισμό και εμείς τυφλοί;
Οι μέρες του '67 και της δικτατορίας δεν είναι μακριά. Με τη μόνη διαφορά ότι η ακροδεξιά και ο φασισμός δεν χρειάζονται πραξικοπήματα για να επικρατήσουν. Αυτό μπορεί εύκολα να γίνει και με δημοκρατικό τρόπο...
Ένα βήμα πριν την Ακροδεξιά και τον Φασισμό και εμείς τυφλοί;
ΑΠΟΨΕΙΣ
Τα καλύτερα και τα χειρότερα για το 2019
Η ζωή συνεχίζεται μεταξύ αισιοδοξίας και απαισιοδοξίας, μεταξύ προσδοκιών και διαψεύσεων –όπως τότε στον Μεσοπόλεμο. Αλλά όπως έλεγε ο φιλόσοφος Καρλ Πόπερ «οι απαισιόδοξοι έχουν συνήθως δίκιο∙ αν όμως η...
Τα καλύτερα και τα χειρότερα για το 2019
ΑΠΟΨΕΙΣ
Για την Ελλάδα της νέας εποχής, για την Αριστερά της εποχής μας
Τον Αύγουστο του 2018 ο κύκλος της δημοσιονομικής προσαρμογής έκλεισε. Η πρώτη μάχη κερδήθηκε. Για να ακολουθήσει η αμέσως επόμενη. Σκληρότερη. Η οικοδόμηση της Ελλάδας της νέας εποχής. Ανασηκώνοντας το κεφάλι...
Για την Ελλάδα της νέας εποχής, για την Αριστερά της εποχής μας
ΑΠΟΨΕΙΣ
Παρα-πολιτικές υπο-θέσεις
Η οικονομοποίηση της Δημοκρατίας και η οριζοντιοποίηση των δικαιωμάτων, στη λογική της επανεξέτασης των πάντων υπό το πρίσμα της αποδοτικότητας της αγοράς, μετατρέπουν το εθνικό κράτος σε νομικό/θεσμικό κλώνο...
Παρα-πολιτικές υπο-θέσεις

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας