Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Δεξιά: ελαφρότητα χωρίς ελαφρυντικό

Δεξιά: ελαφρότητα χωρίς ελαφρυντικό

  • A-
  • A+

Δεν αποτελεί μυστικό, για όσους αναγνώστες της εφημερίδας με ανέχονται και με διαβάζουν, ότι θεωρώ τον ΣΥΡΙΖΑ την επιτομή της πολιτικής ανευθυνότητας και της επικινδυνότητας μιας Αριστεράς πρωτόγονα ριζοσπαστικής, που ουδέν έχει διδαχθεί από την Ιστορία και ουδεμία κίνηση έχει κάνει προς την κατεύθυνση της πολιτικής ενηλικίωσης. Ωστόσο…

Πόσο δικαιούται κανείς να κατηγορεί τη μη διαπερατή από τη Λογική «Αριστερά του νηπιαγωγείου» (αυτή που θα βάλει τις αγορές να χορεύουν… στον ρυθμό των νταουλιών ή της λύρας) όταν βλέπει τη διαχρονική πολιτική συμπεριφορά της Δεξιάς; Η οποία προβάλλει ως έκφραση της, υποτίθεται, ώριμης αστικής τάξης; Ενώ αυτή, ασφαλώς, δεν μπορεί να επικαλεσθεί ως «ελαφρυντικό για την ελαφρότητά της» το έλλειμμα κυβερνητικής εμπειρίας;

Δεν αναφέρομαι, μάλιστα, στη μετεμφυλιακή της στάση και την ιδιοτελή ή εκδικητική μονοπώληση του κράτους. (Σε σύγκριση με άλλους νικητές εμφυλίων –πολλώ μάλλον σε σύγκριση με αυτό που, καθ’ ομολογία Γρ. Φαράκου, θα ήταν ως νικήτρια η Αριστερά-, η ελληνική Δεξιά υπήρξε σχετικά μετριοπαθής.) Στην περίοδο της υποτιθέμενης ωριμότητάς της αναφέρομαι. Ειδικότερα…

Σύστοιχα προς την αντιπολίτευση των «σταμουλοκολλάδων», που το υστεροανδρεϊκό ΠΑΣΟΚ άσκησε προς την κυβέρνηση Μητσοτάκη, η αντιπολιτευτική φάση του νεότερου Καραμανλή, φραστικά πομπώδης ασφαλώς, ούτε προετοίμασε την κυβερνητική περίοδο της Ν.Δ. με συγκροτημένη θεσμική δουλειά ούτε απέφυγε εκδηλώσεις αμετροέπειας και λαϊκισμού. Ως κυβερνητική, δε, παράταξη συνέδεσε την παλιοπασοκικού τύπου παροχολογία και την άμετρη δανειοληψία με σκληρή ταξική πολιτική υπέρ των εχόντων. (Ας θυμηθούμε, π.χ., την φοροαπαλλαγή κληρονομιών και γονικών παροχών, ανεξαρτήτως ύψους μάλιστα.)

Στην επόμενη αντιπολιτευτική της περίοδο, υπό τον σημερινό πρωθυπουργό, κινήθηκε στη λογική τού «μερικά Ζάππεια την ημέρα, τη λιτότητα την κάνουν πέρα»… Στη συνέχεια δε, ακραία εξουσιομανής γαρ, υπονόμευσε την πολιτική ισορροπία που είχε επιτευχθεί με την κυβέρνηση Παπαδήμου (έστω και αν, στην υπονόμευση της συγκεκριμένης κυβέρνησης, ρόλο είχε παίξει και η «συμβολή» στη σύνθεσή της του Γιώργου Παπανδρέου)…

Αργότερα, βέβαια, ως κυβέρνηση -με αρκετές κακοτεχνίες, έστω, με σπασμωδικές κινήσεις, ασφαλώς, και με έλλειμμα κοινωνικής ευαισθησίας, αναμφίβολα- στην πρώτη φάση φάνηκε να δρομολογεί κάποιες επιβεβλημένες μεταρρυθμίσεις. Ωστόσο, μετά την ήττα της στις ευρωεκλογές, ξαναδιολίσθησε: Αγνοώντας πως η κοινωνία προτιμάει πάντα το πρωτότυπο από την απομίμηση, έδειξε να προσχωρεί σταδιακά, χάριν ψηφοθηρίας, στον σχεδόν πλήρη «εκσυριζισμό» της (ή, τουλάχιστον, να παραδίδεται στη «λογική» της λαϊκιστικής της πτέρυγας). Με αποκορύφωση μια τυχοδιωκτική και απροετοίμαστη έξοδο στις αγορές και την ψήφιση μη συμφωνημένου με τους δανειστές προϋπολογισμού. Τέλος, δε, κορύφωσε την ανεύθυνη συμπεριφορά της με τον τρόπο που χειρίστηκε τη διαδικασία για την εκλογή ΠτΔ.

Δεν περιορίστηκε μόνο στην υπόδειξη ως υποψηφίου ενός ευπρεπούς γόνου, παραδοσιακού πολιτικού της Δεξιάς, ο οποίος δεν σηματοδοτεί στο ελάχιστο ούτε την ανανέωση ούτε πολλώ μάλλον την αναζωογόνηση ούτε καν την αυτοκριτική διάθεση του φθαρμένου πολιτικού συστήματος της χώρας.

Το έκανε, επιπρόσθετα, αφήνοντας σε εκκρεμότητα τη συμφωνία με τους εταίρους μας, η οποία θα διασφάλιζε την πέραν του Φεβρουαρίου χρηματοδότηση της χώρας! Γιατί; Διότι έτσι νόμισε ότι θα ασκούσε πίεση στους βουλευτές και θα αναδείκνυε ευρύτερα τις αντιφάσεις του ΣΥΡΙΖΑ. Ενώ, παράλληλα, προτιμούσε να φτάσει στις κρίσιμες συγκυρίες και ψηφοφορίες χωρίς να έχει επιβαρυνθεί με την αποδοχή περαιτέρω δυσβάστακτων μέτρων. Λειτουργώντας, όμως, έτσι έκανε για τον τόπο αυτό που, κατά τον Αϊνστάιν, δεν έκανε ο Θεός για τον κόσμο: «τον έπαιξε στα ζάρια».

Συγκεφαλαιώνοντας, λοιπόν, νομίζω πως ο μόνος τρόπος για να περιγράψουμε την εθνική μας Δεξιά, σε σχέση με την εθνική μας Αριστερά, είναι να παραφράσουμε μια φράση του Νιλς Μπορ: «Απέναντι σε κάθε μεγάλη ανευθυνότητα υπάρχει το αντίθετό της, που είναι μια άλλη μεγάλη ανευθυνότητα»…* Μόνο που, αν στη φύση της Αριστεράς είναι να είναι ονειροπόλος και ανεύθυνη, μια ανεύθυνη Δεξιά είναι ασυγχώρητη… Να το διατυπώσω αλλιώς;

Ο Χέγκελ έλεγε -και ο Κορνήλιος Καστοριάδης επαναλάμβανε- πως όταν ένα καθεστώς ή ένα πολιτικό σύστημα πνέει τα λοίσθια, τότε παράγει πολιτικούς ηγέτες τόσο τραγικά ανεπαρκείς που επιταχύνουν την πτώση του και διευρύνουν το χάος που αυτή δημιουργεί. Αποκαλούσε, δε, αυτή την επαναλαμβανόμενη σύμπτωση της παρακμής -για αντικειμενικούς, κοινωνικούς ή ιστορικούς λόγους- ενός πολιτικού συστήματος με την παραγωγή ασήμαντων ηγετών «Πανουργία της Ιστορίας»… Αυτό, φοβάμαι, ζει η σημερινή Ελλάδα… Κρίση που δεν θα αναιρούσε μια, απίθανη σήμερα, ενδεχόμενη εκλογή ΠτΔ.

● Η ακριβής διατύπωση είναι: «Απέναντι σε κάθε μεγάλη αλήθεια υπάρχει το αντίθετό της, που είναι μια άλλη μεγάλη αλήθεια»…

ΑΠΟΨΕΙΣ
Το μόνιμο κενό αναπτυξιακής στρατηγικής
Το κράτος των ημετέρων της Νέας Δημοκρατίας και των υπηρετών επιχειρηματικών συμφερόντων δεν πρόκειται να ανορθώσει την παραγωγή. Αλλά η απάντηση της Αριστεράς δεν μπορεί να περιοριστεί και πάλι στην αναμονή...
Το μόνιμο κενό αναπτυξιακής στρατηγικής
ΑΠΟΨΕΙΣ
Κρίσιμη χρονιά και δεκαετία
Από πολλές απόψεις, το 2020 αποτελεί τομή στον χρόνο, όπως το 1990. Ποτέ στο παρελθόν δεν συνέβησαν τόσα πολλά και καθοριστικά, όσα τις δύο πρώτες δεκαετίες του αιώνα που διανύουμε.
Κρίσιμη χρονιά και δεκαετία
ΑΠΟΨΕΙΣ
Αριστερά του μέλλοντος, ανάγκη της κοινωνίας
Είναι απολύτως βέβαιο ότι η πολιτική Μητσοτάκη θα επιτείνει τις κοινωνικές, περιφερειακές και περιβαλλοντικές ανισότητες. Ταυτόχρονα θα γίνεται επιτακτική και η ανάγκη της κοινωνίας για την εφαρμογή μιας...
Αριστερά του μέλλοντος, ανάγκη της κοινωνίας
ΑΠΟΨΕΙΣ
Συνέδριο σύνθεσης και υπέρβασης με ενότητα
Συνήθως μιλάμε για ενότητα και υπερθεματίζουμε, χωρίς όμως να κατανοούμε σε βάθος σε τι συνίσταται. Η ενότητα έχει όρους. Εχει όρους ιδεολογικούς, πολιτικούς, προγραμματικούς και οργανωτικούς.
Συνέδριο σύνθεσης και υπέρβασης με ενότητα
ΑΠΟΨΕΙΣ
Μνήμη
Η «ανασυγκρότηση» της κοινωνικής πείρας και της μνήμης της μαζικής κοινωνικής και πολιτικής δράσης του άμεσου παρελθόντος (20ετία) είναι απαραίτητη προκειμένου να «συναντηθεί» με την «επαναστατική θεωρία»,...
Μνήμη
ΑΠΟΨΕΙΣ
Δημιουργούμε την Αριστερά της νέας εποχής
Κάνουμε το πρώτο βήμα ενώνοντας δυνάμεις στελεχών που έχουν αποδείξει με την κοινωνική, επιστημονική, συνδικαλιστική και πολιτική τους διαδρομή ότι μπορούν να δημιουργούν και να στερεώνουν στη διακυβέρνηση της...
Δημιουργούμε την Αριστερά της νέας εποχής

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας