Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Μοιρολογώντας τον Θαλή
EUROKINISSI/ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ

Μοιρολογώντας τον Θαλή

  • A-
  • A+

Εμαθα το νέο την Κυριακή. Ημουν μακριά του. Τελευταία φορά που τον είδα ήταν λίγες μέρες πριν. Την ώρα που έκλινα το σώμα αριστερά, για να μπω στο αυτοκίνητο για την άπαξ της εβδομάδος απουσία μου, η ματιά μου έπεσε πάνω του. Η ίδια κίνηση κάθε βδομάδα. Κάθε φορά που χωρίζαμε προσωρινά για λίγες ημέρες.

Κι ο Θαλής κουνούσε την ουρά του, ζωηρά στην αρχή. Θαρρούσε πως θα κατευθυνόμουν στο μέρος του. Να τον χαϊδέψω. Να παίξουμε, όπως τότε που ήταν μικρός και τον κυνηγούσα. Κρατούσε στο στόμα του την παντόφλα μου. Κι εγώ, ίδιος μονοσάνδαλος, νευριασμένος τον απειλούσα. Αμα σε τσακώσω, τι έχεις να πάθεις. Κι όταν σταματούσε, ξεφούσκωνε όλος ο θυμός.

Αρκούσε να ακουμπήσει τα μπροστινά του πόδια πάνω μου και η οργή γινόταν τρυφερότητα. Μπορείς να είσαι σκληρός με το παιδί σου; Με μια ψυχούλα που την ανάστησες; Εχωνε τη μουσούδα του στην αγκαλιά μου και γρύλιζε από ευχαρίστηση. Σαν να το ’κανε επίτηδες. Σαν να ήθελε να πάρει μερτικό από τον δικό μου χρόνο. Να ασχοληθώ μαζί του.

Εκείνη τη μέρα βιαζόμουν. Είχαν μαζευτεί πολλές σκοτούρες στο κεφάλι μου. Ο χρόνος πίεζε. Πήρα βιαστικά τα μάτια μου από το γεμάτο προσδοκία βλέμμα του. Δεν έδωσα, εκείνη τη στιγμή, σημασία στη θλίψη που του προκάλεσα με τη βιαστική αναχώρησή μου.

Η ζωηρή κίνηση της ουράς του έμεινε μετέωρη. Για μια στιγμή θύμισε ιστό σημαίας και αμέσως μετά χαμήλωσε. Την έβαλε, σχεδόν, ανάμεσα στα σκέλια του.

Πάντα έτσι γίνεται. Αργότερα, ανακαλύπτεις νόημα και συμβολισμό σε κάποιες κινήσεις. Σε λόγια. Σε γρυλίσματα. Πάντα έτσι γίνεται με τους αγαπημένους σου.

Οταν περνάνε στον παρελθόντα χρόνο, αναζητείς την παρουσία τους στα μικρά πράγματα. Συγκλονίζεσαι από τις ενοχές σου που δεν αφιέρωσες περισσότερο χρόνο. Που δεν ανταπέδωσες ένα μέρος της αγάπης και της αφοσίωσης.

Ανθρώπινες αδυναμίες, Θαλή μου. Ετσι είναι οι άνθρωποι. Μόνο στα μοιρολόγια θυμούνται τον χρόνο. Το αμετάκλητο. Οσο έχουν τους αγαπημένους τους κοντά τους συναγωνίζονται το ρολόι. Να τρέξουν. Να προλάβουν. Να γεμίσουν τη ζωή τους με πράξεις σκοπιμότητας. Με κοινωνικές συμβατικότητες.

Με σπατάλη του πολύτιμου χρόνου τους. Συμπεριφέρονται σαν να κρατήσει η ζωή στον αιώνα τον άπαντα. Και γίνονται αδιάφοροι. Δεν κοιτάζουν δίπλα τους. Μόνο μπροστά. Οταν οι κοντινοί τους διαμαρτύρονται ή ικετεύουν κάποιες στιγμές κοινές, είναι κοφτοί στις απαντήσεις τους. Δεν έχω χρόνο.

Πάνω απ’ όλα η ατζέντα των φιλοδοξιών αλλά και των αδιεξόδων. Κι όταν έρθει ο αποχωρισμός, οι Ερινύες φωλιάζουν στην ψυχή όσων βίωσαν την απώλεια των αγαπημένων τους. Για όσα έμειναν μετέωρα. Για την αγάπη και την τρυφερότητα που δεν εκφράστηκε. Για τις πράξεις που αναβλήθηκαν. Για τον χρόνο που δεν μοιράστηκε.

Και τότε πέφτεις σ’ ένα κενό μνήμης. Αυτό που δένει τους παρόντες με τους απόντες είναι η κοινή μνήμη. Η απόκτηση, όμως, κοινών εμπειριών δυσκολεύει στην εποχή μας. Η ανάγκη και η λογική επισκιάζουν, αν δεν εξωθούν στο περιθώριο, τα συναισθήματα.

Ο Θαλής έφυγε σε ηλικία πεντέμισι ετών. Ηταν κουταβάκι ημερών όταν ήρθε στο κτήμα. Η κοιλιά του σερνόταν στο χώμα, ενώ κούτσαινε από το ένα ποδαράκι του. Είχε χτυπήσει. Σκαρφιστήκαμε διάφορα, για να πάρει τη θεραπεία του. Ξαναμεγαλώναμε ένα μωρό. Κι αυτό είχε τη γοητεία του, να ανακαλύπτεις πλευρές ενός ζώου.

Να βλέπεις τον τρόπο που χτίζεται η σχέση αφοσίωσης και αμοιβαίας τρυφερότητας ανάμεσα σ’ ένα ζώο κι έναν άνθρωπο. Ηταν ώρες που κρυφοπροτιμούσα την παρέα του Θαλή από εκείνη οποιουδήποτε έλλογου όντος.

Θαλή μου, τώρα που έφυγες συνειδητοποιώ πόσο σημαντικός ήσουν για μας. Οχι μόνο για τις υπηρεσίες σου. Πρωτίστως, για την αγάπη σου. Για την τρυφερότητα που ένιωθες για όλους μας. Οι άνθρωποι, Θαλή μου, είναι ανόητοι, ώρες ώρες.

Η πιο πρόχειρη βρισιά που εκτοξεύουν είναι «ζώο». Πόσο λάθος κάνουν. Ακόμη και η Φωτεινούλα το ’νιωσε όταν πρωτόρθε στο σπίτι. Ησουν κύριος, όπως σ’ όλα σου. Κι ας σε σκιάζονται κάποιοι. Το φτιασικό, συχνά, ξεγελάει.

Θαλή μου, τι να σου μοιρολογήσω; Τα μοιρολόγια είναι φτιαγμένα για τους ανθρώπους. Θα σε θυμόμαστε όλοι, Θαλή μου.

*καθηγητής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας

ΑΠΟΨΕΙΣ
Κίτρινη μπομπίνα
Το συναντήσαμε στη μέση του μονοπατιού της Μπάτσας προς Κουιάσα. Επικεφαλής οι κυρίες του Πάρκου Τζουμέρκων. Ακολουθούσε ένα κομβόι εξοπλισμένο με φωτογραφικές μηχανές, κάμερες, σημειωματάρια. Παιδιά της...
Κίτρινη μπομπίνα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η ιστορία ενός έρωτα…
Hταν κάποτε ένας άστεγος πιτσιρίκος λοιπόν. Τον έλεγαν «Αρίστο». O Αρίστος ήταν γάτος. Κι αφηνόταν. Τυφλά. Ηταν ζήτημα εμπιστοσύνης λοιπόν. Κι όπως κάθε ζήτημα εμπιστοσύνης, (ιδίως σαν αφορά τη δυναμική...
Η ιστορία ενός έρωτα…
ΑΠΟΨΕΙΣ
Ανθρωποι και σκύλοι
Γαβγίζει το ξημέρωμα, το μεσημέρι, το βράδυ, κάθε φορά που βλέπει γάτα, κάθε φορά που κάποιος σκύλος περνάει από τον δρόμο. Γαβγίζει ο αναθεματισμένος κι είναι μεγάλος, γομάρι σωστό κι αλήτης του δρόμου, χωρίς...
Ανθρωποι και σκύλοι
ΑΠΟΨΕΙΣ
Το ατελείωτο δράμα της Συρίας
Ο πόλεμος στη Συρία μπαίνει σε μία διαρκή, σκοτεινή κατάσταση, γεγονός το οποίο όχι, μόνο, θα προκαλέσει το νέο και συνεχιζόμενο εκτοπισμό εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων, αλλά και θα εξαλείψει οποιαδήποτε...
Το ατελείωτο δράμα της Συρίας
ΑΠΟΨΕΙΣ
Μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να δώσει απαντήσεις σε τέτοια ερωτήματα;
Γράφεται και λέγεται εδώ και αρκετό καιρό πως στον ΣΥΡΙΖΑ η αναζήτηση των αιτιών της ήττας στις δύο εκλογικές διαδικασίες του 2019 είναι βασική προτεραιότητα. Και
Μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να δώσει απαντήσεις σε τέτοια ερωτήματα;
ΑΠΟΨΕΙΣ
Παρέμβαση από το Δίκτυο Χρηστών Ψυχοδραστικών Ουσιών
Όσοι αυτές τις τελευταίες μέρες εκμεταλλεύονται τους χρήστες τους εκθέτοντας και περιφέροντάς τους για ίδιον όφελος και πολιτικά παιχνίδια, εκτός από κατάπτυστοι είναι και υπόλογοι ως ο κυρίως λόγος που...
Παρέμβαση από το Δίκτυο Χρηστών Ψυχοδραστικών Ουσιών

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας