Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο
Ποιος απονομιμοποιεί ποιον στη δημοκρατία;

Στήλες

Ποιος απονομιμοποιεί ποιον στη δημοκρατία;

  • A-
  • A+

Και ο ασήμαντος εσύ τι κάνεις εδώ; / Εγώ υπήρξα / Απόδειξέ μας πως υπήρξες

Σπ. Κωσταγιόλας, «Σε τροχιά φωτός»

Ενα από τα πλέον παράξενα φαινόμενα της πολιτικής μας ανομίας είναι ότι αξιωματούχοι της δημόσιας ζωής (πολιτικοί, κρυφοπολιτικοί, τάχατες απολιτικοί) ενώ έχουν πλήρως απονομιμοποιηθεί στην κοινωνία και στην κοινή γνώμη (ως λαμόγια, κωλοτουμπίστες, διπρόσωποι κ.λπ.) γράφουν άρθρα και κάνουν δηλώσεις σχετικά με την απονομιμοποίηση των θεσμών.

Ατομα, ανάξια και ανέντιμα στην άσκηση λειτουργημάτων (δοτοί, «ψηφισθέντες», «προταθέντες»), αναλύουν την κρίση με όρους που αφορούν στους άλλους αλλά ποτέ τους ίδιους. Φταίνε οι καιροί, οι κακοί, οι εχθροί, αλλά όχι οι ίδιοι, δηλαδή οι «φτηνοί».

Τους φταίει η ποιότητα της Δημοκρατίας, η αναποτελεσματικότητα των θεσμών και η έλλειψη στρατηγικής της Πολιτείας αλλά δεν είναι υπεύθυνος κανένας από αυτούς για τον τρόπο που άσκησε την εξουσία. Τάχατες «αριστεροί» (ΔΗΜΑΡ;) που όσο συν-κυβερνούσαν είχαν πλήρως απορροφηθεί από τις πρακτικές και τα προστατευόμενα συμφέροντα των δεξιών υπουργών.

Τάχατες «μεταγραφόμενοι» (ΠΑΣΟΚ;) που όσο συν-κυβερνούσαν έφτιαχναν το προσωπικό τους προφίλ σε βάρος του ίδιου του κόμματός τους.

Τάχατες «αυτόνομοι» (του χώρου;) που όσο συν-κυβερνούσαν αλλοίωσαν την ιδεολογική προσέγγιση ασχολούμενοι ιδιαιτέρως με τα επαγγελματικά τους.

Αυτοί όλοι, κι άλλοι πολλοί, δίχως αιδώ, εμφανίζονται στα ΜΜΕ για να εξηγήσουν στον «αφελή» ελληνικό λαό τα βαθύτερα αίτια της κρίσης.

Θα μου πείτε γιατί τα ΜΜΕ «παίζουν» τέτοιους τύπους.

Απλούστατα διότι είναι συνεχώς διαθέσιμοι, συνεχώς πρόθυμοι, συνεχώς υποκύπτοντες στη σαγήνη των πέντε δευτερολέπτων δημοσιότητας (για οποιαδήποτε χρήση).

Από την άλλη προβάλλουν και υπηρετούν το προφίλ του «πετυχημένου». Θυμίζω ότι το σύνδρομο του εν κρίσει τελούντος νεοέλληνα παραμένει όπως και πριν το 2009: η τήρηση κανόνων αποπνέει συντήρηση, η αυθαιρεσία/ ανομία αποδεικνύει μαγκιά. Και ακόμα: η συναίνεση οδηγεί σε ταπεινωτική ήττα, η διαφωνία προδικάζει θριαμβευτική νίκη.

Αυτό το ψυχοπαθολογικό εθνικό σύνδρομο δεν φανερώνεται μόνο σε ατομικές περιπτώσεις, αλλά θέτει σε κίνδυνο όλη τη Δημοκρατία αφού εργαλειοποιεί απορρυθμιστικά τους θεσμούς, αφού δίνει στους δημαγωγούς και στην οχλαγωγία λειτουργικό ιδεολογικό προβάδισμα στη (λεγόμενη) «ζώσα πολιτική».

Το «ιδιωτικό» δεν ταυτίζεται μόνο με τον πλούτο ή τον ευγενή βίο. Εχει προ καιρού καταλάβει όλο το θεσμικό κενό και έχει μετουσιωθεί σε (ασυνείδητο;) εργαλείο ανάλυσης της κοινωνικής και πολιτικής πραγματικότητας. Ακόμα και πολλοί (αυτοχαρακτηριζόμενοι;) αριστεροί αναλύουν και δρουν με βάση την προσωπική περί δικαίου (ανιδιοτελή;) αντίληψή τους κι όχι με σεβασμό στο ισχύον συνταγματικό και νομικό σύστημα.

Προσωπική νομοθέτηση, προσωπική απονομή δικαιοσύνης, προσωπική τιμωρία. Κι όλα αυτά στο όνομα του «δημόσιου συμφέροντος και της δημοκρατικής νομιμοποίησης».

Τώρα πώς η αυτονομιμοποίηση καταλήγει σε (εικαζόμενη) νομιμοποίηση του συνόλου, είναι μέρος της παθογένειας.

Χωρίς εμπιστοσύνη σε τίποτα και σε κανένα (πλην του εαυτού μας) η μη-κανονικότητα ανάγεται σε επαναστατική θεωρία και η κανονικότητα χαρακτηρίζεται ασθένεια των ηλιθίων ή των παράσιτων.

 

* Βουλευτής της ΔΗΜΑΡ, καθηγητής Εγκληματολογίας στο Τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών

ΑΠΟΨΕΙΣ
Ο μεσαίος χώρος δεν είναι γιατροσόφι δίχως απαιτήσεις...
«Λάβαμε το μήνυμα» (Ανδρέας Παπανδρέου) Όποιος θέλει να ατενίζει το μέλλον, κάνοντας στο σήμερα απολογισμούς και δίνοντας υποσχέσεις, θα πρέπει με...
Ο μεσαίος χώρος δεν είναι γιατροσόφι δίχως απαιτήσεις...
ΑΠΟΨΕΙΣ
Πασοκοποιείται ο ΣΥΡΙΖΑ;
Ενα από τα θέματα που μας απασχολούν εδώ και καιρό και θα μας απασχολήσουν ακόμα περισσότερο στο μέλλον είναι οι ενδεχόμενες «αλλαγές» στην πολιτική φυσιογνωμία του ΣΥΡΙΖΑ. Και όπως συμβαίνει συνήθως σε...
Πασοκοποιείται ο ΣΥΡΙΖΑ;
ΑΠΟΨΕΙΣ
Κρίση πολιτισμού, κρίση πολιτικής
Ο πολιτισμός και η πολιτική είναι δύο πεδία στενά δεμένα μεταξύ τους, και ειδικά για τους προοδευτικούς ανθρώπους -από παράδοση και από συνειδητή ιδεολογική τοποθέτηση- σημαίνουν ταύτιση και αλληλεξάρτηση.
Κρίση πολιτισμού, κρίση πολιτικής
ΑΠΟΨΕΙΣ
Αρκάς: η θλιβερή κατάπτωση μιας μεγαλοφυΐας
Όσοι περάσαμε δεκαετίες θαυμάζοντας το πάλαι ποτέ υψιπετές χιούμορ του Αρκά, γινόμαστε πλέον θεατές μιας συνεχούς δοσολογικής χορήγησης μεμονωμένων αποσπασματικών σκίτσων, προς τέρψιν ενός αδηφάγου...
Αρκάς: η θλιβερή κατάπτωση μιας μεγαλοφυΐας
ΑΠΟΨΕΙΣ
Κατακερματισμένη κοινωνία
Πώς γίνεται παρατάξεις που από χρόνια αποδέχονται την αξιολόγηση τώρα να την καταγγέλλουν. Παράλληλα συντελούνται διεργασίες σε άλλους τομείς, ιδιαίτερα τα ΜΜΕ, όπου ελάχιστοι επιχειρηματίες τείνουν να...
Κατακερματισμένη κοινωνία
ΑΠΟΨΕΙΣ
Η συνειδησιακή λογική της κρίσης
Βρισκόμαστε στο έτος 2017 και έχουν συμπληρωθεί οκτώ (8 τον αριθμό) σχεδόν χρόνια από τότε που ο τόπος μας βυθίστηκε σε μια βαθιά κρίση και όλοι μας θέτουμε το υπαρξιακό ερώτημα: Γιατί η κοινωνία μας βιώνει...
Η συνειδησιακή λογική της κρίσης

Η efsyn.gr θεωρεί αυτονόητο ότι οι αναγνώστες της έχουν το δικαίωμα του σχολιασμού, της κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης και επιδιώκει την αμφίδρομη επικοινωνία μαζί τους.

Διευκρινίζουμε όμως ότι δεν θέλουμε ο χώρος σχολιασμού της ιστοσελίδας να μετατραπεί σε μια αρένα απαξίωσης και κανιβαλισμού προσώπων και θεσμών. Για τον λόγο αυτόν δεν δημοσιεύουμε σχόλια ρατσιστικού, υβριστικού, προσβλητικού ή σεξιστικού περιεχομένου. Επίσης, και σύμφωνα με τις αρχές της Εφημερίδας των Συντακτών, διατηρούμε ανοιχτό το μέτωπο απέναντι στον φασισμό και τις ποικίλες εκφράσεις του. Έτσι, επιφυλασσόμαστε του δικαιώματός μας να μην δημοσιεύουμε ανάλογα σχόλια.

Σε όσες περιπτώσεις κρίνουμε αναγκαίο, απαντάμε στα σχόλιά σας, επιδιώκοντας έναν ειλικρινή και καλόπιστο διάλογο.

Η efsyn.gr δεν δημοσιεύει σχόλια γραμμένα σε Greeklish.

Τέλος, τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν το συντάκτη τους και δε συμπίπτουν κατ' ανάγκην με την άποψη της εφημερίδας