Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Smartphone από τη μια μεριά, ρομπότ από την άλλη!

Η κάμερα έχει επιταχύνει σε μεγάλο βαθμό και την αποποινικοποίηση της μαύρης εικόνας στην αμερικανική κουλτούρα.

AP Photo/Chuck Burton

Smartphone από τη μια μεριά, ρομπότ από την άλλη!

  • A-
  • A+

Η ιστορία και ανάπτυξη της παγκόσμιας οικονομίας βρίσκεται σε στενή εξάρτηση με την πρωτοφανή σε αριθμούς βίαιη, συνήθως, μετακίνηση ανθρώπων σε χερσαία εδάφη, αλλά και ωκεανούς.

Η βασικότερη αιτία, πάντα ήταν η δραματική έλλειψη φτηνών εργατικών χεριών στις μεγάλες δυνάμεις της κάθε εποχής, αλλά και στις αναδυόμενες παράλληλα.

Το διάστημα μεταξύ του 17ου και 19ου αιώνα, η συγκεκριμένη διαδικασία γνώρισε μεγάλη επιτάχυνση, μέσω του Ατλαντικού Ωκεανού, γεγονός που σημάδεψε όχι μόνο εκείνη την επώδυνη για πολλούς εποχή, αλλά ακόμα και τις μέρες μας με τα συνήθη πια και σοβαρά επεισόδια που λαμβάνουν χώρα στους δρόμους των αμερικανικών μεγαλουπόλεων.

Τελευταίο χειροπιαστό παράδειγμα η δολοφονία ενός ακόμα αφροαμερικανού το απόγευμα της 20ης Σεπτεμβρίου στην πόλη Σάρλοτ της Βόρειας Καρολίνας.

Οι μαύροι στην Αμερική, όμως, βρίσκονταν υπό στενή παρακολούθηση από τότε που πάτησαν το πόδι τους στη νέα ήπειρο και πατρίδα τους πια.

Από τότε που αναγκάστηκαν βίαια να εργαστούν στις φυτείες του καπνού και του ρυζιού του αμερικάνικου Νότου, o αποικιακός νόμος γρήγορα έκανε διάκριση μεταξύ μισθωμένων υπηρετών και δούλων, και με τον τρόπο αυτό εφευρέθηκε η έννοια της «λευκότητας» στην Αμερική.

Η διάκριση βοήθησε να κρατήσει τους μαύρους και τους φτωχούς λευκούς μακριά από την επιδίωξη των όποιων κοινών σκοπών.

Οι περίπολοι ελέγχου των μαύρων σκλάβων, γίνονταν σε μεγάλο βαθμό από φτωχούς λευκούς και τα μέλη των περιπολιών ονομάστηκαν paterollers ή slave patrols.

Η συνεχής παρενόχληση, το μαστίγωμα, ο απλός ή κι ο θανάσιμος τραυματισμός του μαύρου, ήταν καθήκον και ανταμοιβή, ο καλύτερος τρόπος ενσωμάτωσής τους στον ευγενέστερο και ανώτερο κόσμο των λευκών.

Φυσικά ο πραγματικός σκοπός τους ήταν να παρακολουθούν και να καταστέλλουν την όποια ικανότητα για εξέγερση των μαύρων σκλάβων.

Ενώ οι άνθρωποι της εθνοφρουράς ασχολούνταν με τους Ινδιάνους, οι paterollers είχαν να κάνουν με τους μαύρους.

Οι αστυνομικές δυνάμεις κατά πάσα πιθανότητα είχαν ως πρότυπο τις ιδέες του πατέρα της σύγχρονης βρετανικής αστυνομίας και ιδρυτικού στελέχους του σημερινού Συντηρητικού Κόμματος του Ηνωμένου Βασιλείου, Sir Robert Peel (1788-1850), αλλά οι αστυνομικοί στο Νέο Κόσμο, ήταν κυρίως Ιρλανδοί, άνθρωποι σε μεγάλο βαθμό παραγκωνισμένοι και περιφρονημένοι όταν για πρώτη φορά ήρθαν στην Αμερική.

Κι απόδειξη της χαμηλής τους κοινωνικής θέσης, ήταν το γεγονός ότι ζούσαν δίπλα ή μαζί με τους μαύρους.

Σε κάθε πόλη η ιρλανδική κοινότητα έδινε μάχη με τους κοντινότερους γείτονές τους, που ήταν οι μαύροι δούλοι, έτσι ώστε εκείνοι «να γίνουν Αμερικανοί», και φυσικά να κρατήσουν τους μαύρους κάτω από αυτούς, ελέγχοντας το εργατικό τους δυναμικό.

Οι αστυνομικές δυνάμεις των ΗΠΑ και η σχέση τους με τους μαύρους, είναι μια μακριά ιστορία επιβολής του λευκού επί του μαύρου.

Έτσι όταν εμφανίστηκαν μαύροι αστυνομικοί, ειδικά στον πολύπαθο Νότο, οι λευκοί το έφεραν βαρέως και αγανάκτησαν με τη δύναμη που τους δόθηκε ώστε να συλλαμβάνουν έναν λευκό άνδρα!

Ο θρίαμβος της λευκής υπεροχής, λίγο πολύ είχε αρχίσει να καταρρέει με την παρουσία μαύρων αστυνομικών.

Κι όταν, το 1967, εμφανίστηκε στο προσκήνιο ο Carl Stokes (1927-1996), ο νεοεκλεγείς μαύρος δήμαρχος του Κλήβελαντ, στο Οχάιο, με τη βοήθεια μαύρων και άσπρων ψηφοφόρων, παρατηρήθηκαν εξεγέρσεις, ενώ την ίδια στιγμή, οι λευκοί αξιωματούχοι της αστυνομίας αγανάκτησαν ακόμα περισσότερο με τους μαύρους.

Η ιστορία φτάνει με διάφορες εκδοχές έως τις μέρες μας, με άφθονα επεισόδια και διαλλείματα ενδιάμεσα.

Η αφροαμερικανίδα Eleanor Bumpurs (1918-1984) πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε στις 29 Οκτωβρίου 1984, από την αστυνομία της Νέας Υόρκης με το αιτιολογικό ότι κρατούσε μαχαίρι, αφού πρώτα οι αστυνομικοί έσπασαν την πόρτα όπου έμενε.

Η αστυνομία εδώ προσπάθησε να επιβάλει την τάξη, δηλαδή διέταξε την έξωση των Bumpurs από το διαμέρισμά τους στο Μπρονξ γιατί είχαν καθυστέρηση τεσσάρων μηνών στην πληρωμή του μηνιαίου μισθώματος που καλά-καλά δεν έφτανε το ποσό των εκατό δολαρίων.

Τα γεγονότα που αφορούν τον Michael Brown, στο Ferguson του Μισούρι, το καλοκαίρι του 2014, μας είναι περισσότερο πρόσφατα και οικεία.

Τα σύγχρονα μέσα επικοινωνίας φρόντισαν να μας κρατούν ενήμερους για όλα αυτά.

Τελευταία με την τρομακτική εξάπλωση των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, η μαύρη Αμερική αντί να καλέσει τον αριθμό 911 για βοήθεια, τραβά έξω από τις τσέπες της τα smartphones, προκειμένου να καταγράψει και τεκμηριώσει τις ενέργειες των αστυνομικών ταγμάτων θανάτου, όπως χαρακτηριστικά αποκαλεί.

Η κάμερα πια, έχει κάνει όλη τη διαφορά! Μια φωτογραφική μηχανή και η ψηφιακή αποτύπωση μπορεί να βεβαιώσει με τον καλύτερο τρόπο ότι δεν υπάρχει καμία ασάφεια ή αμφιβολία για το τι ακριβώς διαδραματίστηκε.

Ο Feidin Santana, κουρέας που μετανάστευσε στις ΗΠΑ από τη Δομινικανή Δημοκρατία, βρίσκεται στο κέντρο μιας ιστορίας που ξανά άφησε άφωνο το έθνος.

Έτυχε να βρίσκεται ακριβώς εκεί με το κινητό του, όταν ο Walter Scott (1965–2015) σκοτώθηκε στο Βόρειο Τσάρλεστον, στη Νότια Καρολίνα, στις 4 Απριλίου, 2015.

Στο Μπάτον Ρουζ, στη Λουϊζιάνα, στις 5 Ιουλίου του 2016, τα κινητά τηλέφωνα βιντεοσκόπησαν δύο λευκούς αστυνομικούς να καθηλώνουν τον Alton Sterling (1979–2016) στο έδαφος από ένα παρκαρισμένο αυτοκίνητο μπροστά σ’ ένα ψιλικατζίδικο και να τον πυροβολούν.

Στις 6 Ιουλίου 2016, η Diamond «Lavish» Reynolds ανέβασε κάποια στιγμιότυπα στο Facebook μετά τον πυροβολισμό τέσσερις ή πέντε φορές του μνηστήρα της, Philando Castile (1983–2016), ο οποίος προσπαθούσε να βρει την ταυτότητά του, στο Falcon Heights, στη Μινεσότα, και με την τετράχρονη κόρη της στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου.

Η μαύρη Βαλτιμόρη πάλι, στασίασε μετά το θάνατο, στις 19 Απριλίου 2015, του Freddie Gray, από κακώσεις νωτιαίου μυελού που υπέστη, ενώ βρισκόταν υπό κράτηση σε ένα βαν της αστυνομίας.

Τρεις από τους έξι αστυνομικούς που κατηγορήθηκαν, ήταν λευκοί και τρεις μαύροι.

Πολλές από τις δολοφονίες των τελευταίων ετών φαίνεται να έχουν στον πυρήνα τους την ανεξέλεγκτη οργή των αστυνομικών, επειδή οι μαύροι άνδρες τους αψήφησαν, τους πρόσβαλαν και δεν υπάκουσαν στα κελεύσματά τους.

Μερικοί μαύροι ακτιβιστές είχαν ελπίσει ότι εάν οι λευκοί αστυνομικοί πήγαιναν στη φυλακή για τη δολοφονία άοπλων μαύρων ανδρών, ίσως το γεγονός να είχε με κάποιο τρόπο έναν αποτρεπτικό χαρακτήρα.

Μετά από τόσα χρόνια, η δολοφονία μαύρων ανδρών, άοπλων και ένοπλων, στα χέρια της αστυνομίας δεν έχει σταματήσει.

Οι ιστορίες φυλετικών διακρίσεων και βίαιων περιστατικών, δυστυχώς συνεχίζονται.

Τα σχετικά βίντεο δείχνουν όχι μόνο τη σφοδρή επιθυμία για βιαιότητα εναντίον των μαύρων, αλλά και τον πολιτισμό και την κουλτούρα μερικών στελεχών της αστυνομίας, αλλά πάνω απ’ όλα την ανικανότητά τους να προστατέψουν με επιτυχία τους πολίτες.

Η κάμερα, όμως, έχει επιταχύνει σε μεγάλο βαθμό και την αποποινικοποίηση της μαύρης εικόνας στην αμερικανική κουλτούρα.

Οι μαύροι άνδρες που έχασαν τη ζωή τους σε αυτά τα βίντεο δεν φαίνεται ότι απειλούσαν ευθέως κάποιον ή ότι ήταν μέλη επικίνδυνης εγκληματικής συμμορίας.

Αλλά, όμως, ίσως τελικά η συμπεριφορά της αστυνομίας είχε βαθύτερα κίνητρα.

Πριν το κίνημα Black Lives Matter, υπήρχε το Occupy Wall Street στο πάρκο Zucotti στο κέντρο του Μανχάταν, στο οποίο υπήρχε σημαντική παρουσία μαύρων, παράλληλα με τις στρατιές των άλλων παρευρισκομένων.

Οι μεγάλες διαδηλώσεις ενάντια στον πόλεμο του Ιράκ, τελικά, δεν είχαν καμία επίπτωση, πρακτικά, και πολλοί ήταν εκείνοι που πήγαν στο σπίτι τους αποθαρρυμένοι για αρκετά χρόνια.

Αλλά το κίνημα Occupy ξανάνοιξε το δρόμο πάνω στον οποίο θα μπορούσαν ίσως να δρομολογηθούν κάποια θέματα και να ξεκινήσουν άλλες ευρύτερες κοινωνικές διεκδικήσεις.

Η Washington Post ανέφερε τον Ιούνιο του 2015, ότι 385 άνθρωποι είχαν σκοτωθεί από την αστυνομία κατά τη διάρκεια των πρώτων πέντε μηνών του έτους, κυρίως ένοπλοι άνδρες, ενώ το αξιοσημείωτο είναι ότι ένας αριθμός από αυτούς ήταν ψυχικά ασθενείς.

Η εφημερίδα ανέφερε, επίσης, ότι τα δύο τρίτα των μαύρων και των ισπανόφωνων θυμάτων, ήταν άοπλοι.

Μια ιστοσελίδα, που ασχολείται με την χαρτογράφηση της αστυνομικής βίας (Mapping Police Violence), εμφανίζει τις φωτογραφίες, το ιστορικό και το νομικό υπόβαθρο των 102 περιπτώσεων όπου τα θύματα ήταν άοπλοι μαύροι.

Μια άλλη ιστοσελίδα, η The Counted, η οποία συντηρείται από την εφημερίδα The Guardian, μας δίνει τη δυνατότητα να δούμε περισσότερες λεπτομέρειες για εκείνους που σκοτώθηκαν από την αστυνομία μέχρι στιγμής μέσα στο 2016, καθώς και την ταυτότητά τους.

Επιπλέον, ορισμένα βιβλία που κυκλοφόρησαν τα τελευταία χρόνια είχαν αρκετά στοιχεία σχετικά με τη φυλετική σκιαγράφηση, τις προκλητικές έρευνες των μαύρων στους δρόμους, τις φυλετικές διακρίσεις στις δίκες, τον δυσανάλογα υψηλό πληθυσμό μαύρων στις φυλακές, την κερδοφορία του κλάδου των φυλακών, και πολλά άλλα λίαν ενδιαφέροντα στοιχεία.

Το ένα τέταρτο των κρατουμένων όλου του κόσμου, αναφέρεται εκεί, είναι φυλακισμένοι στις ΗΠΑ, κάτι που εγείρει αξιώσεις και κάνει επιτακτική την ανάγκη για μια κάποια μεταρρύθμιση του συστήματος ποινικής δικαιοσύνης.

Στις 7 Ιουλίου 2016, o Micah Xavier Johnson έστησε ενέδρα και πυροβόλησε μια ομάδα αστυνομικών στο Ντάλας του Τέξας, σκοτώνοντας πέντε αξιωματικούς και τραυματίζοντας εννέα άλλους.

Δύο άμαχοι, επίσης, τραυματίστηκαν. Ο Johnson ήταν βετεράνος πολέμου στο Αφγανιστάν, ο οποίος φέρεται να ήταν εκνευρισμένος με τη συμπεριφορά της αστυνομίας απέναντι στους μαύρους, και δήλωσε ότι ήθελε να σκοτώσει λευκούς ανθρώπους, ειδικότερα λευκούς αστυνομικούς!

Η επίθεση συνέβη στο τέλος ειρηνικής διαμαρτυρίας οργανωμένης από το κίνημα Black Lives Matter ενάντια στις δολοφονίες του Alton Sterling στο Μπάτον Ρουζ της Λουϊζιάνα, και του Philando Castile στη Μινεσότα, οι οποίες είχαν γίνει τις προηγούμενες ημέρες.

Μετά τον πυροβολισμό, ο Johnson διέφυγε σε ένα κτίριο της διπλανής πανεπιστημιούπολης, στο κολέγιο El Centro.

Η αστυνομία τον ακολούθησε και τις πρώτες πρωινές ώρες της 8ης Ιουλίου, τον σκότωσε με βόμβα που εξερράγη μέσω τηλεχειριστηρίου που έδινε εντολές σε ρομπότ εξουδετέρωσης βομβών.

Ήταν η πρώτη φορά που χρησιμοποιήθηκε ρομπότ για να σκοτώσει έναν ύποπτο, εκ μέρους της αστυνομίας των ΗΠΑ.

Οι δολοφονίες αστυνομικών από την άλλη μεριά θα πρέπει φυσικά να εξεταστούν από τους υπεύθυνους στο πλαίσιο της ευρύτερης κοινωνικής απειλής από την πληθώρα όπλων που για διάφορους λόγους βρίσκονται στα χέρια πολιτών.

Δεν υπάρχει όμως αμφιβολία ότι, είτε έτσι είτε αλλιώς, οι διαμαρτυρίες θα συνεχιστούν χωρίς διακοπή.

Η απάντηση της Black Lives Matter στις δολοφονίες του Ντάλας ήταν και πάλι σπαρακτικές: «Πρόκειται για μια τραγωδία, τόσο για εκείνους που χάθηκαν από την επίθεση, όσο και για την ίδια τη δημοκρατία μας»!

 

ΑΠΟΨΕΙΣ
Μινεάπολις - και όχι μόνο
Η ρατσιστική βία είναι αρχέγονη. Από την αρχαιότητα ο άγριος ως κύρια ανθρώπινη απειλή έβλεπε τον αλλόφυλο. Τον έβλεπε σαν τέρας, εχθρό, ξένο, αποδιοπομπαίο τράγο, δύσκολα τον δεχόταν και εύκολα τον...
Μινεάπολις - και όχι μόνο
ΑΠΟΨΕΙΣ
Am I next?
Η τραγική ιστορία του Φλόιντ ξεπερνά τα σύνορα των ΗΠΑ και φτάνει σε όλο τον κόσμο. Γιατί μαζί με τον ρατσισμό, αναδεικνύει και τις ανισότητες που βαθαίνουν όλο και περισσότερο.
Am I next?
ΑΠΟΨΕΙΣ
Υπόθεση Floyd: ο βαθύς ρατσισμός του συστήματος
Η ειδεχθής πράξη τελέστηκε κατά τη συνήθη εκπλήρωση αστυνομικών καθηκόντων. Δεν υπήρξε κατηγορία, δεν εκδόθηκε δικαστική απόφαση. Η βία που ασκήθηκε παραβίασε κατάφωρα κάθε έννοια αναλογικότητας.
Υπόθεση Floyd: ο βαθύς ρατσισμός του συστήματος
ΑΠΟΨΕΙΣ
Το γόνατο
Το γόνατο άθελά του γίνεται το σύμβολο του κυνισμού, μέσο ισοπέδωσης της βούλησης. Απέναντι σ’ αυτό ένα άλλο γόνατο γονατίζει, σύμβολο μνήμης στα θύματα της βίας.
Το γόνατο
ΑΠΟΨΕΙΣ
Αν ζούσε ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ
Αν ζούσε σήμερα ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, που δολοφονήθηκε σε ηλικία μόλις 39 ετών, θα ζητούσε από τον πρόεδρο Τραμπ να σταματήσει τη ρητορική του εναντίον των μεταναστών και των μειονοτήτων στις ΗΠΑ.
Αν ζούσε ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας