Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Περισσότερα τα ερωτήματα, παρά οι απαντήσεις
Janner / Austin American-Statesman via AP

Περισσότερα τα ερωτήματα, παρά οι απαντήσεις

  • A-
  • A+

Η επόμενη μέρα των αμερικανικών εκλογών θέτει νέα ερωτήματα στην Αριστερά, τόσο στην πατρίδα μας όσο και διεθνώς.

Οσοι από τους «συστημικούς αναλυτές» βιάζονται να δώσουν απαντήσεις, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη αντιφάσεις και νέα δεδομένα, πιθανώς να οδηγούνται σε αποσπασματικά και ελλιπή συμπεράσματα.

Να επαναλαμβάνουν τα ίδια κωμικοτραγικά λάθη του αμερικανικού κατεστημένου στις ΗΠΑ που ποθούσε Χίλαρι και υποτιμούσε την οργή μιας σιωπηρής πλειοψηφίας.

Στην πρώτη του ομιλία, αμέσως μετά την εκλογή του, ο νέος Αμερικανός πρόεδρος δεν ξέχασε να ευχαριστήσει την Αμερικανική Ενωση για την Ελεύθερη Οπλοκατοχή, την αμερικανική αστυνομία (που βρίσκεται στη δίνη του κυκλώνα μετά το κύμα δολοφονιών Αφροαμερικανών από αστυνομικές δυνάμεις) και άλλες αμφισβητήσιμες «κοινωνικές οντότητες».

Ξαναπουλάει το «αμερικανικό όνειρο» στα εξαθλιωμένα και φοβισμένα κοινωνικά στρώματα, που υπέστησαν τα δεινά της αχόρταγης ελεύθερης αγοράς, των άγριων νεοφιλελεύθερων πολιτικών που εξόντωσαν την αγορά εργασίας, τη δημόσια εκπαίδευση και τη δημόσια υγεία, ανάμεσα σε άλλα. Υποσχέσεις που θα ξανακάνουν τις ΗΠΑ «μεγάλη ηγέτιδα δύναμη».

Με ρατσιστικές, ξενοφοβικές και ακροδεξιές προεκλογικές εξάρσεις διαίρεσε την αμερικανική εργατική τάξη, στοχεύοντας στην ψήφο των λευκών «νεόπτωχων» στρωμάτων και όχι μόνο. Στοχοποίησε ισπανόφωνους, μουσουλμάνους και Αφροαμερικανούς.

Το σκληρό αμερικανικό κατεστημένο, το στρατιωτικο-βιομηχανικό σύμπλεγμα, η Wall Street, η διαπλεκόμενη μιντιακή φούσκα επέλεξε τη Χίλαρι Κλίντον ως το πρόσωπο εκείνο που σταθερά και με συνέπεια υπηρετεί και θα υπηρετεί τη γεωπολιτική εξάπλωση του αμερικανικού ιμπεριαλισμού σε κάθε γωνιά του πλανήτη, μέσω περιφερειακών πολέμων, με ένα παγκοσμιοποιημένο ΝΑΤΟ, που εντείνει τη συνεχή στρατιωτική περικύκλωση της Ρωσίας και της Κίνας.

Οι δύο διαφορετικές στρατηγικές των δύο υποψηφίων περιγράφουν τον αμερικανικό καπιταλισμό σήμερα, που βρίσκεται στην «εντατική» και σε βαθιά κρίση ταυτότητας, και το εξωτερικό του δόγμα, σε μια πρωτοφανή παγκόσμια ενδο-ιμπεριαλιστική διαπάλη (στρατιωτική, γεωπολιτική, ενεργειακή, περιβαλλοντική κ.λπ.).

Ισως σε αυτές τις εκλογές να διαφάνηκε η απέχθεια πολυπληθών αμερικανικών στρωμάτων για ένα αφυδατωμένο δικομματικό εκλογικό και πολιτικό σύστημα, που δεν αφήνει χώρο σε κανένα άλλο πολιτικό κίνημα ή κόμμα.

Τα στρώματα αυτά κυρίως εκφράστηκαν με την άρνησή τους να εγγραφούν στους εκλογικούς καταλόγους, σε ένα εκλογικό σύστημα που κάθε άλλο παρά εκπροσωπεί τη «μεγαλύτερη δημοκρατία του κόσμου».

Ισως να φάνηκε περίτρανα στους απλούς πολίτες η στενότατη διεφθαρμένη σχέση των μιντιακών συγκροτημάτων, των πολεμικών βιομηχανιών, των ισχυρών χρηματοπιστωτικών και δημοσκοπικών εταιρειών με την «εκλεκτή Χίλαρι».

Ισως στις ΗΠΑ να αρχίζει το τέλος της παγκοσμιοποιημένης υποκριτικής δήθεν δημοσιογραφίας και του πολιτικού αστικού ορθολογισμού που έστειλε στην κάλπη του Τραμπ οργισμένους αλλά και φοβισμένους πολίτες, πολίτες που μετρούν κάθε μέρα την αυξανόμενη φοβία τους για το αύριο.

Ισως η σημερινή συγκυρία να αποτελεί μια μεγάλη ευκαιρία για τη δημιουργία και οικοδόμηση «από τα κάτω» ενός μεγάλου προοδευτικού, λαϊκού κινήματος, αντάξιου των ηρωικών ημερών κατά του πολέμου στο Βιετνάμ, υπέρ των κοινωνικών, ταξικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων των αδυνάτων.

Υπέρ μιας Αριστεράς που στις ΗΠΑ ποτέ δεν έσβησε, περιθωριοποιήθηκε μεν, αλλά δεν έπαψε να υπάρχει.

Μια Αριστερά που τόσο μοχθηρά πολεμήθηκε από τις ελίτ, στην εποχή των «Σταφυλιών της οργής» και του Γούντι Γκάθρι, του μεγάλου κραχ, του άγριου δολοφονικού μακαρθισμού, του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ και του Μάλκολμ Χ και άλλων επώνυμων και ανώνυμων ηρώων.

Ταυτόχρονα, στο εξωτερικό υπάρχει μια σχετική ανακούφιση από ορισμένες δυνάμεις που βλέπουν τον επιδιωκόμενο απομονωτισμό των ΗΠΑ από την πολιτική Τραμπ (που εστιάζει στην οικονομική εσωστρέφεια και τον οικονομικό προστατευτισμό της υπερδύναμης) σε μια χαλάρωση της στρατιωτικής επιθετικότητας των ΗΠΑ.

Είναι νωρίς ακόμα να προβλέψουμε το ακριβές στίγμα αυτής της στρατηγικής, και τούτο γιατί το κατεστημένο στις ΗΠΑ θα επιδοθεί σε μια εσωτερική σύγκρουση για την επικράτηση ή μη του όποιου σεναρίου, με άγνωστες ώς τώρα πλευρές και διαδικασίες.

Τέλος, η σημερινή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝ.ΕΛΛ. βρίσκεται αυτοπαγιδευμένη σε νέες αντιφάσεις με την υποταγμένη στις ΗΠΑ εξωτερική της πολιτική με την επίσκεψη Ομπάμα, που μάλλον θα έχει περισσότερο τουριστικό ενδιαφέρον για τον απερχόμενο Αμερικανό πρόεδρο από οτιδήποτε άλλο.

Με το να εκλιπαρεί συνεχώς για λεκτική «υποστήριξη» από το «μεγάλο αφεντικό», αφαιρεί από την ασυμβίβαστη Αριστερά επιβεβαιωμένες ιστορικές περγαμηνές. Ευτελίζει με μεθοδικότητα το καθετί αριστερό από ιδεολογική, ιστορική και ηθική άποψη.

Δεν υπολογίζει, βέβαια, στην ακατάλυτη ιστορική, πολιτισμική, ταξική και πατριωτική σχέση λαού και Αριστεράς ιδιαίτερα στον 20ό αιώνα. Οπως πάντα, ο αδούλωτος ελληνικός λαός θα βρεθεί και πάλι στους δρόμους για το «καλωσόρισμα».

Η αμερικανοκρατία, συνδυασμένη με τη μνημονιακή υποταγή, την ευρωζωνική τυφλή υπακοή, τη ΝΑΤΟϊκή προσήλωση, το κλείσιμο του ματιού στην επικίνδυνη νεο-οθωμανική, ιδιάζουσα δικτατορική και αναθεωρητική πολιτική της γειτονικής χώρας, συναποτελούν ένα εκρηκτικό κοκτέιλ, που μόνο δεινά μπορεί να φέρει στον λαό μας και σε όλους τους λαούς της περιοχής.

Μια αναγεννητική ενωτική, πατριωτική, αριστερή και δημοκρατική διέξοδος είναι ο πραγματικός εναλλακτικός δρόμος ανάμεσα στο ψευτοδίλημμα των «καλών και κακών διαχειριστών» του διαρκούς Μνημονίου.

*πρώην αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Αμυνας, μέλος Π.Ε. της ΛΑ.Ε.

 

ΑΠΟΨΕΙΣ
Δύο ξένα εκλογικά σώματα και ο θρίαμβος του λαϊκισμού
Η νίκη του Ντόναλντ Τραμπ κατέδειξε για ακόμα μία φορά πως όσο οι πολιτικές ελίτ αδυνατούν να προσεγγίσουν και να παράσχουν εχέγγυα στις επισφαλείς λαϊκές μάζες τόσο αυτές γίνονται πιο ευεπίφορες σε έναν...
Δύο ξένα εκλογικά σώματα και ο θρίαμβος του λαϊκισμού
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ο εμφύλιος που δεν τελείωσε ποτέ
Η νίκη του Τραμπ αποτελεί στην καλύτερη περίπτωση μια κούφια νίκη για τους «αντισυστημικούς» ψηφοφόρους που τον έκαναν πρόεδρο. Θα καταγραφεί από τους ιστορικούς του μέλλοντος, υποψιάζομαι, ως άλλη μία...
Ο εμφύλιος που δεν τελείωσε ποτέ
ΑΠΟΨΕΙΣ
Γιατί κερδίζει ο Τραμπ;
Δεν φταίνε οι ακραίοι που καταφέρνουν να κάνουν τις ιδέες και τα πιστεύω τους ελκυστικά στον σημερινό κόσμο. Φταίνε οι άλλοι, οι μετριοπαθείς, που τους αφήνουν, μένοντας προσκολλημένοι σε πράγματα και...
Γιατί κερδίζει ο Τραμπ;
ΑΠΟΨΕΙΣ
Σκόρπιες σκέψεις το βράδυ των εκλογών
Οπως εκατομμύρια συνέλληνες, έτσι κι εγώ παρακολούθησα στην οθόνη τη γιορτή της δημοκρατίας, δηλαδή τις εθνικές εκλογές, την περασμένη Κυριακή. Με την εξής διαφορά: η οθόνη ήταν του υπολογιστή μου και το...
Σκόρπιες σκέψεις το βράδυ των εκλογών
ΑΠΟΨΕΙΣ
Εμείς δεν είμαστε περαστικοί από τον αγώνα
Για ένα πράγμα ας είναι σίγουροι όλοι: Εμείς δεν είμαστε περαστικοί από τον αγώνα και την προσφορά. Δεν έχουμε μάθει να υποχωρούμε, θα συνεχίσουμε όσο οι πολίτες θα μας στηρίζουν. Και θα κερδίσουμε!
Εμείς δεν είμαστε περαστικοί από τον αγώνα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Φλόγα οράματος, δημοκρατίας και ανάπτυξης
Η γεωπολιτική ισχύς της χώρας έχει αναβαθμιστεί σε ένα ρευστό και επικίνδυνο περιβάλλον, η κυβέρνηση πραγματοποιεί σταδιακά σημαντικές τομές, έστω και με αργούς ρυθμούς, στον μπλοκαρισμένο κρατικό μηχανισμό...
Φλόγα οράματος, δημοκρατίας και ανάπτυξης

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας